The greatest WordPress.com site in all the land!

Posts tagged ‘యువత’

ఆ యువత – ముందుతరం దూతలు

తను శవమై ఒకరికి వశమై 

తనువు పుండై ఒకరికి పండై 
ఎప్పుడూ ఎడారై 
ఎందరికో ఒయాసిస్సై 
 
క్రితం రాత్రి చదివిన పుస్తకంలోని అలిశెట్టి వాక్యాలు గుర్తొచ్చి  మమత మనసు బాధగా మూలిగింది.  వేశ్యా జీవితం లోని వేదననంతా గుండెమీద చరిచినట్లు చెప్పాడు అనుకుంటూ కళ్ళు మూసుకుంది  మమత.  మసకగా  ఆమె  రూపం కళ్ళముందు  పరుచుకుని ..  ఆమెని  తను  చూసిన చూపు అదే మొదటి చూపు, అదే  చివరి చూపు కూడా .   చిక్కి శల్యమైన ఎముకలపై వేలాడుతున్నచర్మపు శరీరంతో ఆమె.  నిర్జీవమైన ఆ గాజుకళ్ళు తనను చూస్తున్నట్లుగానే అనిపిస్తూ. . తనను అమ్మగా గుర్తించమని వేడుకుంటున్నట్లుగా .. ఆలోచిస్తోంది మమత  దూరంగా ఆడుకుంటున్న తల్లీ  పిల్లలనే తదేకంగా చూస్తూ.  
 
‘ఎనీ థింగ్ స్పెషల్ రమ్మని పిలిచావ్ ‘  వస్తూనే అడిగాడు రాణి స్నేహితుడు  సంతోష్ ఎండలో వచ్చాడేమో మొహానికి పట్టిన చెమట తుడుచుకుంటూ . అతను మమతకి కూడా బాగా పరిచయమే.  ఈ కాలం మగ పిల్లలకి భిన్నంగా కనిపించే అతనంటే గౌరవం మమతకి. అతనేకాదు అతని స్నేహితులైన రాణి, రేణుక, గీత, కేశవ్ లన్నా అదే అభిమానం. కాకపోతే రాణి మమతకి క్లాస్ మేట్ మాత్రమే కాదు హితురాలు, సన్నిహితురాలు, ఆప్తురాలు.  రాణి ద్వారానే వారంతా మమతకి పరిచయం.  మమత ఓ అనాధాశ్రమంలో ఉంటుంది.  రేణుక హాస్టల్ లో ఉండి చదువుకుంటుంది. మిగతా వారంతా తమ తమ ఇళ్ళలో ఉంటారు. 
 
‘ఏమైంది మమతా ఎందుకలా ఉన్నావ్ ‘  అంటూ  సంతోష్ వెనకే వచ్చిన రాణి మమతనే తదేకంగా చూస్తూ. కొన్ని క్షణాలు ముగ్గురి మధ్యా  మౌనం
 
‘మేం దగ్గరలోని స్కూల్ లో రెడ్ రిబ్బన్ క్లబ్ ఏర్పాటు చేయడం కోసం వెళ్తన్నాం.  నువ్వు కలవమన్నావని ఇటొచ్చాం.  గీత వాళ్ళనీ ఇక్కడికే రమ్మన్నాం.  వాళ్ళు వచ్చేలోగా మనం  మాట్లాడుకోవచ్చని’ వచ్చి మమత పక్కనే పచ్చగడ్డిలో కూర్చుంటూ  రాణి  
 
మమత కళ్ళనుండి నీరు కారిపోతూ .. ‘ఏమైందే ‘ ఆందోళనగా భుజంపై చేయి వేస్తూ రాణి 
 
‘ప్చ్ .. ఏమీ లేదులే ‘ కళ్ళు తుడుచుకుంటూ మాములుగా ఉండడానికి ప్రయత్నిస్తూ మమత  
 
‘నీ మొహం, నీ కళ్ళు చూస్తుంటే తెలియడం లేదూ నీవెంత డిస్ట్రబ్ గా ఉన్నావో ‘ పరిశీలనగా చూస్తూ రాణి 
 
‘ఏమైంది మమతా,  చెప్పక పోతే మాకేలా తెలుస్తుంది. తెలిస్తే నీకు మేమేమన్నా సాయం చేయగలిగితే చేస్తాం కదా ‘ నెమ్మదిగా అనునయంగా సంతోష్ 
 
‘ఈ సృష్టిలో పశుపక్ష్యాదులు కూడా తమ పిల్లల్ని బాగా చూసుకుంటాయి.  ప్రపంచంలో అత్యంత ప్రియమయిన తల్లిప్రేమ నా విషయంలో దారి తప్పింది. చిట్టి తల్లీ, బంగారు కొండా అంటూ  సేదతీర్చి అక్కున చేర్చుకోవాల్సిన అమ్మను, ఉగ్గు పాలతో, గోరు ముద్దలతో మురిపాల ముత్యాలతో ఎంతో ప్రేమగా పెంచుకోవాల్సిన అమ్మను,  తననుంచి అయిన వాళ్ళందరి నుంచి  దూరంగా విసిరేసిన అమ్మను ఎన్ని సార్లు తిట్టుకున్నానో నిన్నటి వరకూ..  ‘ పార్కు లోని గడ్డిపై కుర్చుని ఆ గడ్డిని ముని వేళ్ళతో లాగుతూ 
 
‘ హా .. ఈ రోజేమయిందే  ఉల్లిపాయ పొరలు విప్పినట్లు మనసు పొరలను విప్పుతున్నావ్ ‘ వాతావరణం తేలిక చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ రాణి 
 
‘అవునే .. అవును. నిజమే నా మనసు పొరల్లో దాగిన ఎన్నెన్నో పజిల్స్ , చిక్కుముడులు .. వాటిని విప్పడానికి దారులు వెతుకుతూన్నా  .. ‘ గోళ్ళు చూస్తూ 
 
‘ఏమిటో నీమాటలు ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం కాలేదు ‘ రాణి  
 
‘నేనేమిటో నా పుట్టుక ఏమిటో, నా మూలాలు ఎక్కడో తెలియక తల్లడిల్లి పోయేదాన్ని.  ఏ పాపపు పనికో, చీకటి తప్పులకో ఫలితం కాదు కదా అని కుంచించుకు పోయేదాన్ని, ఆడపిల్లను కావడం వల్లనో మరెందువల్లనో విసిరేయలేదుకదా అని కంపించి పోయేదాన్ని. చిన్నప్పుడు బడిలో పిల్లలు వాళ్ళ అమ్మా నాన్నల గురించి కబుర్లు చెబుతుంటే మనసు బాధతో ములిగేది.  నా అమ్మానాన్నలని ఉహించుకోవడానికి ప్రయత్నించి విఫలమయ్యేదాన్ని.  నాతో పాటు పెరిగే పిల్లలకోసం అప్పుడప్పుడూ వారి బంధువులు వచ్చేవారు.  సెలవుల్లో వారింటికి తీసుకెళ్ళేవారు.  నా కోసం ఎవరూ ఎప్పుడూ రారు.  నాకెందుకు ఎవరూ లేరు నా చిన్ని బుర్రలో ఎన్నెన్నో ప్రశ్నలు. ఎవరైనా, ఎప్పుడైనా రాకపోతారా అని చిన్ని ఆశతో మనసు ఎదురు చూసేది.  ఆరవ తరగతి కోసం నన్ను హైస్కూల్లో చేర్చినప్పుడు మీ కులం ఏది, మతం ఏది అని అడిగితే ఏమి చెప్పాలో తెలియక దిగులు పడిపోయి కళ్ళప్పగించి చూశా.  టీచర్ అడిగిన ప్రశ్నలన్నిటికి తడుముకోకుండా జవాబు చెప్పే నేను,  తరగతిలో పిల్లలు మీరేమిటోళ్ళు, మీ ఇంటి పేరేంటి అని ప్రశ్నలపై ప్రశ్నలు వేస్తే ఆ  ప్రశ్నలకు మాత్రం జవాబు చెప్పలేక తలదించుకునే దాన్ని.   అప్పుడు వాళ్ళు చేసిన హేళన ఇంకా గుర్తుంది.  ఆశ్రమంకి వచ్చి తాతయ్య నడిగితే తల్లి పేరు భారతి అని, తండ్రి పేరు విశ్వం అని, విశ్వమానవత నా కుటుంబం అనీ, మన ఇంటిపేరు ఆశ్రయ, మన కులం భారతీయం, మన మతం మానవత్వం అని చెప్పమన్నారు.  అదే నీ గుర్తింపు అన్నారు.  ఎందుకో అప్పటి నుంచి నేను ఎక్కువగా నా తోటివారి కంటే పుస్తకాలతోనే స్నేహం చేయడం మొదలు పెట్టా. 
 
ఆశ్రమంలో తాతయ్య, ఆయమ్మలు నన్ను ఎంత బాగా చూసుకున్నా, ఎంత ప్రేమాదరాభిమానాలు చూపించినా నేను ఈ భూమి మీదకు ఎలా వచ్చానో తెలియక తాతయ్యను చాలా సార్లు విసిగించా.  ఏదేమైనా నన్ను కని వదిలించుకున్నందుకు కన్నవాళ్ళను మనసులోనే ఎన్ని శాపనార్ధాలు పెట్టానో.. ఆ  బాధ బరువుతో ఎంత కుంగి పోయానో .. మనసు వేదన పెదవి దాటనియకుండా బతికేశా .’ సీరియస్ గా  రాణి కళ్ళలోకి చూస్తూ మమత 
 
‘ఏ బురదలోంచి వస్తేనేం.  నువ్వు పద్మానివి.  ఏ బురదా అంటని పద్మానివి ‘  నొక్కి నొక్కి అని ఒక్క క్షణమాగి  ‘ ఆ అవునూ నిన్న కన్పించలేదు ఏమయ్యావ్ ‘ రాణి భుజానికున్న బ్యాగ్ తీసి ఒళ్లో పెట్టుకుంటూ  
 
‘జైలుకి వెళ్ళివచ్చా ‘ తన భావాలు కన్పించనీయకుండా తలవంచుకుని మమత 
 
‘ఆ చాల్లేవమ్మా జోకుడు ఎక్కువవలేదూ .. ?’ పచ్చని కొమ్మల్లోంచి పడే ఎండను చూస్తూ సంతోష్  
 
”ఏంటే,  జైలుకి వెళ్లాలని అంత కోరికగా ఉందా ‘ తేలికగా తీసుకుని నవ్వుతూ రాణి 
 
‘నేను సరదాకి అనడం లేదు.  అక్కడ  ఒకావిడ నన్ను కలవాలని అంటోందట. రెండు రోజులుగా  తాతయ్య చెబుతున్నారు.  తాతయ్య నిన్న అక్కడికి  తీసుకెళ్ళారు.  ఆ కబురు పెట్టినావిడ నవమాసాలూ మోసి కన్న నా తల్లి అట.  ఆవిడ నా తల్లి అంటే నా మనసు ఒప్పుకోలేదు.  కానీ, ఆ ఎముకల గూడులో నా పోలికలు స్పష్టంగా కనిపిస్తూ, ఆవిడ చెప్పింది నిజమే నమ్మమంటూ.  ఆమె నాతో ఏదో మాట్లాడాలని తాపత్రయపడుతోంది. ఆయాస పడుతోంది.  నన్ను చూడగానే ఆ గాజు కళ్ళలో ఓ మెరుపు.  అదంతా పట్టించుకోని నా ఆవేశం పొంగిపొరిలి రాబోయింది . కోపం కట్టలు తెంచుకుని బయటకు రావడానికి సిద్దంగా ఉంది. నా కళ్ళలో  దాగిన అసహ్యం తోచుకు వచ్చేసింది.  ఆమెను చీత్కారంగా ఒక దీర్ఘమైన చురకత్తిలాంటి  చూపుతో పర పరా కోసేసి  విసురుగా వచ్చేశా.. అవును ఆవిడ ఆశలను ఒక్క చూపుతో నేలమట్టం చేసి మాట్లాడకుండా వచ్చేశా.. ఆ ఒక్క చూపు చాలు ఆమె నన్ను అర్ధం చేసుకోవడానికి.. ఈ క్షణమా , ఆ క్షణమా అన్నట్లున్న ఆ గుండె పగిలి పోవడానికి, నవనాడుల్లో నింపుకున్న ఆశ అణిగిపోవడానికి , శ్వాస ఆగిపోవడానికి’  తలవంచుకుని చేతికున్న వాచి స్ట్రాప్ తీసి పెడుతూ మమత .  
 
‘ఆ .. నిజమా  ‘ఆశ్చర్యంతో నమ్మలేనట్లుగా  ఇద్దరూ 
 
‘అవును, నేను కాలేజికి బయలు దేరుతుంటే తాతయ్య పిలిచి ఈ ఉత్తరం చేతిలో పెట్టారు. ఎప్పటిదో పాత పేపరు. నలిగిపోయి ఉంది.  ఏమిటిది అని అడిగితే చదువు అ చెప్పారు.  నా తల మీద చేయి వేసి ఆప్యాయంగా నిమురుతూ నువ్వు మరోసారి ఆమె కోసం వెళ్ళాల్సిన పని లేదులే.  నిన్ను విసిగించనంత దూరం వెళ్లి పోయింది అన్నారు.  కాలేజికి వెళ్ళ బుద్ది కాలేదు. వచ్చి ఇక్కడ కూర్చున్నా.  నీతో మాట్లాడితే నాకు కాస్త రిలీఫ్ వస్తుందేమోనని నిన్ను రమ్మన్నా’ అంది రాణికేసి చూస్తూ 
 
‘చ్చో .. చ్చో .. అయ్యో .. నిజమా .. నమ్మలేక పోతున్నా’ మమత చేతుల్ని తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ సానుభూతితో రాణి  
 
‘అవును నమ్మలేని నిజం. ఏనాడు  కలలోనైనా ఉహించని వాస్తవం.  అమ్మ లేదు అని బాధ పడ్డ నేను అలా ఎందుకు చేశాను. ఆమెను కనీసం సానుభూతిగా గానీ,  మరో కోణం నుంచి ఎందుకు ఆలోచించలేక పోయాను అని ఇప్పుడు ఆలోచిస్తూ అనుకుంటున్నా ‘ మమత దీర్ఘ శ్వాస తో.  ఆమె హృదయం పై ఏదో బరువు పెట్టినట్లు భారంగా అనిపిస్తుండగా 
 
‘అయ్యో..  అలాగా. నువ్వు చాలా అప్సెట్ అయి ఉన్నావ్.  ఈ స్థితిలో నిన్ను వదిలి వెళ్ళలేము.  ఈ రోజు మా  మీటింగ్ వాయిదా వేస్తాంలే ‘ .సంతోష్ . 
 
‘లేదు సంతోష్. మీరు వెళ్ళండి.’ గబగబా అంది మమత 
 
‘ఎలా వెళ్తాం మమతా . నిశ్చలంగా ఉన్న చెరువులో రాళ్ళు వేస్తె ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంది పరిస్థితి ‘ అన్నాడు సంతోష్ జేబులో ఫోన్ తీస్తూ  
 
‘గుండెల మీద పడే బండల్ని తప్పించుకుంటూ పోవడం అలవాటయిన్దిలే.. మీరు చేస్తున్న పని ఎంత మంచిదో, ఎంత మంది జీవితాల్ని నిలుపుతుందో,  ఊబిలొకి వెళ్ళకుండా కాపాడుతుందో ఇప్పుడు బాగా అర్ధమవుతోంది.’   
సంతోష్ చేతిలో ఫోన్ మోగింది.  లేచి మాట్లాడుతూ అవతలికి వెళ్ళాడు.  వచ్చి  ‘గీతా వాళ్ళు మరో పది నిముషాల్లో ఇక్కడుంటాంరట’ చెప్పాడు   
 
అంతా కన్ఫ్యూజన్ గా ఉంది. మనుషులకు దూరంగా పుస్తకాలు, ర్యాంకులే లోకంగా బతికే నీవేనా ఈ మాటలు మాట్లాడింది’  విస్మయంగా రాణి 
 
‘పసితనం వీడని వయసులో ప్రేమ – పెళ్లి. అయిన వాళ్ళందరికీ దూరమయినా ఏడాదిపాటు ఆమె ఆనందంగానే గడిపింది.  బిడ్డ పుట్టే ముందే  ట్రక్కు డ్రైవర్ గా పని చేసే  అతను చెప్పా పెట్టకుండా మాయమయ్యాడట. తిరిగి కన్న తల్లిదండ్రుల దగ్గరకు వెళ్ళలేక రెక్కలు తెగిన పక్షిలా విల విలలాడింది.  నిండు గర్భిణి. ఉన్న ఇంటివాళ్ళు మూడు  నెలల అద్దె బకాయి ఉందని ఇంట్లోంచి గెంటేశారు.  చేతిలో చిల్లి గవ్వ లేదు. కాలం ఆగదుగా ఆ అనాధ  మరో అనాధను ఈ ప్రపంచానికి ఇచ్చింది.   నమ్మిన వాడే నట్టేట వదిలిపోతే, బతుకే ప్రశ్నార్ధకంగా మారి వెక్కిరిస్తుంటే  ఏమి చెయ్యాలో దిక్కు తోచక మమతానుబందాలను నొక్కిపెట్టి తన పసి గుడ్డు శ్రేయస్సే ప్రధానంగా భావించి ఆ బిడ్డను  అనాధా ఆశ్రమం ముందు వదిలి పోయిందట. వయసులో ఉన్న ఒంటరి ఆమెలో లోకానికి కనిపించేది ఆడతనం.  లోకం ఊరుకుంటుందా..  మానవ శరీర వ్యాపారుల కంట పడకుండా ఉంటుందా. ఆమె ఆకలిదప్పులు ఆగిపోతాయా..   పరిస్థితులు ఆమెను  భయంకర పాపకూపంలోకి విసిరేశాయి . ఒక అనాలోచిత నిర్ణయం ఆమె పచ్చని బతుకులో చిచ్చు పెట్టింది. కమ్మని బతుకులో కన్నీళ్ళు మిగిల్చింది.  ఆమె బంగారు భవిష్యత్తు బుగ్గి బుగ్గి అయిపొయింది.  తానేమిటో తన గత జివితమేమిటో అన్నీ మర్చి పోయి ముక్కూ మొహం తెలియని వ్యక్తులు తమతో తెచ్చే భయంకర వ్యాదుల్ని బహుమతులుగా అందుకుని వాటితో సహాజీవనం చేసింది.  
 
అదేసమయంలో ఆమె ఉన్న  ‘మెహబూబ్ కి మెహంది ‘పై దాడి జరిగింది. కోర్టులు, కేసులు మామూలే.  అక్కడి వారిని కొన్నాళ్ళు సంక్షేమ హాస్టళ్ళలో ఉంచారు.  అక్కడ తిండి బట్ట సరిగ్గా లేదని కొందరు పారిపోయారు.  కొందరు ఆత్మ హత్య చేసుకున్నారు.  అమె  ఇంకా కొందరు తిరిగి పోలీసులకు దొరికిపోయారు.  అప్పటికే ఎయిడ్స్  ఇంకా ఇతర వ్యాధులు వరించాయి.  జైలులో వేశారు.  ఒకరకమైన నిర్బంధం లోంచి ఇంకో రకమైన నిర్బంధం లోకి మారారు.  
 
ఎయిడ్స్ మహమ్మారి పట్టుకుంటే వదిలే ప్రసక్తి లేదు కాటికి పంపడం ఖాయం అలాంటి వారికి  మెహబూబ్ కి మెహంది చోటివ్వదు. ఒక వేళ  ఇచ్చినా కొంత కాలమే. ఎముకల గుడులా మారే  శరీరం కోసం ఎవరొస్తారు ఆ నరకం కంటే జైలు పదిలం అనుకుంది ఆమె.  ఏదో ఓ రోజు తనలోని  సుడిగుండం కబలిస్తుందని తెలుసు.  పొత్తిళ్ళలో వదిలిన బిడ్డ పదే పదే గుర్తుకొచ్చేది. తోటి ఖైదీలతో కలల మొగ్గ గురించి మురిపెంగా చెప్పుకొనేది. బిడ్డ ఎదుగుదలను ఉహించుకొనేది. చనిపోయేలోగా ఒక్కసారైనా తన బిడ్డను చూసుకొని తృప్తిగా పోవాలని కోరుకునేది. ‘ లేఖలోని విషయాల్ని క్లుప్తంగా వివరించింది మమత 
 
‘ప్చ్ .. పాపం,  ఆమె ఎంత నరకం అనుభవించిందో .. ‘ రాణి 
 
‘చికిత్స లేని వ్యాధిగా అందరినీ భయపెడుతున్న ఎయిడ్స్ భూతం బారిన పడి చాలా కాలమే బతింకిదావిడ. బహుశ ఆమెకు అందిన ART మందులు కారణం కావచ్చు ‘ అప్పటివరకూ మౌనంగా విన్న సంతోష్ 
 
‘సంతోష్ , చిన్న సవరణ.  అది చికిత్స లేని వ్యాధి నిజమే.  కాని భయంకరమైంది.  భూతం అని భయపడడం కాదు చేయాల్సింది.  HIV వైరస్ సోకకుండా చేయాలి. పాకకుండా మనమంతా చేయాలి. తెలిసో తెలియకో ఆమెలాంటి వాళ్ళు బలయారు.  కానీ మనం మన తరాన్ని కాపాడుకుందాం.’ అని  ‘మమతా ఏమనుకోకపోతే ఒక ప్రశ్న ‘  అంది రాణి 
 
‘అనుకోవడానికి ఏముంది అడుగు ‘ నిర్లిప్తంగా 
 
‘నీకూ ఆ వ్యాధి ఉందేమో ఒకసారి టెస్ట్ చేయించుకుంటే మంచిది ‘ రాణి 
 
ఉలిక్కిపడింది మమత. ఆమె  మోహంలో రంగులు మారాయి.   వాతావరణం వేడెక్కింది. భూమి సెగలు కక్కుతోంది.  సూర్య కిరణాలు నేరుగా వారి మిద పడుతున్నాయి . ‘ఈ విపరీత వాతావరణ పరిస్థితులు అని మనసులో అనుకుంటూ  నీడ కేసి కదులుతూన్న రాణిని  చూస్తూ ‘నేను ఎలా కన్పిస్తున్నాను.’ కోపంగా అసహనం కలగాపులగంగా అయి  ఇబ్బంది పెడుతుండగా మమత .
 
‘నీవు ఆరోగ్యంగానే కనిపిస్తున్నావు.  కానీ నీ తల్లి నుండి నీకేమైనా సంక్రమించిందేమో నని .చిన్న అనుమానం తీర్చుకోవడానికి ‘ మెత్తగా రాణి 
 
‘ఆ అవకాశం తక్కువే రాణీ . ఇప్పుడు విన్నదాన్ని బట్టి చూస్తే మమత పుట్టిన తర్వాతే ఆమె బతుకు మారింది ‘ సంతోష్ 
 
‘రాణీ నీవెందుకు చెప్పావో అర్ధమయింది.  కానీ ఆ అవసరం నాకు లేదు. నీకు తెలియదా  నాకు ఎలాంటి చెడు స్నేహాలూ లేవు. ‘ ఇంకా మమత గొంతులో ఏదో అడ్డుపడుతున్నట్లుగా 
 
‘అవుననుకో, కానీ, కీడెంచి మేలెంచమంటారుగా పెద్దలు అందుకే.. నిన్ను నీవు రక్షించుకోవడానికి, మా నేస్తాన్ని మేం రక్షించుకోవడానికే నేను చెప్పేది.   తప్పుగా అర్ధం చేసుకోకు ‘ అనునయంగా 
 
‘ మొదట నువ్వామాట అనగానే నా మనసు చివుక్కుమన్న మాట నిజం.  ఇప్పుడు  ఏమనుకోన్లే,  అసలు ఆ ప్రాణాంతక వ్యాధి HIV ఎలా వస్తుంది ?’ చేతిలోని ఉత్తరం నోట్ బుక్ లో పెడుతూ మమత 
 
అంతలో సుడిగాలిలా వచ్చిన రేణుక HIV అన్న మాట విని   ‘గే లకు వస్తుంది.  సెక్స్ వర్కర్ లకు , మాదక ద్రవ్యాలు వాడే వారికి , ట్రక్ డ్రైవర్ లకు  వస్తుంది కదూ ‘ అంది తను తెలుసుకున్న విషయాలను నెమరు వేసుకుంటూ.  రేణుక  ఈ మధ్యే ఈ కార్యక్రమంలో పాల్గొనడం ఆరంభించింది. 
 
‘గే లా .. అంటే నాకర్ధం కాలేదు ‘ నొసలు చిట్లించిన మమత 
 
‘అంటే .. ఎలా చెప్పాలి .. ‘ కొంచెం ఆగి ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని ‘ స్వలింగ సంపర్కులు అంటే మగ వాళ్ళు మగ వాళ్ళతో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకుంటే గే లు అంటారు. ఆడవాళ్ళు ఆడవాళ్ళతో లైంగిక సంబంధం పెట్టుకుంటే లెస్బియన్ అంటారు ‘ రాణి 
 
‘ఛి .. చ్చీ .. అట్లా కూడా  ఉంటారా ‘ మొహం చిట్లించుకుని, అసహ్యం అన్న భావన ఆ మొహంలో కనిపిస్తుండగా  మమత 
 
‘అవునే, అది వరకు నాకూ ఆ విషయాలు తెలియదు.  రెడ్ రిబ్బన్ క్లబ్ లో చేరాకే తెలిసింది.  మనని మనం రక్షించుకోవాలంటే మనకి దాని గురించిన అవగాహన ఉండాలి.  అది లేకే యువత ఈ విషరాక్షసి కోరల్లో చిక్కుకుని ఎంతో నష్టపోవడం జరుగుతోంది.   ప్రపంచ వ్యాప్తంగా రోజుకి 14000 మంది కొత్తగా ఈ వైరస్ చేరుతోందట.  వారిలో 50% 15 నుంచి 25 ఏళ్ల లోపు వారేనట’ రేణుక  .  
 
‘అమ్మో వింటుంటేనే భయమేస్తోంది. అయితే పెళ్లిళ్లకు జాతకాలు చూస్తారు కానీ hiv ఉందొ లేదో చూడాలి.’  మమత   
 
‘నిజమే. కదా .. సాలోచనగా రాణి 
 
‘మొన్న మా అక్క చిన్నాటి క్లాస్ మెట్ ఆత్మహత్య చేసుకుంది.  ఆమెకు ఎప్పుడూ జ్వరం వచ్చేది.  క్షయ వ్యాది అనుకున్నారు.  ఆ తర్వాత కొన్నాళ్ళకి  నీళ్ళ విరేచనాలు అయేవట , ఒళ్లంతా దద్దుర్లు .. రోజు రోజుకి బక్కగా అయింది.  r.m.p. వచ్చిసూడులు ఇచ్చేవాడట. తగ్గలేదు . బోధన్ వెళ్తే రక్త  పరిక్షలు చేసి HIV పాజిటివ్ అన్నారట .  ఆ రోజు మా అక్క ఆమెతో  పాటే ఉండడం వల్ల తెలిసింది.   ఆమెకు ఆ వ్యాధి ఎలా వచ్చిందో ఎవరికీ తెలియదు.  కొన్ని రోజుల తర్వాత ఆత్మహత్య   
చేసుకుంది.  అంతకు ముందే తన మెడికల్ రిపోర్టులు కాల్చేసిందట విషయం ఎవరికీ తెలియకూడదని. తనని తప్పుగా అనుకోకూడదని.   
 
తనని తన వాళ్ళు, సమాజం ఎంత హీనంగా చూస్తుందో నన్న భయం ఆమెను ఆ పని చేయించి ఉంటుంది.  మొదట్లో మన ప్రసార ప్రచార సాధనాలు ద్వారా అల్లాంటి ప్రచారమే సాగింది.  అది ఈ వ్య్దాధిగ్రస్తుల పట్ల శాపంగా మారిందనుకోవచ్చు.  అందుకే ప్రభుత్వం, సంస్థల దృక్పథం మారింది.  ఈ వ్యాధి మనకు తెలిసో తెలియకో మన శరీరంలో ప్రవేశించిందని భయపడకుండా, బెంగ పడకుండా దానిని ఎదుర్కోవడానికి సన్నద్ధం కావాలి. అసలు ఆ పరిస్థితి రాకుండా చూసుకోవాలి.  వచ్చిన తర్వాత ART కేంద్రాల్లో రిజిస్టర్ చేసుకుని మందులు వాడితే ఇంకో పదిహేను ఏళ్లయినా జీవితాన్ని పొడిగించుకోవచ్చని  చెప్పి వారికి జీవితంపై ఆశ పెంచితే అలా ఆత్మహత్యలు చేసుకోరు.  నియంత్రణకు ఉన్న అడ్డంకుల్ని  ఎదుర్కోవాలి. ‘ కొంచెం ఆవేశంగా సంతోష్ 
 
‘ఎలా సంతోష్ ? కుటుంబ సభ్యులు , స్నేహితులు , బంధువులు సమాజం వేలివేస్తుందిగా ..గుండెల్ని చిద్రం చేస్తుందిగా  ‘ రేణుక ప్రశ్న 
 
‘షుగర్ వ్యాధి కూడా ఒకసారి వస్తే పోదు. మన వ్యాధి నిరోధక శక్తిని తగ్గించి వివిధ ఆరోగ్య సమస్యలకు కారణం అవుతుంది.  ఇదీ అంతే. ఒకసారి HIVవైరస్ చేరితే అది క్రమంగా తన జాతిని పెంచుకుంటూ పోతుంది. మనలో రోగ నిరోధక శక్తి తగ్గుతుంది.  మన ఆరోగ్యం  నాశనం చేస్తుంది.   అయితే, వేరే ఏ జబ్బువచ్చినా ఉండే సహకారం ఓదార్పు ఆదరణ ఈ జబ్బుకి ఉండక పోవడానికి కారణం ఈ జబ్బు పట్ల ప్రజలలో ఉన్న వ్యతిరేక భావనే. అరక్షిత లైంగిక సంబంధాలు పెట్టుకున్నారని  ఆ వ్యక్తుల పట్ల ఉన్న ఏహ్య భావనే. వివక్షే .  బాధితుల పట్ల శ్రద్ధ చూపి  మంచి పోషకాహారం, తగిన మందులు లభిస్తే వారి ఆయుష్షును చాలా కాలం పెంచిన వాళ్ళమవుతాం. వారు కొన్ని జాగ్రత్తలతో సాధారణ జీవితం గడపొచ్చు. ప్రభుత్వం అవసరమైన యాంటి రిట్రోవైరల్ మందుల్నిఉచితంగా అందిస్తుంది .  అది తెలియక చాలా మంది మా అక్క స్నేహితురాలి లాగ జీవితాన్ని అర్ధంతరంగా ముగించి వేస్తున్నారు’ ఆవేదనతో అన్నాడు సంతోష్ 
 
‘ఒకప్పుడు అంటరాని వారిగా భావించి దూరం దూరంగా పెట్టినట్లు, పై నుండి పళ్ళెంలో ముద్ద పడేసినట్లు వీళ్ళకి వేస్తారు.  ఎవరితో కలవనివ్వరు’. తను చూసిన దృశ్యాలు కళ్ళముందు కదలాడుతుండగా రేణుక 
 
‘ఆవిడకీ ప్రభుత్వం ఉచితంగా మందులు ఇచ్చేడట.’ అని ‘సంతోష్ నీకీ విషయాలన్నీ ఎలా తెలుసు ‘ మమత  
 
‘అదేంటే నీకు తెలియదా ..?  వీడు HIV బాధితులకోసం పనిచేసే ఓ సంస్థలో స్వచ్చంద కార్యకర్త.  నెహ్రు యువక కేంద్ర కార్యకర్త.  బడులలో , కాలేజీలలో అవగాహన కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తాడు.  అక్కడి టీచర్ల కన్నా చాలా బాగా అవగాహనా కార్యక్రమం నిర్వహిస్తాడు.  తనకు తెలిసిన పరిజ్ఞానంతో ఈ జబ్బు పట్ల ఉన్న అపోహలని తొలగించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కథలు, కవితలు రాస్తాడు.   మన ప్రాంతంలో రెడ్ రిబ్బన్ క్లబ్స్ ఏర్పాటు చేయడంలో ప్రధాన పాత్ర వీడిదే’ .సంతోష్ కేసి మెచ్చుకోలుగా చూస్తూ రాణి 
 
‘అవన్నీ చేస్తుంటే మీ ఇంట్లో ఏమనరా .. ? ‘ మమత సందేహం 
 
‘ఆహాహ్హ .. ఎందుకనరు? అంటారు.  మొదట్లో మా అమ్మకి నేను చేసే పనులు తెలిసి ఏడ్చి గోల గోల చేసింది.   నాకు ఎక్కడ ఆ జబ్బు అంటుకుంటుందోనని భయపడింది.  నాన్న నచ్చ చెప్పినా గొణుగుతూనే ఉండేది. కానీ అక్క స్నేహితురాలి ఉదంతం తెలిసిన తర్వాత అవగాహనా లేమితో చాలా మంది ఈ వ్యాధి కోరల్లో పడుతున్నారని తెలిసిన తర్వాత నన్ను అభినందించింది. ‘ నవ్వుతూ కాలరెగరేస్తూ సంతోష్  
 
‘ఓ నువ్వు గ్రేట్ సంతోష్.  రియల్లీ గ్రేట్.  ‘రెడ్ రిబ్బన్ క్లబ్ అనడం మీ మాటల్లో విన్నా కానీ అదేంటో తెలియదు. HIV రాకుండా ఏదో చేస్తున్నారని కొద్దిగా తెలిసినా నేనెప్పుడూ అంతగా పట్టించుకోలేదు.  ఆసక్తి చూపలేదు. ‘   దూరంగా కనిపించే పిల్లలని ఎందుకో కేకలేస్తున్న తల్లిని తదేకంగా చూస్తూ మమత.  
 
‘బాల్యం నుండి యవ్వనంకి మధ్య ఉన్నదాన్ని కౌమారదశ అంటాం.  ఈ  దశలో ఉండే పిల్లలో  శారీరకంగా జరిగే మార్పులు ఎక్కువ కదా.  అల్లకల్లోలంలా ఉండే సంద్రంలా ఉంటుంది వారి మనసు. ప్రతిదీ తెలుసుకోవాలన్న ఆసక్తీ, ఆరాటం నిలువననీయదు. ఆత్మీయులు చెప్పే మంచిని పెడచెవిని పెడతారు. తమకి అంతా తెలుసని విర్రవవీగుతారు.  సరదాలు, సంతోషాలు సంచులనిండా నింపుకోవాలని ఉవ్విళ్ళూరతారు.   సిగరెట్లు, గుట్కాలు, మద్యం  వంటివి అలవాటయేది ఈ వయసులోనే. ప్రకంపనలు ఎక్కువ. ఆందోళనలు ఎక్కువ.  దారితప్పి లైంగిక అనుభావాలకోసం ప్రయత్నం చేస్తారు. హొమొసెక్సువల్స్ గా మారడం, లేదా అత్యాచారాలకు పాల్పడడం, లేదా గురవ్వడం జరుగుతోంది. అందువల్ల hiv లాంటి ప్రమాదకర వ్యాధులకు లోనవుతున్నారు.  
 
‘ఏ వయసు వారిని కౌమారదశలో ఉన్నారని అంటారు ‘ రేణుక 
 
’10 నుండి 19 సంవత్సరాలలోపు ఉన్నావారిది కౌమార దశ’ రాణి  
 
‘అంటే మనమూ కౌమార దశలో ఉన్నట్లే  గదా ‘  కళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ రేణుక 
 
‘అవును మనం ఆ దశను దాటుకునే స్థితిలో ఉన్నాం’  వాచ్లో టైం చూస్తూ సంతోష్ 
 
‘ ఈ వయసులో  భావోద్వేగాలు ఎక్కువ. అందుకే దారితప్పే తమ్ముళ్ళు , చెల్లెళ్ళని తమని తాము నిగ్రహించుకోవాలని తెలియజేస్తాం.  తమ ఊహలకు కళ్ళెం వేయాలని చెప్తాం.  HIV వ్యాధి ఎలా వస్తుందో తెలిస్తే పక్క దారుల్లో వెళ్ళకుండా  ఆరోగ్యకరమైన జీవన శైలి అలవరచుకుంటారు. అందుకే  సురక్షితమైన లైంగిక ప్రవర్తన అవసరాన్ని తెలియజేస్తాం, స్వచ్చంద రక్తదానం ప్రోత్సహిస్తాం. మాదకద్రవ్యాలకు అలవాటయితే జీవితం ఎలా విషనాగు కోరల్లోకి పోతుందో తెలియజేస్తాం.  
 
‘మన ప్రవర్తనని మనం అదుపులో పెట్టుకోవాలని చెప్తారన్నమాట ‘ సాలోచనగా మమత 
 
‘సరిగ్గా అర్ధం చేసుకున్నావ్ ‘ షేక్ హ్యాండ్ కోసం చేయి ఇస్తూ సంతోష్ 
 
‘జీవితం హాయిగా జీవించడానికే. మనమే కాదు ఎదుటివారు కూడా హాయిగా జీవించడానికి.    క్షణికావేశంతోనో , ఒక బలహీన క్షణంలో తీసుకున్న బలహీన  నిర్ణయం జీవితాన్ని ఎంత చిన్నా భిన్నం చేస్తుందో, అయిన వాళ్ళని, ఆనందాల్ని ఎంత దూరం చేస్తుందో, అందరినీ ఎంత వ్యధకు, ఆవేదనకు గురిచేస్తుందో  నా కన్నతల్లి జీవితమే ఓ చక్కని ఉదాహరణ. ‘ ఉద్వేగంగా మమత 
 
‘నిజమే, మా హాస్టల్ లో  ఒకమ్మాయి ఉంది.  తను అవధులు దాటి ప్రవర్తించడమే కాకుండా మిగతా వారిని కూడా తన లాగే తయారు చేస్తోంది.  మా హాస్టల్ లోనూ ఒక  మీట్ పెట్టుకుంటే బాగుంటుందేమో!  విషయం అర్ధమయితే పరిస్తితి వేరుగా ఉంటుంది కదా ‘. రేణుక 
 
‘తప్పకుండా పెడదాం మీ వార్డెన్ పర్మిషన్ తీసుకో . గీతా వాళ్ళు వచ్చాక ఎప్పుడు వీలుతుందో చూసి తేదీ నిర్ణయించుకుందాం ‘  చెట్టుపై చేరిన పిట్టల కువ కువలు అడ్డుతగులుతుండగా  రాణి 
 
‘ఈ మధ్యే మా ఆశ్రమంలో ఇద్దరు అక్కా చెల్లెళ్ళు వచ్చారు. ఇద్దరూ అనాధలే.  తండ్రి లారీ డ్రైవర్.  అతని ద్వారా తల్లికి ఈ జబ్బు అంటుకుంది.  వాళ్ళు పరీక్షలు చేయించుకునే సరికి సమయం మించిపోయింది. రక్త పరీక్షలో విషయం తెలిసినా ictc సెంటర్ కి వెళ్లి మందులు తెచ్చుకుంటే విషయం అందరికీ తెలుస్తుందని వాళ్ళంతా ఏమనుకుంటారోనని జంకుతో ఊరుకున్నారు.  వారి తల్లి ఈ మధ్యే  చనిపోయిందట.  తండ్రి చావు బతుకుల్లో ఉంటే ఎవరో తీసుకొచ్చి వీళ్ళను మా దగ్గర చేర్చారు.  తాతయ్య వీళ్ళకు టెస్ట్ చేయించారు. చిన్న పాపకి hiv ఉన్నట్లు నిర్ధారణ అయింది.  ఈ విషయం గోప్యంగా ఉంచారు తాతయ్య.  కానీ ఎలాగో బయటికి పొక్కింది. అంతే ఆ పిల్లలను ఎవరమూ  దగ్గరకు రానీయడం లేదు. ఆ చిన్న పాప వయస్సు ఐదు ఏళ్ళ లోపే.  పాపం కదా .. వాళ్ళు చేసిన తప్పేమిటి ?  ఆ తల్లిదండ్రుల కడుపున పుట్టడమేనా ?  ఎంత బాధ పడుతున్నారో ఆ చిన్నారులు ? నిజానికి మాకూ ఈ జబ్బు గురించి సరైన అవగాహన లేక వారిని దూరంగా ఉంచాం.   వారిని చూస్తే జాలేస్తోంది ‘ సాలోచనగా మమత 
 
‘మనం చేయాల్సింది జాలి పడ్డం కాదు సహభావం చూపాలి. మాములుగా వారి వ్యాధి మనకి అంటుకోదు. రక్తం ద్వారాను, స్రావాల ద్వారాను అంటుకుంటుంది కాబట్టి ఆ విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉంటే సరిపోతుంది ‘ సంతోష్  
 
‘నా కన్నతల్లి లాంటి వారి ద్వారా ఇంకా ఎంత మందికి ఈ వ్యాధి సోకిందో ..?’
 
‘అందుకే అరక్షిత లైంగిక సంబంధాలలోకి వెళ్ళకూడదని చెప్పేది. ఏమరుపాటుతో ఉంటే  ఒకరినుంచి ఒకరికి గొలుసులా ఈ వ్యాధి విస్తరిస్తోంది.  ఆ అవగాహన అందరిలో అవసరం.  మనం మన పరిధిలో చేయగలిగిన పని మనం చేద్దాం ‘ రాణి 
 
‘నెవిరామైసిన్ వాడితే తల్లినుంచి పిల్లకి వ్యాధి వచ్చే అవకాశం చాలా తగ్గుతుంది.  జబ్బు వచ్చినా సరైన మందులు వాడుతూ పోషకాహారం తీసుకుంటే వారి జీవితకాలం చాలా పెరుగుతుంది …. ‘చెబుతూనే ఉన్నాద్ సంతోష్ 
 
మనిషికీ మనిషికీ మధ్య సంబంధాలు వ్యాపార సంబందాలుగా మారిపోతున్న వేళ , ఆత్మీయతానుబంధాలు రోజు రోజుకీ పలచబడుతున్న తరుణంలో,  స్వార్ధం , మోసం ఆత్మవంచనలతో కుటుంబ సంబంధాలు విచ్చిన్నమవుతున్న దశలో, ఎవరికి వారే యమునాతీరే అనే నేటి బిజీ లైఫ్ లో   వ్యవస్థను , విలువల్ని కాపాడే బాధ్యత నవనాడుల్లో నింపుకుని, ఆత్మీయ హస్తం అందిస్తూ  ముందుకు సాగుతున్న  ఈ యువతరాన్ని అభినందించడం కాదు తనూ వాళ్ళ పనిలో భాగస్వామ్యం పొందాలి  అనుకున్న  మమత ‘నేనూ మీతో పాటు కలసి పని చేయవచ్చా ‘ అడిగింది . 
 
‘తప్పకుండా.  మేం కోరుకునేది అదే.  ఒకరినుంచి మరొకరు ఈ కార్యక్రమంలో భాగస్వామ్యం తీసుకోవాలనే ‘ ఉత్సాహంగా సంతోష్ 
 
‘ఈ రోజు నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది’ మోహంలో కొత్త వెలుగు తొంగి చూస్తుండగా మమత  .  
 
‘బాధ పడుతున్నవేమోనని అనుకుంటే … ‘ అర్దోక్తితో ఆగింది రాణి 
 
‘నిజంగానే నాకు ఆనందంగా ఉంది. ఒకటి ఈ రోజు నా పుట్టుక రహస్యం తెలిసింది.  రెండోది ,  నేను మీతో పాటు ఓ మంచి కార్యక్రమంలో భాగస్వామి కాబోతున్నాను.  ఈ వ్యాధి సోకిన వారికి తోడ్పాటు అందించే విధంగా ఉండబోతున్నాను.  నాకు ఒక ఆసరా  లభించింది.  కాని ఎలాంటి ఆసరా లేకుండా దుర్భర జీవితం అనుభవించే చిన్నారులు ఎందరో.  అలాంటి వారు ముఖ్యంగా నాలాంటి అభాగ్యులు తయారుకాకుండా, కోయిలమ్మ పాటతో మురిసే, నెమలమ్మ నాట్యంతో పులకించే వారు చీడ పురుగుల చేతికి చిక్కకుండా భవిష్యత్తును కాపాడే బృహత్తర కార్యక్రమంలో ఒక బిందువును అనుకుంటే ఎంత తృప్తిగా ఉందో మాటల్లో చెప్పడానికి పదాలు దొరకడం లేదు ‘  కళ్ళు మిల మిల మెరుస్తుండగా మమత 
 
 ఇప్పుడు టాక్ aids స్టాప్ aids అంటూ రెడ్ రిబ్బన్ క్లబ్స్ ఇంకా ఎక్కువ ఏర్పాటు చేయాల్సిన అవసరం, పీర్ ఎడ్యుకేటర్లని తయారు చేయాల్సిన అవసరం, అవగాహన కల్పించాల్సిన అవసరం కనిపిస్తోంది.’ రేణుక 
 
గీత, కేశవ్ ల బృందం రాకతో కూర్చున్న వాళ్ళంతా లేచారు బయలుదేరడానికి ఉద్యుక్తులవుతూ 
 
శ్రీ శ్రీ అన్నట్లు
కొంతమంది యువకులు పుట్టుకతో వృద్దులు 
కొంత మంది యువకులు ముందు తరం దూతలు  
మనసులో అనుకుంటూ అడుగు ముందుకు వేసింది మమత
 
 వి. శాంతి ప్రబోధ 
 

(హెచ్ ఐ వి/ఎయిడ్స్ పై apsacs వేసిన ఆశాదీపం కథా సంకలనంలో వచ్చిన కథ)

యువత- పావన నవ జీవన బృందావన నిర్మాతలు కావాలి

యువత గమనం – గమ్యం

ఇప్పుడు అందరి దృష్టి యువతపైనే. ఆశలూ యువతపైనే. దేశ భవిష్యత్తూ, జాతి భవిష్యత్తూ యువతపైనే అనే. కారణం అమెరికా జనాభాకి సమానంగా మన దేశంలో యువత ఉండడం. దేశ జనాభాలో యువత అరవై శాతం పైనే కావడడం. అంటే అద్భుతమైన మానవ వనరులున్న దేశం మనది. వాటిని మనం సక్రమంగా వినియోగించుకుంటే, జాగ్రత్తగా కాపాడుకుంటే దేశ ప్రగతిలో భాగస్వాములుగా చేస్తే ప్రపంచ దేశాలకు ధీటుగా మనం ఎన్నో అద్భుత ఆవిష్కరణలు చేయొచ్చు. అయితే, నేటి యువత తీరుపై పై అనేక విమర్శలూ, ఫిర్యాదులూ ఉన్నాయి. ఈ సమయంలో యువత తీరుతెన్నులు, వారికున్న అవకాశాలు అవరోధాలు ఏవిధంగా ఉన్నాయో ఒకసారి అవలోకిద్దాం .

‘కొంత మంది యువకులు పుట్టుకతో వృద్దులు .. కొంత మంది యువకులు ముందు తరం దూతలు… పావన నవజీవన బృందావన నిర్మాతలు’ అన్నారు శ్రీశ్రీ . ఈనాడు మన ముందున్న యువతలో అధిక శాతానికి మొదటి వాక్యం చక్కగా సరిపోతుంది. అన్వయించుకుంటే జవసత్వాలుడిగిన వృద్దులే కాదు అన్ని రకాల అవకరాలున్నట్లు తోస్తుంది. వ్యవస్థ భ్రష్టు పడిపోయింది, ఇప్పుడు ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు అనే నిరాశావాదంతో మనము ఏమీ చేయలేమనే నిరుత్సాహం, నిస్ప్రహతో కొట్టుమిట్టాడుతోంది యువత. ఆధునిక విజ్ఞానం అందించిన శాస్త్ర సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని తెలిసో తెలియకో తమ వినాశనానికి సమాజ అధోగతికి ఉపయోగిస్తున్నారు.

అసలు వ్యవస్థ అంటే ..? ఎవరూ .. మనమే .. వ్యక్తులమే. అంటే మనం మారితే, వ్యక్తులు మారితేనే కదా వ్యవస్థ మారుతుంది. చీకటిలో కూర్చొని చీకటి .. చీకటి అని తిట్టుకున్నా , అరచినా, ఏడిచినా నా తల రాత, నా దురదృష్టం అని నెత్తి నోరు బాదుకున్నా ఆ చీకటి పోతుందా? పోదు. ఎవరో ఒకరు దీపం వెలిగించాలి. వెలుతురు పూలు పూయించాలి. ఇదీ అంతే కదా !

యువత అంటే ఎవరు?

15 నుండి 24 ఏళ్ల మధ్యవారిని యువతగా పేర్కొంది ఐక్య రాజ్య సమితి. యువత వయస్సుని ఒక్కో ప్రాంతం ఒక్కోలాగా పేర్కొంది. మన దేశంలో15 – 35 ఏళ్ల లోపు వారిని మన రాజ్యాంగం యువతగా చెపుతోంది. భారత జనాభాలో దాదాపు 60 శాతం ఆ వయస్సులో వారే. 2020 నాటికి 64% యువత కానుంది. అంటే ప్రతి ముగ్గురిలో ఒకరు యువతే. మన దేశం ప్రపంచంలోనే యువత అధికంగా ఉన్న దేశంగా మారుతుంది .

యువత – ఆరోగ్యం

నేటి యువత ఆరోగ్యం కోసం జిమ్ లకి, యోగా సెంటర్ లకి, పరుగులు పెడుతున్నారు కానీ తాము తీసుకునే ఆహారంపై శ్రద్ధ చూపడం లేదు. పిజ్జాలూ, బర్గర్లు , ఐస్ క్రీంలు, చిప్స్ వంటి వాటితో ఫాస్ట్ ఫుడ్ సెంటర్లలలో కడుపు నింపుకునే యువత ఎక్కువై పోయింది. అవసరానికి మించిన కొవ్వు పదార్దాలు, పిండి పదార్ధాలు తీసు కోవడం, వ్యాయామం, నడక లేక పోవడం తో అనేక సమస్యలకు గురవుతున్నారు. చదువుల్లో, ఉద్యోగంలో వత్తిడి తట్టుకునే మార్గాలు లేక తీవ్ర మానసిక శారీరక రుగ్మతలకు లోనవుతున్నారు. డయాబెటిస్, రక్త పోటు, ఊబకాయం, దానితో వచ్చే గుండె సంబంధ వ్యాధులు, కాన్సర్ వంటి రుగ్మతలకి చిన్న తనంలోనే గురవుతున్నారు.

దేశ జనాభాలో 21 శాతంగా ఉన్న యువతలో (10- 19 వయసు) ఆత్మహత్యా ధోరణి పెరిగిపోయింది. ఏడాదికి 5 నుంచి 10 శాతం పెరుగుతోందని బెంగుళూరు లోని నిమ్ హాన్స్ సంస్థ నివేదిక తెలిపింది. 25. కోట్ల మందికి ‘జాతీయ యుక్త వయస్కుల ఆరోగ్య కార్యక్రమానికి శ్రీకారం చుట్టారు. యవత శారీరక మానసిక ఆరోగ్యంపై ప్రత్యేక దృష్టి పెడుతున్నారు.

యువత – విద్య

“క్రీస్తు పూర్వం 6వ శతాబ్దం నుంచి క్రీస్తుశకం 12వ శతాబ్దం వరకూ తక్షశిల, నలంద, విక్రమశిల తదితర విశ్వవిద్యాలయాలకు విదేశాలనుండి చదువుకునేందుకు వచ్చేవారు. ప్రస్తుతం మన విద్యార్థులు విదేశాలకు చదువు కోసం వెళుతున్నారు. ఈ పరిస్థితి ఎందుకు వచ్చిందో సమిక్షించుకోవాలి. విద్యా రంగంలో సౌకర్యాలు లేని రోజుల్లో సివి రామన్, హరగోవింద్ ఖురానా వంటి శాస్త్రవేత్తలు ఇక్కడే చదువుకుని నోబెల్ సాధించారని గుర్తుంచుకోవాలి . ప్రస్తుతం సౌకర్యాలు పూర్తి స్థాయిలో అందుబాటులో ఉన్నందున పరిశోధన, అభివృద్ధి రంగాల్లో నాణ్యత పెంపొందించి కొత్త ఆవిష్కరణలకు ఉన్నత విద్యాసంస్థలు నాంది పలకాలని ‘ ఆకాంక్షించారు భారత రాష్ట్రపతి ప్రణబ్ ముఖర్జీ .

ఒకప్పుడు సామాజిక స్పృహతో, సామాజిక చైతన్యంతో నడచిన విద్యాలయాలు, విశ్వవిద్యాలయాలు పట్టభద్రులను ఉత్పత్తి చేసే కేంద్రాలుగా మారాయి కానీ, విజ్ఞాన భాండాగారాలుగా లేవు. పట్టభద్రులైన యువత, శాస్త్ర సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని, వైద్య విజ్ఞానాన్ని అందుకున్న యువత కూడా దేశ శ్రేయస్సుకోసం, జ్ఞానాన్వేషణ కోసం కాకుండా కాసుల వేటలో విదేశాలకి ప్రయాణమవుతున్నారు. అందుకు కారణం తల్లిదండ్రులు, గురువులు, ప్రభుత్వాలు, సమాజం. యువతకు స్ఫూర్తి నివ్వాల్సిన తల్లిదండ్రులు మార్కులు, ర్యాంకులే ధ్యేయంగా తమ పిల్లల్ని తోముతున్నారు. గురువులు తమ విద్యార్థిలో నిగూఢమై, నిద్రాణమై ఉన్న జ్ఞానాన్ని, సృజనాత్మక శక్తుల్ని వెలికి తీసి ముందుకు నడిపించాలి కాని వారిని తీవ్ర వత్తిడికి గురి చేస్తున్నారు. నేటి యువతలో అధిక భాగం విద్యని జ్ఞానాన్ని అందించే వనరుగా కాకుండా ఉపాధి మార్గంగానే చూస్తున్నారు.

ఉన్నత విద్యకి వెళ్ళేవారు ఇతర దేశాలతో పోల్చినప్పుడు మనవాళ్ళు చాలా తక్కువే. అమెరికా యువతలో 92శాతం, ఇంగ్లాండ్ లో 52 శాతం, జపాన్ లో 45 శాతం అయితే మన దేశంలో ఉన్నత విద్యకు వెళ్ళేవారు 7 శాతం మాత్రమే.

దక్షిణాది రాష్ట్రాలు ఉత్తరాది కంటే కాస్త మెరుగు. దేశ యువతలో పదవతరగతి వరకూ చదివే వారు సగం కూడా లేరు. ఆ పై చదివే వారికి ప్రమాణాలతో కూడిన విద్య అందడం లేదు. ఏ దేశమైనా ముందుకు సాగాలంటే, అభివృద్ధి చెందాలంటే వనరులతో, ప్రమాణాలతో కూడిన విద్య కొంతమందికే పరిమితం కాకూడదు. అందరికీ అందాలి. యువత వాటిని అంది పుచ్చుకుని దేశ అభివృద్ధిలో భాగస్తులు కావాలి.

యువత – ఉద్యోగ అవకాశాలు

అనతర్జాతీయ ప్రమాణాల ప్రకారం 15-34 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు కలిగిన యువత ఉత్పత్తి సామర్థ్యం ఎక్కువ. కానీ మన దేశంలో యువతకి తగిన ఉపాధి అవకాశాలు ఉండడం లేదు. 2009లో నిర్వహించిన ‘గ్లోబల్ ఎంప్లాయిమెంట్ ట్రెండ్స్ ఫర్ యూత్ ‘ సర్వే నివేదిక ప్రకారం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 8.10 కోట్ల యువత ఉపాధి లేక కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు. అందులో 36 శాతం మంది ఒక్క మన దేశంలోనే ఉన్నారంటే పరిస్థితి ఎంత తీవ్రంగా ఉందొ అర్ధం అవుతుంది. మన దేశంలో 49% యువత మాత్రమే ఉపాధి అవకాశాలు పొందుతున్నారు. వారిలో 93 శాతం అసంఘటిత రంగంలోనే ఉపాధి అవకాశాలు పొందుతున్నారు. ఉన్నత విద్యావంతుల సంఖ్య పెరుగుతున్నా వారు తమ చదువుకు తగ్గవి కాకుండా ఏదో ఒక ఉద్యోగం చేయాల్సిన పరిస్తితి. వ్యవసాయంలో యాంత్రికికరణ వల్ల ఆ రంగంపై ఆధారపడ్డ అధిక శాతం యువత పని లేక వట్టి పోతోంది. ఇక విద్యావంతులైన యువత కెరీర్ కోసం ఉరుకులు పరుగులతో తన చుట్టూ ఉన్న సమాజాన్ని పట్టించుకోవడం లేదు.

యువత – సృజనాత్మకత

సృజనాత్మకత అంటే ఆధునికంగా కనిపించడం, అలంకరించుకోవడం , ఆడంబరాలు ప్రదర్శించడం అనుకుంటారు కొందరు. సృజనాత్మకత అంటే విశాల దృక్పథంతో, వికసించిన వ్యక్తిత్వాలతో సమాజ శ్రేయస్సు కోసం ఉపయోగపడే జీవనం కోసం కొత్తగా ఆలోచించడం. ప్రపంచాన్ని ముందుకు నడపడం కోసం అన్వేషణలు చేయడం, మేధో మధనం చేయడం, శాస్త్ర సాంకేతిక అభివృద్ది కోసం కృషి చేయడం. పరిశోధనా ఫలాలు సమాజానికి అందించడం.

యువత – రాజకీయాలు

ప్రజాస్వామ్యం మీద నమ్మకం లేక పోవడం. రాజకీయ పార్టీలపై విశ్వాసం లేకపోవడం, రాజకీయ వ్యవస్థకి దూరంగా ఉండడం మాకు సంబంధించిన విషయం కాదని భావించడం. ఓటింగ్ లో పాల్గొనక పోవడం . ఎన్నికలకు దూరంగా ఉండడం చేస్తోంది నేటి యువత.

స్వాతంత్రోద్యమంలో ఉత్తుంగ తరంగాలై యువత పాల్గొంది. ఆంగ్లేయుల గుండెల్లో నిదురించిన అల్లూరి, దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రాణాలు ఫణంగా పెట్టిన భగత్ సింగ్ వంటి ఎందరో యువత పరిస్థితులకు ఎదురొడ్డి పోరాడారు. ప్రాణాలు కోల్పోయారు. నేటి యువతలో ఆనాటి స్ఫూర్తి కొరవడింది. రాజకీయాలంటేనే అంటరానివిగా చూస్తున్న వారి ఆలోచనల్లో ఇప్పుడిప్పుడే కొద్దిగా మార్పు వస్తోంది.

1952లో ఆనాటి పార్లమెంటులో అక్షరాస్యతా శాతం చాలా తక్కువ (12% శాతమే.అందులోను గ్రాడ్యుయేట్స్ నాలుగు ఐదు శాతమే ) ఉన్నా చక్కని చర్చ జరిగి చట్టాలు వచ్చేవి. కాని ఇప్పుడు పార్లమెంటు సభ్యుల్లో 64 శాతం గ్రాడ్యుయెట్ లు ఉన్నా ఏమి చర్చలు చేస్తున్నారో మనకు తెలిసిందే. అయితే, యువత తలచుకుంటే చరిత్ర తిరిగి రాయగలదని అనేక దేశాల చరిత్రలు చూస్తే తెలుస్తుంది. నియంతల కుర్చీలను కుదిపి కూల్చేసింది. నేతల రాతలు తారుమారు చేసింది యువతే. ఒక్కొక్కరూ అగ్ని శిఖల్లా ఉద్యమ పతాకలు చేతపట్టి ముందుకు సాగింది యువతే. క్యూబాకి విముక్తిని ప్రసాదించిందీ యువతే. ఈజిప్ట్ తెహ్రిర్ స్క్వేర్లో విప్లవాగ్ని రగిలించింది యువతే.

నేటి యువత (47 శాతం) సోషల్ మీడియాని బాగా వాడుతోందని గమనించిన రాజకీయ పార్టీలు సోషల్ మీడియా ద్వారా యువతని ఆకర్షించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. సోషల్ మీడియాని ప్రచార మాధ్యమంగా ఉపయోగిస్తున్నారు. నిన్నటికి నిన్న దేశ రాజధానిలో కొత్త చరిత్ర లిఖించింది యువతే అన్న విషయం మనం మరచిపోకూడదు. ఇది ఈనాటి రాజకీయాల్లో కొత్త అధ్యాయం. ఈ మధ్య జరిగిన ఎన్నికల్లో ఆమ్ ఆద్మీ పార్టీ తరపున పోటీ చేసి గెలిచినవారంతా యువతే కావడం మనం గమనించాలి. అవినీతికి వ్యతిరేకంగా సాగిన ప్రచారం చూస్తే, వారి విజయాన్ని చూస్తే యువతపై మరిన్ని ఆశలు పెరుగుతున్నాయి. అలాంటి యువత వట్టి పోకూడదు. ఓటనే బ్రహ్మాస్త్రంతో నవ చరిత్ర సృష్టించాలి.

యువత – కాలక్షేపం

నేటి యువతకి లైఫ్ అంటే సెలబ్రేషన్. క్లబ్ లు, పబ్ లు, సినిమాలు, షికార్లు, టీవి, ఇంటర్నెట్, సెల్ఫోన్ లతో కాలక్షేపం. మారుమూల పల్లెలకి ఈ వాతావరణం వచ్చేసింది. తినడానికి తిండి లేక పోయినా ఇంట్లో టీవి, చేతిలో సెల్ఫోను ఉండడం సాధారణం అయిపొయింది. ప్రజల్లోకి, వారి జీవనంలోకి అంతగా చొచ్చుకుపొయిన సాధనాలు ఎలా ఉపయోగపడుతున్నాయో చూద్దాం. కొన్ని మీడియా సంస్థలు సమాజ క్షేమాన్ని విస్మరిస్తున్నాయి. బాధ్యతారహితంగా ప్రవర్తిస్తూ యువతను పెడదోవ పట్టించే అశ్లీల కార్యక్రమాలు మళ్ళీ మళ్ళీ చూపిస్తూ ప్రేరేపిస్తున్నాయి. మంచి చెడుల విచక్షణ మరచి యువతను లక్ష్యంగా చేసుకొని సొమ్ము చేసుకుంటున్నాయి. యువతను ఆదర్శంగా మలచాల్సిన మీడియా అందుకు భిన్నంగా వారు పెడదోవ పట్టేందుకు వీలుగా క్రైమ్ స్టోరీలు మళ్ళీ మళ్ళీ వేస్తూ ఆవిధంగా ప్రేరేపిస్తున్నారు.

నేటి యువత అశ్లీల దృశ్యాలు, బూతు బొమ్మలు చూడడానికి ఎక్కువ సమయం కేటాయిస్తున్నారు. ఏ కాస్త టైం దొరికినా శృంగారానికి సంబంధించిన కబుర్లతో కాలక్షేపం చేస్తూ, తాము ఇంటర్నెట్ లోనో, మొబైల్ ఫోన్ లోనో చూసిన నీలి చిత్రాలలోని యువతుల్లా ఉండాలని తమ వారిని వత్తిడి చేస్తున్నారు. శృంగార సంబంధ ఎస్ ఎమ్మెస్ లు పంపుకోవడము మాములైపోయింది. ఈ క్రమంలోనే అందుబాటులోకి వచ్చిన ఆడపిల్లలపై వావివరుసలు లేకుండా అత్యాచారాలు పెరిగిపోతున్నాయి.

సినిమా స్టార్లు, క్రీడాకారులకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత సమాచారం పంచుకొంటూ తమ సమయాన్ని వృధా చేసుకోవడం కనిపిస్తుంది. లేదా ఏ పాను కోకాల దగ్గరో, మద్యం దుకాణాలలోనో, మాదకద్రవ్యాలతోనో, ఇంటర్నెట్ కేఫ్ లలోనో, గేమింగ్ సెంటర్ లలోనో తమ విలువైన సమయాన్ని గడిపేస్తున్నారు.

రేపటితరం దూతలైన కొంతమంది యువకులు మాత్రం అందుకు భిన్నంగా సృజనాత్మకంగా ఆలోచిస్తున్నారు, సామాజిక ప్రయోజనంతో కూడిన కార్యక్రమాలు చేపడుతున్నారు. బాధ్యతాయుతంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. తమ తీరిక సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుంటున్నారు.

యువత – సమాజం

డిల్లీలో నిర్భయ సంఘటన జరిగిన తర్వాత యువతలో వచ్చిన కదలిక కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తోంది. యువత జవసత్వాలుడిగి పోయింది అని భావిస్తున్న తరుణంలో అన్నాహజారే చేపట్టిన దీక్షకు యువతలో కొంత కదలిక వస్తే నిర్భయ సంఘటన యువతలో పెల్లుబికిన చైతన్యం యువతను ముందుకు నడిపింది. యువతకు దిశానిర్దేశం చేసి ముందుండి నడిపించే చోదకులు కావాలి. యువతని సమాజాభివృద్దిలో భాగస్వామ్యం చేసే దిశగా మార్గదర్శనం చేయాలి. ప్రపంచంలో ఏ దేశంలో లేని యువ సంపద మన దేశానికే స్వంతం. అది యువత దృష్టిలో పెట్టుకుని దేశ అభివృద్ధి కోసం కృషి చేయాలి.

ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా చివరకు మిగిలేది మనం చేసిన మంచి పనులేనని వారికి తెలియచేయాలి. యువత తమ ప్రతిభకు పదును పెట్టి సమాజ దృష్టితో ఆలోచించాలి. ఆధునికతలో, అభివృద్ధిలో దేశం ముందుకెళ్ళడానికి యవత ఒక ఉద్యమంలా ఆకలిపై, పేదరికం పై, అవినీతిపై, అనారోగ్యం పై పోరాడాలి. మూఢత్వం, తీవ్ర వాదం, ఉగ్రవాదం, మతోన్మాదంలకు దూరంగా ఉండాలి. తను ప్రేరణ పొందుతూ, ఇతరులకు ప్రేరణ కలిగిస్తూ నైతికతతో ముందుకు సాగాలి. సమాజంలో ఉండే సవాళ్లు ఎదుర్కోవడానికి సంసిద్ధంగా ఉండాలి. సమాజ గతిలో, ప్రగతిలో, పురోగతిలో క్రియాశీలక పాత్ర పోషించాలి.

యువత ముందున్న సవాళ్లు

వ్యక్తి గతంగా, సామాజికంగా వచ్చే సవాళ్లు ఏమిటో చూద్దాం.

వ్యక్తిగతంగా :
తనగురించి తాను పట్టించుకోక పోవడం, తనమీద తనకు నమ్మకం లేమపోవడం. ఆత్మవిశ్వాసం లోపించడం.
చేసే పనిపై ద్రుష్టి లేకపోవడం, మనస్సు నిలుప లేక పోవడం, బానిసమనస్తత్వంతో ఉండడం , అనుభవాల ద్వారా జ్ఞానం సంపాదించడం కాకుండా బట్టి పట్టడం.
గొర్రెల మందలో ఒకడిగా ఉండిపోవడం, ఇతరులతో పోల్చుకోవడం.
అనుకున్నది సాధించలేక పోయాను, జీవితం వృధా అయిందని బాధపడడం.
నిరాశా నిస్పృహలకు తరచు లోనవడం , జీవితాన్ని చాలించాలనుకోవడం.
ఓటమిని స్వీకరించ లేకపోవడం, చిన్న చిన్నకస్టాలకు, వైఫల్యాలకు కుంగి పోవడం . చిన్న వైఫల్యాన్ని పెద్దగా ఉహించుకుని వర్తమానాన్ని పాడుచేసుకోవడం, ఎవరు ఏమనుకుంటారోనని భయపడడం . సమస్యలను సవాలుగా తీసుకొని ఎదిగేవారి ముందు ఎవరెస్టు శిఖరం కుడా చిన్నబోతుందని తెలియక పోవడం.
ఉన్నత ఆదర్శాల పట్ల నమ్మకం లేకపోవడం , అందరూ తమని గొప్పగా అనుకోవాలని, చూడాలని అకాంక్షిస్తారు కానీ మంచి పనులు చేయడానికి తగ్గ కృషి చేయకపోవడం.
పనిపట్ల గౌరవం లేకపోవడం . నిగ్రహం లేకపోవడం . జ్ఞానతృష్ణ కోరవడడం.
తమకు ఎదురయ్యే వివిధ అనుభావాలకు ఎలా స్పందిన్చాలో తెలియక పోవడం. తమకు ఎదురయ్యే పరిస్థితులకు ఎలా స్పందిన్చాలో తెలియకపోవడం. పరిస్థితులు తమకు అనుకూలంగా ఉండాలనుకోవడం.
పబ్బులు క్లబ్బులలో విందులు వినోదాలకి ప్రాధాన్యత నివ్వడం. పని చేత కాదు . చేయరు. సోమరితనం , కానీ అన్ని సుఖాలు కావాలి కష్ట పడకపోవడం . ఎవరైనా ఏదైనా చెబితే వినే సహనం ఉండకపోవడం.
మద్యం మత్తులో జోగుతూ ప్రశ్నించే తత్వం కోల్పోవడం , మృగాల్లాగా ప్రవర్తించడం , కక్షలు కార్పణ్యాలు పెంచుకోవడం. కొంత మంది స్వార్ధపరులు యువతని మత్తులో ముంచెత్తేలా ప్రోత్సహిస్తూ వారిలో పోరాట శక్తిని ప్రశ్నించే తత్వాన్ని జోకోడుతూ , బలహినతల్ని రెచ్చగోడుతూ , చైతన్యాన్ని నిద్రపుచ్చుతూ ఉండడాన్ని గ్రహించలేక పోవడం.
సామాజికంగా చూస్తే :
అవినీతి
నిరక్షరాస్యత
పేదరికం
తీవ్రవాదం
ఉగ్రవాదం
తరగిపోతున్నమానవ విలువలు
పెరిగిపోయిన స్వార్ధం
యువత ముందడుగు వేయాలంటే :
ప్రవర్తనా తీరు మారాలి.
నైతిక క్రమశిక్షణ ఏర్పరచుకోవాలి, ఏకాగ్రతతో ఉండడం, తన మనసుని తన అధీనంలో, నియంత్రణలో ఉంచుకోవడం చేయాలి.
కుంటి సాకులు చెప్పకుండా చేసే పనిపై ద్రుష్టి పెట్టడం, శ్రద్ధ పెట్టడం, లక్ష్యం ఏర్పరచుకోవడం, ప్రణాళికలు ఏర్పరచుకోవడం పని పూర్తి అయ్యేవరకు పట్టుదలతో దీక్షతో పని చెయ్యడం
ప్రశాంతంగా మనసుని నిలకడ ఉంచడం, మనస్సుని, బుద్దిని సమన్వయము చేసుకోవడం, ప్రతి విషయం మెలకువతో వ్యవహరించడం
సంకుచిత పరిధులలో తమకు తమకు బందీగా ఉండకుండా ఉండడం
మానసికంగా పరాదినులుగా కాకుండా స్వతంత్రంగా వ్యవహరించగలగడం
విషమ పరిస్థితులను ఎదురొడ్డి నిలిచే ఆత్మస్తైర్యం, ఆత్మబలంతో ముందుకు సాగడం
మానసిక బలాన్ని, బుద్ది బలాన్ని పెంపొందించే, స్పూర్తినిచ్చే పుస్తకాలు చదవడం, ఆ దిశలో కృషి చేయడం
మన తప్పులకు , మన లోపాలకు మనమే బాధ్యత వహించడం, ఆ ధైర్యం , నైతికత ప్రదర్హించడం
మార్పు కోసం ప్రయత్నించే ధైర్యం చేయడం
మంచి భావనలు, ఆశావాహ దృక్పథం, ఏదైనా సాధించగలనన్న పట్టుదల
ఉన్నతమైన ఆలోచనలు చేయడం, ఉన్నతమైన, గోప్ప విషయాలు చెప్పేవారితో స్నేహం చేయడం
స్తబ్దంగా కాకుండా ప్రవహించే నదిలా చైతన్యంతో సాగడం
నిశిత పరిశీలనా శక్తి , స్పష్టంగా అర్ధం చేసుకునే జ్ఞానం , తరచి చూసుకోవాల్సిన సామర్ధ్యం పెరగాలి. పోరాట పటిమ పెరగాలి.
దోపిడీ దొంగలని ప్రతిఘటించి పరుగెత్తే రైలు నుండి కిందకి తోసివేయబడ్డ అరుణిమ ఒక కాలు కోల్పోయింది. అయినా ఆమెలొ ఆత్మవిశ్వాసం చెదరలేదు. తనకు తాను ఒదార్చుకుని ఎవరూ ఉహించనిది గొప్పది సాధించాలనుకుంది. దాని ఫలితమే ఎవరెస్టు అధిరోహించాలని సంకల్పించింది. మే 21, 2013 న ఒంటి కాలితో ఎవరెస్ట్ అధిరోహించి తన లక్ష్యం నేరవేర్చుకుంది. అలాంటి ప్రతికూల పరిస్థితుల్లోనూ అద్భుతాలు చేసే యువత కూడా మనముందు ఉంది. అలంటి వారు మిగతా వారికి, యువతకు స్పూర్తి కావాలి. ఎవరో వస్తారని ఏదో చేస్తారని ఎదురుచూస్తూ, దేబిరిస్తూ కూర్చోవడం కాదు. నిప్పులు లేకుండా పొగలు చిమ్మే కర్రల్లాగా కాకుండా అగ్నికణాల్నివిరజిమ్మే దివ్వెలుగా, రణరంగంలో క్రమశిక్షణతో పనిచేసే సైనికుల్లా ప్రచండశక్తితో యువత ముందుకు సాగాలి. నెత్తురు మండే, శక్తులు నిండే యువత తమ ఆకాంక్షలు నేరవేర్చుకోవడమే కాదు దేశానికి కళ్ళు, కాళ్ళూ అయి నడిపించాల్సిన, దేశ భవిష్యత్తు ఉన్నతంగా లిఖించాల్సిన బాధ్యత యువతరం పైనే ఉంది.

వేగుచుక్క

ఓ యువతా ఆగిపోకు
ఓ నవభారత నిర్మాతా
కుంగి కృశించిపోకు
చంచలత్వం వీడి
ధృఢ సంకల్పం తోడి
లక్ష్యం నిర్దేశించుకోండి
ప్రయత్నశీలురుగా కష్టపడండి
ప్రగతి కాముకులుగా సాధన చేయండి
కార్యరంగంలోకి దూకండి
కలసికట్టుగా పనిచేయండి
కృత నిశ్చయంతో వ్యవహరించండి
ధీరులై నడవండి నిస్వార్దులై ఉండండి
ఎదుటివారిపట్ల గౌరవం చూపండి
తల్లిదండ్రులన్న చిన్న మాటకే అలకలు మానండి
ఇల్లు విడిచి పారిపోవటాలు వీడండి
అడిగింది ఇవ్వకపోతే ఆత్మహత్యలు ఆపండి
పరీక్షలో తప్పితే బలవన్మరణాలు వద్దండి
కస్టాలు కడగండ్లు ఎదుర్కొండి
అవమానాలు అవహేళనలు భరించండి
మనోధైర్యం సంకల్ప బలంతో సాగండి
ఆలోచన , వివేచన కలిగి ఉండండి
విజ్ఞానం, వికాసం పెంచండి
నడతలో హుందాతనం నింపండి
అనుభవాల ఆస్తితో మిమ్మల్ని మలచుకోండి
అజ్ఞానాంధకారాల్ని తొలగించండి
వేగుచుక్కలై వెలుగులు విరజిమ్మండి

ఏరీ… నన్ను మలిచే వారేరీ ..?

మీరన్నట్లు
నేను యువకుడిని
జవసత్వాలుడిగిన నవ యువకుడిని

టీవి , సినిమా వీక్షణలో
ఇంటర్నెట్ ఆకర్షణలో
సెల్ ఫోన్ సునామిలో
మద్యం మాదకద్రవ్యాల మత్తులో
కొట్ట్టుకు పోతున్న యువకుడిని

సోమరితనంతో
చంచలమైన మనస్సుతో
గమ్యం లేమితో మోటారు బైకులపై తిరుగుతూ
లక్ష్యం తోచక , గమ్యం తెలియక
కుంటి సాకులతో కాలం వెళ్లబుచ్చే యువకుడిని

హీరో హీరోయిన్లు
రాక్ స్టార్లూ – ఫాషన్ మోడల్సూ
టెన్నిస్ రాకెట్లు – క్రికెట్ బ్యాట్లతో ఆడేవాళ్ళూ
మా రోల్ మోడల్స్
అంటూ వారిననుసరిస్తూ అనుకరిస్తున్న యువకుడిని

కావచ్చు కానీ…. ,
నాకూ ఉంది జీవితంలో
ఏదో సాధించాలని , ఏదేదో
చేసేయ్యాలని , పదుగురిలొ
ఉన్నతంగా ఎదగాలని

మా తపన, ఆసక్తి , ఉత్సాహం
గమనించే తీరిక మీకుందా …
మమ్మల్ని ఉన్నత మార్గంలో పయనింపజేసే
దశా దిశా నిర్దేశం చేసే ఓపిక మీకుందా …

ఆత్మవిశ్వాసం , మనోనిగ్రహం, సేవాదృక్పథం, త్యాగం
ఆత్మస్థైర్యం , కార్యదీక్ష మాకు పరిచయం చేస్తున్నారా
బలహినతల్ని ఎదుర్కొనే శక్తి నింపుతున్నారా
మా మనోవైకల్యం తొలగించే ప్రయత్నం జరుగుతోందా …?

మాకు స్ఫూర్తి నిచ్చే, ప్రేరణ కలిగించే నేతలు ఏరీ ..
సభ్యత సంస్కారంగల కార్యశీలురుగా మలిచేవారేరీ
మా స్వభావంలోని మాలిన్యాన్ని తుడిచేసి
జీవితాన్ని ఎలా చూడాలో , ఎలా అర్ధం చేసుకొంటూ
భవిష్యత్తుపై ఆశలు నింపుకుంటూ సాగాలో తెలిపేవారేరి

Tag Cloud

%d bloggers like this: