The greatest WordPress.com site in all the land!

Posts tagged ‘మహిళలు’

తగలబెదతారట! అవును, తగులబెట్టాల్సిందే ..!

తగలబెడతారట !
ఊళ్లోకొస్తే తగలబెడతారట !!
కిరోసిన్ పోసి మరీ తగలబెడతారట !!!
నేనేం చేశానని ..? నేను చేసిన నేరమేమిటనీ.. ??

నాకు నచ్చిన వాడిని, నన్ను మెచ్చిన వాడిని
కులం, గోత్రం చూడకుండా ప్రేమించడమేనా ..?
అతడు నా చేయి అందుకుని
తోడై ,నీడై నిలుస్తానని అనడమేనా.. అదేనా ..?

అతన్ని చితగ్గొట్టి మాకు జరిమానా వేసి,
అది కట్టలేకపోతే, ఊళ్లో మగాళ్ళంతా నన్ను అనుభవించాలని
మీసం మెలేస్తూ హుకుం జారీ చేసిన పెద్దలు
కాదు కాదు గద్దలు, రాబందులు నన్ను తగులబెడతారట!

వావివరుసలు మరచి, మంచి చెడు
విచక్షణ విడచి ఆ రాత్రంతా నా దేహంతో ఎన్నిసార్లు
ఆటలాడుకున్నారో ..పోలీసులకు చెబితే చంపేస్తామని
ఆజ్ఞల హెచ్చరికలు జారీ చేసిన వాళ్ళు తగులబెడతారట!

వాళ్ళు కాదు మనం, అవును మనం
తగులబెట్టాల్సిందే, తప్పనిసరిగా తగులబెట్టాల్సిందే
వాళ్లకి మనమిచ్చిన అరాచక పెద్దరికాన్ని
విజ్ఞత మరచి బరితెగించినోళ్ళని తగులబెట్టాల్సిందే

నాగరిక సమాజం తలదించుకునే
కంగారూ కోర్టు ఆటవిక వికృత తీర్పుల్ని
ఇరుకు హృదయాల్ని, సంకుచిత తత్వాన్ని
అమానవీయ, కలుషిత ఆలోచనల్ని తగులబెట్టాల్సిందే

జేబులు గుల్ల చేస్తూ , మిమ్మల్ని నిర్విర్యుల్ని చేస్తూ
వేలం గెలిచి వీధి వీధినా వెలిసి, ఆదాయం పెంచుకుంటూ
నా స్వేచ్చని, నా శ్వాసని గద్దలా తన్నుకు పోయి
నా వలువల్ని నిలువునా కాల్చేసే వాళ్ళని తగుల బెట్టాల్సిందే

మద్యం మత్తుకు చిత్తై, మాదకద్రవ్యాలకు బానిసలై
సంరక్షించాల్సిన అన్న, నాన్న, తాతల వావివరుసలు మసై
నా ఎత్తుపల్లాలను కళ్ళతోనే కొలిచి, మాటువేసే
వేట చేసే మానవ మృగమదోన్మాదుల్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

మతం ముసుగులో భక్తీ పేరుతో ఆకర్షించి వంచించే
దొంగ స్వామీజీలు, బాబాలు, ఫాస్టర్ల వికృత లైంగిక చేష్టలు
అదను చూసి అమాయక మహిళలపై, చిన్నారులపై
ఆకృత్యాలకు పాల్పడే కీచకుల్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

అడ్డదారుల్లోనైనా కోరుకున్నది దక్కించుకు తీరాలనే
మనస్తత్వాన్ని, అది ప్రబలేలా చేస్తున్న వినిమయ సంస్కృతిని
మనుషుల్లో నియంత్రణ లేని మనో వికారాల్ని
ఏం చేసినా చెల్లుతుందనే ఇంగిత జ్ఞానహీనుల్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

మగవాడి విచ్చలవిడి తనానికి, పశుప్రవృత్తికి కారణం
నేనూ .. నా వస్త్రధారణ అంటూ నాపైనే నిందవేసి
నా స్చేచ్చని లాక్కుని, బలవంతులమనుకుని తప్పించుకోజూసే
కామపిశాచుల విచ్చలవిడితనాన్ని, విధ్వంసక స్థితిని తగులబెట్టాల్సిందే !

టీనేజీ ప్రేమల సినిమాలు,అక్రమ సంబంధాల సీరియళ్ళు ,
అంగాంగ ప్రదర్శనలు, కండోముల ప్రకటనలు అనుమతులిస్తూ
సూక్తి ముక్తావళి వల్లెవేస్తూ , చిలక పలుకుల్లా హితవచనాలు
పలికే రెండు కళ్ళ సిద్దాంతాన్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

స్త్రీలను గౌరవించడం మన సాంప్రదాయం బూటకపు మాటలు వల్లిస్తూ
నన్ను అశ్లీలంగా చూపుతూ, అత్యాచారాలకు వేదికలవుతూ
విలువల వలువలు ఒలుస్తూ పెట్రేగిపోయే విష సంస్కృతిని
చట్టాలలోని గతుకు గుంతల్ని, కంపల్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

ఏ కులంలో నైనా, ఏ మతంలో నైనా
కుటుంబంలో నైనా, కార్య ప్రదేశంలో నైనా
టివి, సినిమా , ఇంటర్ నెట్ , మొబైల్ ఎక్కడైనా
సమాజం నన్ను చూసే తీరులోని వ్యత్యాసాన్ని తగులబెట్టాల్సిందే !

మనిషి మనసులోతుల్లోని సున్నితత్వాన్ని
కులమతరహిత మానవ హృదయ వైశాల్యాన్ని
మధురప్రేమకుల మనోహర మానవతా పరిమళాల్ని
సమతమమతల సహజ స్వాభావిక జీవనతత్వాన్ని నిలబెట్టాల్సిందే

మనలోని అంతః సౌందర్యాన్ని
జాతుల భిన్నత్వంలో ఏకత్వాన్ని
మానవ విలువల సౌరభాల్ని
సమున్నత సామాజిక బంధాల్ని కాపాడాల్సిందే

నా మనోఫలకంపై చెరిగిపోని ఎన్ని దాడులో .. ఎన్ని మచ్చలో
నా బాధ, వ్యధ వ్యక్తి మీద కాదు, వ్యవస్థ మీద
నా పరువు పోతుందన్న భయాన్ని భగ్నం చేయకపోతే
అభయ .. నిర్భయ ఎన్ని చట్టాలు వచ్చినా నిరర్ధకమేనని తెలపాల్సిందే

ఉరిశిక్షల మరణ మృదంగాలు కావు తారక మంత్రాలు
అసమాన సమాజంలో ఉన్న అభద్రతా మూలాలు
మురిగి కంపుకొట్టే ఆలోచనల మురికి మకిలి వదిలించి చేతన రగిలించాల్సిందే
ధైర్యంగా ఫిర్యాదు చేయగలిగే అనుకూల వాతావరణం సృస్టించాల్సిందే

అణగి పోను, కుంగి పోను కూడదీసుకుని నిలబడుతూనే..
నా గొంతులో తడి ఆరేదాకా ఊపిరులూదుతూనే..
అంతర్వేదనల్ని తుడిచేస్తూనే.. విష వలయాల్ని ఎదుర్కుంటూనే ఉంటా
జీవధారల్ని చిమ్ముతూనే.. జనం గుండె చప్పుడు వినిపిస్తూనే ఉంటా

వి. శాంతిప్రబోధ

మహిళలపై జరుగుతున్న అత్యాచారాలపై కలాలను కవాతు చేయించి సమాజాన్ని కదిలించే అక్షర శరాలను సంధించే ప్రయత్నం రాజీవగారి సారధ్యంలో జరిగింది.
మార్చి 16 2014 తేదీన ‘ ధిక్కార ‘ పేరుతో సంకలనం వెలువడింది. ‘ధిక్కార’ లో చోటుచేసుకున్న కవిత ఇది.

లాలించే చేతులు పాలించలేవా ..?!

లోక్‌సభ సమావేశాలు ముగిశాయి. ప్రతిష్టాత్మక మహిళా బిల్లులో కదలిక లేదు. అక్కడే చిక్కుకు పోయింది . 1990లోనే మహిళా బిల్లు తెరపైకి వచ్చింది . ఈ శీతాకాల సమావేశాల్లో మహిళా బిల్లును అజెండాలో చేర్చారు. UPA ప్రభుత్వం ఎలాగైనా మహిళా బిల్లు ఆమోదం పొందాలనే కృతనిశ్చయంతో ఉందని వార్తలొచ్చాయి. కానీ ఆ విషయం పట్టించుకున్న నాధుడే లేడు. బడ్జెట్ సమావేశాలూ ముగిశాయి. అంటే, అంతా .. షరా మామూలే .. ఎప్పటిలానే .. అప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకూ అన్నీ అడ్డంకులే .. అవరోధాలే ..

దాదాపు అన్ని పార్టీలు పార్లమెంటులో మహిళలకు 33 శాతం రిజర్వేషన్ ను కేటాయిస్తామని గొంతు చించుకు అరుస్తున్నా మహిళా బిల్లు మాత్రం ఇంత వరకు మోక్షం పొందలేదు. ఓటర్లలో సగంగా ఉన్న మహిళ మరి ఆ ఓట్లు ఎందుకు పొందడం లేదు? మహిళా ఓట్లతో అందలం ఎక్కే పెద్ద మనుషులు, రాజకీయ పార్టీలు మహిళలను ఎందుకు విస్మరిస్తున్నారు? ఎన్నికల్లో మహిళా పార్లమెంటు సభ్యుల సంఖ్యా పెరగడం లేదు. ఎందుకని?

వంద రోజుల్లో మహిళాబిల్లును సాధిస్తామని చెప్పిన రాష్ట్రపతి వ్యాఖ్యలను ఖండించిన శరద్ యాదవ్, ఆ బిల్లును గనుక ఆమోదిస్తే తాను అక్కడే విషం తాగుతానని బెదిరించాడు. విషం వెళ్ళగక్కాడు. అందరినీ నివ్వెర పరిచాడు. మహిళా బిల్లుగాని ఆమోదం పొందితే దేశంలో అంతర్యుద్దం చెలరేగుతుందని ఆర్జేడి అధ్యక్షుడు లాలూ ప్రసాద్ యాదవ్, సమాజ్ వాది పార్టీ అధినేత ములాయుంసింగ్ హెఛ్చరించారు. అంటే మహిళా బిల్లు పట్ల, అంటే మహిళలు రాజకీయాల్లోకి రావడానికి పురుషులు ఎంత వ్యతిరేకతతో ఉన్నారో అర్ధం అవుతోంది. మార్చి 12, 1996లోనే మొదటి సారి లోక్ సభలో ప్రవేశించిన ఈ బిల్లు రాజకీయ ఏకాభిప్రాయం లేక ఆమోదానికి నోచుకోక అలా నేతల నోళ్ళలో నేటికీ నానుతూనే … ఉంది.

మహాభారత కాలంలోకి వెళ్తే ఆనాటి రాజుల భార్యలకు యద్ద విద్యల గురించి, ధర్మాధర్మాలగురించి అవగాహన ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఝాన్సీ రాణి, రుద్రమదేవి గురించీ మనం చదువుకున్నాం. వారి ధైర్య సాహసాల్ని, యుద్ద నీతిని, పరిపాలనా దక్షతనీ ఇప్పటికీ కీర్తిస్తూనే ఉన్నాం. మరి ఇప్పుడు, మనముందున్న మహిళల శక్తిని గుర్తించలేని గుడ్డి వాళ్ళుగా, వారి తెలివితేటల్ని అభివృద్ది కోసం ఉపయోగించుకోలేని దౌర్భాగ్యులుగా మిగిలాం. వారికి అవకాశాలు వస్తే, వారు వాటిని వినియోగించుకుంటే తమకన్నా ఎక్కడ మించి పోతారో.. తాము ఎక్కడ తక్కువ అయిపోతామో అని మహిళలని గౌరవించలేని, సమంగా చూడలేని కుత్సితులుగా తయారయ్యాం. అందుకే ఆ బిల్లు ఆమోదం పొందకుండా ఉండడానికి రకరకాల ప్రయత్నాలు, కుయుక్తులు .. కుతంత్రాలు .. కాకమ్మ కథలూ ..

1994లో మొదటిసారిగా బీజేపీ మహిళలకు చట్టసభలలో రిజర్వేషన్ కల్పించాలనే తీర్మానాన్ని చేసింది.1996, 1998,1999లలో అప్పటి ప్రభుత్వాలు మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లును పార్లమెంటులో ప్రవేశపెట్టడానికి అనేకసార్లు ప్రయత్నించినప్పటికి యాదవత్రయం తో పాటు, పాశ్వాన్ కలవడం వల్ల చట్టరూపం తీసుకోలేకపోయింది.

2000లో అప్పటి కేంద్ర మంత్రి శివరాజ్‌పాటిల్ నాయకత్వంలో మహిళా రిజర్వేషన్ల గురించి అధ్యయనం చేయడానికి కేబినేట్ కమిటీ ఏర్పాటయింది. ఈ కమిటీ లోక్‌సభ సభ్యుల సంఖ్యను 33 శాతం పెంచి, అందులో 33 శాతం స్థానాలను మహిళలకు రిజర్వేషన్ చేయవచ్చని సూచించింది. ఈ సూచనలను లాలూ, ములాయం ఆమోదించినప్పటికీ ఎన్డీఏ దాని మిత్రపక్షాలు వ్యతిరేకించాయి. ఆ సూచన ఆమోదించినట్టయితే, లోక్‌సభ సభ్యుల సంఖ్య 830 వరకు పెరిగి,మహిళలకు 276 స్థానాలు దక్కేవి. రాజకీయాలలో మహిళలకు సమానత్వాన్ని సాధించడం కోసం యూపీఏ ప్రభుత్వం 2008లో 108వ రాజ్యాంగ సవరణ చేసి మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లును పార్లమెంటులో ప్రవేశపెట్టినప్పటికీ, ప్రతిపక్ష పార్టీ బిజెపి సహకరిస్తున్నప్పటికీ పార్లమెంటు ఆమోదించకపోవడానికి అనేక రాజకీయ కోణాలు, కారణాలున్నాయి. దళితులు, ఒబిసిలు, మైనారిటీలు రిజర్వేషన్ ఫలాలను అందుకోలేరని అగ్రకుల మహిళలే తన్నుకు పోతారని వ్యతిరేకిస్తున్న వారి వాదన. అది ఆయా వర్గాల మహిళలపై ప్రేమతోనో, అభిమానంతోనో కాదు ఎలాగైనా బిల్లును అడ్డుకోవడమే వారి లక్ష్యం.

2010లోనే రాజ్యసభలో ఆమోదం పొందిన మహిళా బిల్లు లోక్ సభలో ఇన్ని సార్లు ప్రవేశ పెట్టినా ఆమోదం పొందలేక పోవడానికి కారణం ఎవరు? పితృస్వామిక భావజాలం నరనరాల్లోను జీర్ణించుకుపోయిన కరడుకట్టిన దురహంకారులు కాదూ…?! ఆడపెత్తనం బోడిపెత్తనం వాళ్ళ మాట మేము వినాలా అనే ఆధిపత్య భావన కాదూ..?! దళితులు, ఒబిసిలు, మైనారిటిల మహిళల సాధికారిత, అభివృద్ధి కావాలంటే, చిత్తశుద్ది ఉంటే బిల్లును అడ్డుకోవడం కాదు కదా చేయాల్సింది. ఆయా వర్గాలకి జనాభా దామాషాలో వారికి సీట్లు కేటాయించవచ్చు కదా ..!

ఆకాశంలో సగం – అవనిలో సగం ఉన్న మహిళల ఓట్లు కావాలి. వాటితో గెలిచి అందలమెక్కాలి. కానీ ఆ మహిళలకే చట్టసభల్లో ప్రాతినిధ్యం కల్పించాలంటే మాత్రం మనసు ఒప్పుకోదు. మహిళల ప్రాతినిధ్యం చట్టసభల్లో అలా ఎందుకు ఉండడం లేదు? రాజ్యసభలో 10.60 శాతం , లోక్‌సభలో 11 శాతం, మంత్రుల స్థాయిలో 9.8 శాతం మాత్రమే ఉందంటే అందుకు కారణం ఎవరు? చట్ట సభలలో మహిళలకు సమ భాగస్వామ్యం లేకపోవడం వల్లే కదా!?.. ఆమెకు సంబంధించిన బిల్లు ఎక్కడ వేసిన గొంగళి అక్కడే చందంగా మారింది.

పంచాయితీ రాజ్ వ్యవస్థలో 33 శాతం రిజర్వేషన్ వల్ల కింది స్థాయిలో మహిళల భాగస్వామ్యం పెరిగింది. “ఆమె” పేరుతో “అతను” అధికారం చెలాయించే సంఘటనలు ఉన్నప్పటికీ రాజకీయాల్లో పెరిగిన ఆమె చొరవ, అవగాహన, తన కర్తవ్యం తను సక్రమంగా నిర్వహించాలన్న తపన ఉన్న మహిళలకి కొదువలేదు. అసెంబ్లీ , పార్లమెంటుల్లో తన గొంతు గట్టిగా వినిపించి, సమస్యలను విశ్లేషించి, చట్టాల రూపకల్పనలో క్రియాశీల పాత్ర పోషించగల సత్తా ఉన్న మహిళలకూ కొదువలేదు. అయినా చట్టసభలలో ఆశించిన స్థాయిలో మహిళల ప్రాతినిధ్యం పెరగడం లేదు. ప్రస్తుతం ఉన్న వారిలోనూ ఎక్కువమంది రాజకీయాలలో ఉన్న తమ భర్త, తండ్రి, లేకపోతే మరో బంధువో చనిపోతే ఆ స్థానంలో వచ్చినవారే ఎక్కువ.
కారణాలు ఏమిటని విశ్లేషించుకుంటే :

కుటుంబ బంధాలు :
సమాజంలో, రాజకీయాల్లో ఉండే మహిళల పట్ల ఉన్న చులకన భావం, చిన్న చూపు కూడా మహిళలు రాజకీయాలకు దూరంగా ఉండడానికి ఒక కారణం. రాజకీయాల్లో ఉన్న మహిళ ఇంటి బయటి ప్రపంచంలోకి, జనంలోకి వెళ్ళాల్సి ఉంటుంది. పురుషుడిలో ఉండే అభద్రతా భావం, తను స్త్రీని చూసే దృష్టికోణం వల్ల తన కుటుంబంలోని మహిళ నాలుగ్గోడల బయటికి రావడానికి ఇష్టపడడు. ఒకవేళ ఆమె వచ్చినా , కుటుంబ జీవితంలో, బంధాల్లో ఎలాంటి ఇబ్బందులు కలుగకుండా ఉండడం కోసం చాలా శ్రమించాల్సి ఉంటుంది.

డబ్బు:
నేడు అన్నిరంగాల్లోను డబ్బు చక్రం తిప్పుతున్నట్లే రాజకీయాల్లోనూ డబ్బు పాత్ర ప్రదానమయింది. నేడు రాజకీయాల్లోకి రావాలంటే వారి ఆర్ధిక పరిస్థితి ప్రధాన అర్హత అయింది. మరి ఆస్తి పాస్తులున్న మహిళలు ఎందరు? ఒకవేళ ఆమె పేరున ఆస్తి ఉన్నా దానిపై అధికారం ఆమెకు ఉందా? మహిళలు రాజకీయాల్లోకి రావాలని పెదాలపై మాటలు అంటారు. హృదయ లోతుల్లోంచి ఆ మాటలు రావు. కారణం ఆమె కోసం డబ్బు ఖర్చు చెయ్యాలి కదా..? డబ్బులేని వారిని అసలు ప్రోత్సహించరు

ముఠాతత్వం-గుండాగిరీ లేనందున:
మహిళలు ముటాలు కట్టి రాజకీయాలు చేయరు ముక్కుసూటిగా పని చేసుకు పోతారు. గుండాయిజం చేయరు. అది కూడా ఆమెకు అనర్హతే.

జెండర్ :
ఆడవాళ్ళు రాజకీయాల్లోకి వస్తే తమ సీట్లు గల్లంతు అవుతాయన్న భయం. అమెది పై చేయి అవుతుందన్న భావన. తమపై ఆమె అధికారం చెలాయిండం భరించలేని తనం . అందుకే మహిళాబిల్లు ఆమోదం పొందకుండా కుంటి సాకులతో కాలక్షేపం చేస్తున్నారు.

కులం:
ఆర్జెడి , సమాజ్ వాది పార్టీలు బి సి లకు ప్రత్యేక రిజర్వేషన్ కోసం పట్టు బడుతున్న సంగతి తెలిసిందే. రాజకీయాలకి కూడా కులం ఒక అర్హతగా మారిపోయింది. ఆధిపత్య కులాల పెత్తనం పెరిగిపోయింది. కింది స్థాయిలో మహిళలకి కేటాయించిన స్థానాల్లో దళిత మహిళ అధికారం చెలాయించిన చోట ఆధిపత్య కులాల పురుషులు చెలాయించడం చాలా చోట్ల కనిపిస్తూనే ఉంది.

సామాజిక కారణాలు :
సమాజంలో మహిళలని ఇంకా రెండవ తరగతి పౌరులుగానే చూడడం. ఆమెను ఇంటికే పరిమితం చేయాలని పురుషులు భావించడం. మూడింట రెండువంతుల పని చేస్తున్న ఆమె అధికారం పంచుకుంటే .. తనకి పనిభారం పెరుగుతుందన్న భయం. స్త్రీలకు అంతటి తెలివి తేటలు, శక్తి యుక్తులు లేవని భావించడం. లాలించే చేతులు పాలించగలవా . అన్న సందేహం . ఆడవాళ్ళకు రాజకీయాలెందుకు .. మగవాళ్ల మతులు పోగొట్టదానికా మాజీ మంత్రి ఉవాచ . వంశంకురాన్ని ఇచ్చే యంత్రంగాను , మగవాల్లని రెచ్చగొట్టి మనిషిగాను చూడడం దీన్ని మనం ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి? ఆడవాళ్ళకి మగవాళ్ళ మతులు పోగొట్టడం తప్ప ఏమి తెలియదా .. ? లేక మగవాళ్ళకి ఆడవాళ్ళ అందచందాలను చూడడం తప్ప వేరే పనేమీ లేదా .. ? ఆడవాళ్ళోచ్చి రాజ్యమేలితే మేమేం చెయ్యాలి మా నిరుద్యోగం పెంచడం తప్ప అని ఇంకొకరి ఆక్రోశం.

ఆమెకు సామాజిక పరమైన హక్కులు అందుబాటులోకి రాకపోవడం:
ఈ బిల్లు నెగ్గాలంటే పార్లమెంటులో అధిక స్థానంలో ఉన్న పురుషులు మద్దతు తప్పని సరి. కానీ వారు అనుకూలంగా లేరే .. నేటి సమాజంలో మహిళలను కుటుంబం, సమాజం కట్టడి చేస్తోంది .. ఆమె ఇంట్లోంచి బయటి సమాజంలోకి రావడానికి ఎన్నో ఆంక్షలు .. కట్టుబాట్లు .. వాటిని చేదించుకుని ఎదురీదడానికి ఒక్కో అడుగు వేయడానికి ఇప్పుడిప్పుడే సన్నద్ధం అవుతోంది. జాగృతం అవుతున్న ఆమెను వెనుకకు లాగే శక్తులకు కొదువలేదు.

నిర్ణయాధికారం లేకపోవడం:
మనసమాజంలో, కుటుంబంలో మహిళలకు నిర్ణయాధికారం లేకపోవడం కూడా స్త్రీలు రాజకీయాల్లో తక్కువ ఉండడానికి ఒక కారణం. ఆమెకు స్వతహాగా ఆసక్తి ఉన్నా కుటుంబంలో ఆమె రాజకీయాల్లో అడుగు పెట్టడం ఇష్టం లేక పోవడం, ఆమెను నియంత్రించడం అనేవీ కారణాలే.

రాజకీయ పార్టీలకు నిబద్దత లేకపోవడం
ఏ రాజకీయ పార్టికి నిబద్దత లేకపోవడం. తమ ఎన్నికల మేనిఫెస్టోలో మహిళకు 33 శాతం రిజర్వు చేస్తామని చెప్పినప్పటికీ ఆ దిశగా అడుగు వేయక పోవడం. ప్రత్యక్ష, పరోక్ష ఎన్నికల్లోనే కాదు పార్టీ పదవుల్లోనూ మహిళలకి సరి అయిన ప్రాతినిధ్యం ఇవ్వక పోవడం. పోలిట్ బ్యూరో లోనూ , కోర్ కమిటీ ల్లోనూ మహిళల స్థానం ఎంత? కీలక బాధ్యతలు వహించేది ఎంత మంది ? సమన్యాయం , సామాజిక న్యాయం అన్న పదాలు చెప్పుకోవడానికే కానీ ఆచరణకు కాకపోవడం.

వారసత్వం:
ఒకసారి రాజకీయాల్లోకి వచ్చిన వారూ కొన్ని సార్లు వెనక్కి వెళ్లి పోవడం. తమ స్థానాన్ని పదిల పరుచుకోవడానికి యత్నించక పోవడం . స్వతహాగా రాజకీయాల పట్ల ఆసక్తి చూపక పోవడం.

చరిత్రలోకి వెళ్తే ఎంతో మంది మహిళలు దేశ రాజకీయాల్లో తమదైన గుర్తింపు తెచ్చుకున్నారు. ముద్ర వేసుకున్నారు, రాణించారు. లాలించే చేతులు పాలించగలవని నిరుపించుకున్నారు. ఉదాహరణకి ఇందిరాగాంధీని తీసుకుందాం. బంగ్లాదేశ్ విమోచన యుద్ద సమయంలో ఆమె వ్యవహరించిన తీరును, ధైర్య సాహసాల్ని ఆనాటి ప్రతిపక్ష నేత అటల్ బిహారీ వాజ్పాయి మెచ్చుకున్నారంటే అది పాలకురాలుగా ఆమె దక్షతకు నిదర్శనం .

ముఖ్య మంత్రులుగా జయలలిత, మమత బెనర్జీ, మాయావతి, రబ్రీదేవి గుర్తింపు తెచ్చుకున్నారు. వారు ముఖ్యమంత్రులు కావడానికి కారణాలేమైనా ఇక్కడ మనం చూడాల్సింది వారి పాలన చాతుర్యం , దక్షత గురించి.

అసలు మహిళా రిజర్వేషన్ ఎందుకు?
చారిత్రాత్మకంగా చూస్తే చట్టసభల్లో స్త్రీల ప్రాతినిధ్యం కల్పించడానికి రిజర్వేషన్లు అవసరమని రాజ్యాంగ నిర్మాణ సమయంలోనే ప్రస్తావనకు వచ్చింది. ఆ సందర్భంలో కొందరు మహిళా ప్రతినిధులు రిజర్వేషన్ పద్దతిని వ్యతిరేకించారు. 1974లో కేంద్ర ప్రభుత్వం దేశంలో మహిళల స్థితిగతులను తెలుసుకోవడానికి నియమించిన కమిటీ (ది కమిటీ ఆన్ ది స్టేటస్ ఆఫ్ ఉమెన్ ఇన్ ఇండియా) తన రిపోర్టులో స్థానిక స్వపరిపాలనా సంస్థల్లో మహిళలకు రిజర్వేషన్ కల్పించాలని,అన్ని రాజకీయ పార్టీలు తప్పనిసరిగా 15 శాతం మహిళలకు కేటాయించాలని సూచించింది. ఈ నేపథ్యంలో 1992లో పార్లమెంటు 73,74 రాజ్యాంగ సవరణలను ఆమోదించింది.స్థానిక స్వపరిపాలనా సంస్థల్లో మహిళలకు 33.3 శాతం రిజర్వేషన్ కల్పించింది.

రాజకీయాలు, ప్రజాస్వామ్యం మంచిగా ముందుకు సాగాలంటే రిజర్వేషన్ అవసరం. మహిళలను దేశాభివృద్ధిలో భాగస్వాములను చేయడం అవసరం. భూమి హక్కు, వ్యవసాయంలో భాగస్వామ్యం, ఆరోగ్య సౌకర్యాలు, విద్యా సౌకర్యాలు, సమాన పనికి సమాన వేతనం, మహిళల భద్రత, ఉపాధి వంటి ఎన్నో మహిళలకు సంబంధించిన అంశాలు, వాటికి పరిష్కారాలు జరగడానికి మహిళా బిల్లు అవసరమని మహిళా సంఘాలు, వివిధ పార్టీలకు అనుబంధంగా ఉన్న సంఘాలు కోరుతున్నాయి. పోరాటాలు చేస్తున్నాయి.

నేడు మహిళలు కాలు పెట్టని రంగం ఉందా!? సామాజిక మార్పులు తేవాలన్నా, రాజకీయ ఉద్యమాలు రేకేత్తించాలన్నా వారే ముందుంటున్నారు. కానీ, చట్టసభల్లో సమ భాగస్వామ్యం, అభివృద్ధిలో సమ భాగస్వామ్యం, నిర్ణయాల్లో సమ భాగస్వామ్యం కావాలన్న తమ హక్కుని మాత్రం ఇంకా పొందలేక పోతున్నారు.

దేశంలోనే స్థానిక సంస్థల్లో 33 శాతం మహిళా రిజర్వేషన్ మొదట అందించిన ఘనత N.T. రామారావుదే. ఈ రిజర్వేషన్ అమల్లోకి వచ్చిన తర్వాత రాజకీయాల్లో మహిళల భాగస్వామ్యం గణనీయంగా పెరిగింది. వారసత్వంగా వచ్చిన వారు, వీరి పేరున కుటుంబంలోని పురుష సభ్యులు రాజ్యమేలుతున్న సంఘటనలు లేకపోలేదు. అలాగని, మహిళల ప్రాతినిధ్యాన్ని తక్కువ చేయలేం. చిన్న చూపు చూడలేం. స్థానిక సంస్థల్లో మహిళకు 50శాతం కేటాయించడాన్ని స్వాగతించాల్సిన విషయమని మన దేశంలో పర్యటించిన అమెరికా ప్రతినిధి రిట్టా లూయిస్ వాషింగ్టన్ లో ఓ పత్రికాసమావేశంలో అన్నారు.

అతి పెద్ద ప్రజాస్వామిక దేశం మనది. నిరంతరం సంఘర్షణలతో సతమతమయ్యే చిన్న దేశం , పేద దేశం రువాండా. అక్కడ చట్ట సభల్లో 50 శాతం మహిళలకి కేటాయించారు. మన దేశం కంటే చాలా చిన్న దేశాలు వెనుకబడిన దేశాలైన అంగోలా, మొజాంబిక్, దక్షిణాఫ్రికా, టాంజానియా, నమీబియా, బంగ్లాదేశ్, అర్జంటినా, హైతి వంటి దేశాలలోనూ మహిళలు రాజకీయంగా విశేషంగా రాణిస్తున్నారు. దేశాధినేతలుగా ఎదుగుతున్నారు. చట్టసభల్లో అధికంగా ఎన్నికవుతున్నారు. సమాన అవకాశాల కోసం, సమాన హక్కుల కోసం పోరాడుతున్నారు. మహిళల పై జరిగే అన్యాయాలని నిలదీస్తున్నారు. చట్టసభల్లో తం గొంతు వినిపిస్తున్నారు. యురోపియన్ దేశాలకు ఏమాత్రం తీసిపోకుండా మహిళల్లో రాజకీయ చైతన్యం కనిపిస్తోందని ఐక్య రాజ్య సమితి మహిళా సంస్థ నిర్వహించిన ఓ సర్వేలో తెలిపింది.

యూఎన్‌డీపీ వారి మానవాభివృద్ధి సూచికలో మంచి స్థానాలలో ఉన్న దేశాలు కూడా పార్లమెంటులో మహిళలకు పెద్దపీటనే వేశాయి. ఉదాహరణకు నార్వే, ఆస్ర్టేలియా, ఐస్‌ల్యాండ్‌, స్వీడన్‌, నెదర్లాండ్స్‌ లాంటి దేశాలలో 30 శాతానికిపైగా పార్లమెంటు స్థానాలలో మహిళలే ఉన్నారు. ఈ దేశాలు మానవాభివృద్ధి సూచిలో మొదటి పది స్థానాల్లో ఉండడం ఇక్కడ మనం గమనించాలి.

రాజకీయాల్లో మహిళల భాగస్వామ్యం పెంచడానికి కార్యక్రమాలు:
రాజకీయాల్లో ఆసక్తి ఉన్న మహిళల కోసం కర్ణాటకలోని ఇండియన్ ఇనిస్టిట్యూట్ (IIM) ఒక విన్నూత్న కార్యక్రమం నిర్వహించింది. ఈ కార్యక్రమం ద్వారా మహిళల్లో ఉన్న నాయకత్వ లక్షణాలను, నైపుణ్యాలను , శక్తి సామర్ధ్యాలను పెంపొందించడం వారి లక్ష్యం. ఈ కార్యక్రమంలో విధానపరమైన విజ్ఞానం, రాజకీయ నైపుణ్యాలు, వ్యక్తిత్వ వికాసం , జెండర్ వంటి విషయాలతో ఉన్న 10వారాల కార్యక్రమం ఇది .

ఇలాంటి కార్యక్రమాలు మరిన్ని రూపొందిస్తే మహిళలను రాజకీయ వేత్తలుగా వృత్తి నైపుణ్యం సంపాదిస్తారు. విలువలతో కూడిన దృష్టి కోణాన్ని పెంచుకుంటూ రాణిస్తారు. మార్పుకు దోహదం చేస్తారు. అగ్రభాగాన నిలిచే రాజకీయ వేత్తలుగా ఎదుగుతారు. తమ దారిలో ఎదురయ్యే అడ్డంకుల్ని , అవరోధాల్ని ఎదుర్కొనే, అధిగమించే ఆత్మ విశ్వాసాన్ని, ఆత్మ స్థైర్యాన్ని పెంపొందించుకుంటారు. సాధికారికత దిశగా పయనిస్తారు.

చట్ట సభల్లో మహిళల భాగస్వామ్యాన్ని పెంచడంలో రిజర్వేషన్లు చాలా కీలకపాత్ర పోషిస్తాయి.పార్టీ స్థాయిలో రిజర్వేషన్ వల్ల అభ్యర్థిత్వ స్థాయిలోనే మహిళల భాగస్వామ్యం పెరుగుతుంది. మహిళల భాగస్వామ్యం ఉన్నప్పుడు దేశం సామాజికంగాను, ప్రజాస్వామికంగా కూడా అభివృద్ధిచెందుతుందన్నది కాదనలేని సత్యం . మరి అతి పెద్ద ప్రజాస్వామిక దేశంలో మహిళలంతా ఎదురు చూసే మహిళాబిల్లు ఎప్పుడు ఆమోదం పొందుతుందో … మహిళల అస్తిత్వానికి గుర్తింపు ఎప్పుడు వస్తుందో .. .చట్టసభల్లో మహిళల ప్రాతినిధ్యం ఎప్పుడు మెరుగవుతుందో … !!

వి.శాంతిప్రబోధ

అత్యాచారాలను అంతం చేయాల్సిన బాధ్యత అందరిదీ ..

యత్ర నార్యస్తు పూజ్యంతే
రమంతే తత్ర దేవతాః
ఎక్కడ స్త్రీలు పూజింప బడతారో అక్కడ దేవతలు నివసిస్తారని అంటారు. స్త్రీలను గౌరవించడం మన సాంప్రదాయం అని గొప్పగా చెప్పుకుంటాం. కానీ, జరుగుతున్నదేమిటి? ఆమెను పూజించడం కాదు, తన తోటి మనిషిగానైనా చూస్తున్నామా..? గౌరవించడం కాదు ఒక వ్యక్తిగానైనా గుర్తిస్తున్నామా..? ఆమె శరీరంలోని ఎత్తు పల్లాల మాంసపు ముద్దల్నే తప్ప ఏమీ చూడడం లేదు కదా..! ఆమెలోని ఆడతనం తప్ప ఏమి గుర్తించని గుడ్డివాళ్లయిపోయాము కదా..?! ఇది దుర్యోధన, దుస్సాశన పర్వంలో.. నిండు సభలో ఆమెపై వస్త్రాపహరణం చేసిన సంస్కృతికి కొనసాగింపు కాదు కదా..? !!
ఏ పేపర్ తిరగేసినా అత్యాచారానికి సంబంధించిన వార్తలే .. మనం నేర్చిన నాగరికత మనని ఎక్కడికి తీసుకుపోతోందని ప్రశ్నలే .. నాలుగైదు రోజులుగా పేపర్లలో వచ్చిన అత్యాచారానికి సంబంధించిన వార్తలు కొన్ని చూద్దాం.
మహిళా వైద్యురాలిపై అత్యాచారానికి పాల్పడినట్టు ఆరోపణలు వచ్చిన జమ్మూ-కాశ్మీర్ వైద్య ఆరోగ్యశాఖ మాజీ మంత్రి షబ్బీర్ అహ్మద్ ఖాన్‌ను తక్షణమే అరెస్ట్ చేయాలంటూ అక్కడి డాక్టర్ల నిరసన ప్రదర్శన.
దేశ రాజధాని ఢిల్లీలో మణిపూర్ బాలికపై అత్యాచారం జరిగింది. 14 ఏళ్ల బాలికపై ఢిల్లీ దక్షిణ ప్రాంతంలోని మునిర్కా ఏరియాలో ఒక భూస్వామి కుమారుడు అత్యాచారానికి పాల్పడ్డాడు.
తన కుమార్తె స్నేహితురాలిపై ఓ తండ్రి అత్యాచారానికి పాల్పడ్డాడు.
ఉద్యోగం ఇస్తానని వాగ్ధానం చేసి, మహిళపై అత్యాచారం చేసిన ఆమ్ ఆద్మీ పార్టీ నాయకుడిని పోలీసులు అరెస్టు చేశారు. రమణ్ స్వామి అనే ఆమ్ ఆద్మీ పార్టీ నేత మహిళపై జనవరి 25వ తేదీన అత్యాచారం జరిపినట్లు ఆరోపణలు వచ్చాయి.
దుష్టశక్తులను వదిలిస్తానన్నాడు.. అత్యాచారం చేశాడు!.
బండిలోకి ఎక్కగానే రెండువైపుల నుంచి నలుగురు వ్యక్తులు అందులోని ప్రవేశించి ఆమెని దారుణంగా అత్యాచారం చేశారు. తొలుత ఆమె నోటిలో గుడ్డలు కుక్కి, తర్వాత కళ్ళకు గంతలుకట్టి వంతులవారీగా అత్యాచారం చేశారు ఆ కామాంధులు.
కామంతో కళ్లు మూసుకుపోయిన ఆ కామాంధుడు అభం శుభం తెలియని బాలికను బెదిరించి ఏడు నెలలుగా అత్యాచారానికి పాల్పడుతున్నాడు. ఈ విషయం కుటుంబ సభ్యులకు చెబితే చంపేస్తానని బెదిరించడంతో ఆ బాలిక …
ఇద్దరు గిరిజన మహిళలను వేర్వేరు ప్రాంతాలలో అత్యాచారం జరిపి ఆపై హత్య చేసిన సంఘటనలు జంషెడ్ పూర్ నగరంలోని చోటు చేసుకున్నాయి
సొంత కూతుళ్లపై ఓ తండ్రి అత్యాచారయత్నానికి పాల్పడ్డాడు. నగరంలోని జగద్గిరిగుట్ట ప్రాంతంలో ఈ సంఘటన చోటు చేసుకుంది.
ఢిల్లీ రాజధానిలో మరో ఘోరం జరిగిపోయింది. మణిపూర్ కు చెందిన 14ఏళ్ల బాలికపై కామాంధుడు పలుసార్లు ఘోరంగా అత్యాచారం చేశాడు.

ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే చాంతాడంత చిట్టా తయారవుతుంది. పై సంఘటనలు చూస్తే ఏమర్ధమవుతోంది? అత్యాచారాలకు పాల్పడేది జులాయిగా తిరుగుతూ తాగి తందానలాడేవాళ్ళు మాత్రమే కాదనీ కన్న బిడ్డల్ని కంటికి రెప్పలా కాపాడాల్సిన తండ్రులు, ప్రజలను కాపాడే బాధ్యత తీసుకున్న మంత్రులూ, నాయకులూ , బాబాలూ , ఉపాధ్యాయులు, ఆర్మీ జవానులు ఎవరూ మినహాయింపు కాదనేగా…! అత్యాచారానికి గురి అయినది గిరిజన మహిళల దగ్గరనుండి, పసివాడని పాలబుగ్గల బాలికల వరకూ, ఉన్నత విద్యావంతుల నుండి విద్యాగంధం లేని వారి వరకూ అంతా బాధితులేననీ .. .

ఈ సంఘటనలు ఇలా ఉంటే, ఈ మధ్య పత్రికల్లో వచ్చిన ఈ వార్త చూడండి. వారి చర్యలు ఎంత అనాగారకంగా , కిరాతకంగా ఉన్నాయో తెలుస్తుంది.

“పశ్చిమ బెంగాల్ లో ఓ 20 సంవత్సరాల వయసున్న మహిళ వేరే కులానికి చెందిన వ్యక్తిని ప్రేమించిందని ఆమెపై సామూహిక అత్యాచారం చెయ్యమని గ్రామపంచాయతీ తీర్పునిచ్చింది. ఈ ఘటన పశ్చిమ బెంగాల్ బిర్భూమ్ జిల్లా లోని సుబల్పూర్ గ్రామంలో చోటు చేసుకుంది. వివరాల ప్రకారం బిర్భూమ్ జిల్లాలోని సుబల్పూర్ గ్రామంలో నివసిస్తున్న ఓ ఇరవై సంవత్సరాల వయసున్న గిరిజన మహిళను, ఆమె ప్రియుడిని ఇంట్లో కలిసి ఉండటం కొంత మంది గ్రామస్తులు చూసారు. వెంటనే కొందరు గ్రామ పెద్దలను కలిసి గ్రామ పంచాయతీ పెట్టారు.

గిరిజన కులాచారం, కట్టుబాట్లు కాదని అతన్ని ప్రేమించినందుకు చెరో 25 వేల రూపాయల జరిమానా కట్టవలసిందిగా గ్రామపంచాయతీలో తీర్పునిచ్చారు. అయితే అంతమొత్తంలో జరిమానా కట్టలేమని ఆ యువతి తరుపు కుటుంబ సభ్యులు గ్రామ పెద్దలకు తెలియజేసారు. దీంతో అతన్ని చితక్కొట్టి, ఆమెపై సామూహిక అత్యాచారం చెయ్యమని, గ్రామంలోకి వస్తే కిరోసిన్ పోసి తగులబెట్టమని గ్రామపెద్దలు తీర్పునిచ్చారు. ఆ తీర్పుతో మహిళను అక్కడి నుండి తీసుకువెళ్ళి 12 మంది ఆమెపై అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారు. అలా తనపై ఎంత మంది అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారో తనకు తెలియదని ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుతున్న బాధితురాలు వాపోయింది. ఆ అఘాయిత్యానికి పాల్పడినవారు ఆమె ఇంటి చుట్టుపక్కల వారే. వారిని రోజూ కాకా, అన్నా, మామా అని పిలిపించుకున్న వాళ్ళే. ”

ఇది ఏమి న్యాయం? ఎక్కడి న్యాయం? ఇలాంటి సంఘటనలు వింటుంటే రక్తం మరిగిపోతుంది. బాధతో హృదయం కరిగిపోతుంది. ఇలా తీర్పులిచ్చే వారిని, ఎగబడే వారిని తెగబడే వారిని ఏమి చెయ్యాలి? ఆటవిక అనాగరిక సమాజంలో కూడా ఇలాంటి అమానవీయమైన, దుర్మార్గమైన తీర్పులు ఉండేవి కాదేమో …?! ఆమె స్వేచ్చని అణచివేయడం లేదా తమ చేతుల్లోకి తీసుకోవడం ప్రజాస్వామికమా..? ఆమెని అణచివేయాలన్టే అత్యాచారం వారికి సాధనమా ..?

ఆడపిల్లకి బయటి ప్రపంచంలోనే కాదు ఇల్లు కుటుంబం కూడా రక్షణ ఇవ్వలేకపోతోంది. అయిన వారినుండి కాని వారినుండి ఎవరినుండైనా ఒకటే తీరు. మానవ సంబంధాలు పలుచనై అపహాస్యం చేస్తుంటే, నిలువునా దహించి వేస్తుంటే ఏదో ఒకటి చేయక తప్పదు. ఇకనైనా తప్పదు. ఇప్పటికైనా పరిస్థితి చక్కదిద్దుకోక తప్పదు. ఎన్ని ఆటుపోట్లు ఎదురైనా లేచి నిలబడక తప్పదు. తల ఎత్తుకు నిలబడాలంటే ఆడపిల్ల ‘ఆడ’పిల్లలా కాదు అగ్గిపుల్లగా, ఆడపులిగా మారక తప్పదు .

అసలు ఇలాంటి సంఘటనలు రోజు రోజుకీ పెరిగి పోవడానికి కారణం ఏమిటి? మనం మనుషులమన్న వాస్తవం మరచి మృగాలుగా, రాక్షసులుగా మారడానికి కారణం ఏమిటి? ఎవరు? మనం కాదూ ..?! సమాజంలో నానాటికీ తీసికట్టవుతున్న పరిస్తితులు కాదూ… ? నీతి నియమం మరచి వికృత పోకడలతో, చేష్టలతో వికటాట్టహాసం రాజ్యం కాదా? అనకొండలా నోరు తెరిచి సృష్టిస్తున్న అసమానతలు కాదా? జనమంతా రోడ్లపైకి వచ్చి గగ్గోలు పెట్టినా .. నిర్భయ సంఘటన తర్వాత చట్టం వచ్చినా అత్యాచార పర్వం ఆగిందా…? అంటే, లేదు. ఎందరో నిర్భయలు .. అభయలు బలవుతూనే ఉన్నారు. ఇలాంటి కేసులు రెట్టింపు పెరిగాయి. చట్టం, శిక్షలు అందులో ఉండే లోసుగులు నేరస్తుల పాలిట చుట్టాలై రక్షిస్తున్నాయి.

మీడియాలో ఇలాంటి వార్తలు చూసి, ‘అమ్మా రేప్ అంటే ఏమిటి? నాన్నా అత్యాచారం అంటే ఏంటీ? అని అడిగే చిన్నారులకు ఏమి సమాధానం చెప్పాలి ?

కీచక పర్వానికి ప్రధాన కారణాలు ఏమిటో చూద్దాం :

సామాజిక అసమానతలు:

కుటుంబంలో, కార్యప్రదేశంలో, సమాజంలో, ప్రభుత్వంలో ‘ప్రజలంతా సమానం’ అని మనం వల్లే వేసే మాటలు బూటకం . అన్ని చోట్లా అసమానతే. ఏ ఇంట్లో చూసినా, ఏ కులంలో చూసినా, ఏ మతంలో చూసినా, ఏ జాతిలో చూసినా అసమానత స్పష్టంగా కనిపిస్తూనే … రాజ్యమేలుతూనే… సమానత పొందలేని మహిళలు బలహినులే కదా…? అసమాన అస్తవ్యస్త సమాజంలో ఇలాంటి అత్యాచారాలు, అఘాయిత్యాలు, దాడులు జరుగుతూనే ఉంటాయి .

సమాజంలో ఆడవాళ్ళు, మగవాళ్ళు ఒకరిపట్ల ఒకరు ఆకర్షితులు అవడం సహజం. వారి మానసిక, శారీరక అవసరాలు కోరికలు ఒకేలా ఉంటాయి. వాటిని అనుసరించి ప్రజలను సక్రమ మార్గంలో నడపడానికి నీతి నియమాలు ఉండాలి. అవి పురుషుడికి ఒక నీతిని , స్త్రీకి ఒక నీతిని బోధించ కూడదు కదా ?

కానీ మగవాళ్ళు నియమించిన విధి విధానాలు, నీతి నియమాలు పురుషుడికి అనుకులంగాను, మహిళకు ప్రతిబంధకంగాను మారాయి. మహిళను ఒక వ్యక్తిగా కాక వస్తువుగా, భోగ వస్తువుగా చూడడంతోనే వస్తోంది ఇబ్బంది అంతా. మన సినిమాలు, సీరియళ్ళు, సంప్రదాయాలు, కట్టుబాట్లు అన్నీ ఆమెని ఆవిధంగా చూపడం వల్లే ఆ అసమానతలు మరింత పెరుగుతున్నాయి .

ఒక నిర్భయ కుటుంబానికి ఎంత పరిహారం ఇచ్చినా వారికి జరిగిన నష్టం తీరదు. అయినా జవాబుదారీ ప్రభుత్వం పరిహారం చెల్లించాల్సిందే. కాని ఆ కుటుంబానికి భారీ పరిహారం ఇచ్చిన ప్రభుత్వం ఇతర అత్యాచార బాధితులకు ఏం చేస్తుంది? అదేరోజు సామూహిక అత్యాచారం బాధితురాలైన పదేళ్ల దళిత బాలికకు ఏమిస్తారు? అని ప్రధాన న్యాయమూర్తి జస్టిస్ ఆల్తమస్ కబీర్ అడిగారు. పత్రికలు కనీసం ఆ వార్తను మొదటి పేజీలో కూడా వేయలేదు. కొన్ని కేసులను ప్రముఖంగా చూస్తూ ఇంకెన్నో కేసులను అసలు పట్టించుకోకపోవడం ఎంతో అన్యాయం అని ప్రధాన న్యాయమూర్తి బాధపడ్డారు అంటే బాధితుల మధ్య ఇది అసమానతే కదా ..?!

అభద్రత

అభద్రతకి మూలాలు మన అసమాన సమాజంలోనే ఉన్నాయి. ప్రభుత్వాలను, చట్టాలను చుట్టాలుగా చేసుకొని శాసించే డబ్బు ఒక కారణం. నేరస్తుడు బలవంతుడు అయితే, డబ్బు గల వాడయితే, సమాజంలో పలుకుబడి గలవాడయితే, ప్రభుత్వ అండదండలు తోడయితే తమపై జరిగిన నేరం గురించి చెప్పుకోవడానికి, ఫిర్యాదు చేయడానికే భయపడుతున్నారు. ఒక వేళ వెళ్ళినా పొలీసు స్టేషన్లు, కోర్టులు వీళ్ళకు న్యాయం చేస్తాయన్న నమ్మకం, అనుకూల పరిస్థితులు లేకపోవడం జరుగుతోంది. బాధితులనే నేరస్థులుగా చూస్తూ వేసే ప్రశ్నల బాణాల్ని, చూసే చూపుల్ని తట్టుకోనే ధైర్యం లేక పోవడం. సమాజం వారిని చూసే దృష్టి అన్నీ వారి అభద్రతకు కారణాలే. కొందరు బలవంతులుగా కొందరు బలహీనులుగా ఉన్నంత కాలం, సామాజిక అసమానతలు ఉన్నంత కాలం బలహీనులకు భద్రత ఎక్కడ దొరుకుతుంది ?

మీడియా

వినోదం పేరుతో ఆకతాయి వేషాలు వేసి, అమ్మాయిల్ని ఏడిపించేవాల్లని హీరోలుగా చూపించే సినిమాలూ, మన ఇళ్ళలోకి చొచ్చుకొచ్చిన టివీల్లో చూపే అక్రమ సంబంధాల సీరియళ్ళు, క్రైం స్టోరిలు, వివాహేతర సంబంధాలు మంచిది కాదు అని కాకుండా సురక్షిత సెక్స్ కోసం కండోములు వాడమని ప్రోత్సహించే ప్రకటనలు, చేతిలో ఇమిడిపోయే మొబైల్ ఫోన్లలో విచ్చలవిడిగా అందుబాట్లోకి వచ్చి ప్రేరేపించే అశ్లీల చిత్రాలు … ఒకరకంగా కారణమైతే .. జరిగిన అఘయిత్యాన్ని నిరసించే సంఘటనల కంటే ఆమెనో, ఆమె తాలుకు వారినో ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు వేస్తూ వారిని రంపపు కోత కోస్తూ మరింత నరకం చూపుతూ ఉండడం .. చూపిందే పదే పదే మషాలా దట్టించి చూపుతూ రేటింగ్ పెంచుకోవాలనే తపనా .. దుర్మార్గుల కంటే, వారికి పడిన శిక్ష కంటే జరిగిన సంఘటనకే ఎక్కువ ప్రాదాన్యతనివ్వడం .. చేస్తోంటే నేరస్తుడు కాలర్ ఎగరేసుకు తిరగక ఏమి చేస్తాడు ..?!

మీడియా విలువలు తప్పి ప్రవర్తిస్తోంటే ప్రభుత్వం ఏమి చేస్తోంది? ఒకరు అనైతిక వార్తలు రాస్తేనో, ప్రసారం చేస్తేనో చర్యలు ఎందుకు తీసుకోవడం లేదు? ఎందుకు ఉదాసీనంగా వ్యవహరిస్తోంది? ఒకరిని చూసి మరొకరు రేటింగ్ పెంచుకోవడం కోసం విలువలను కాలరాయడం జరుగుతున్నప్పుడు ప్రభుత్వం ఎందుకు నియంత్రించడం లేదు? ఆ బాధ్యత ప్రభుత్వానిది కాదా!?

నిర్భయ సంఘటన జరిగినప్పుడు మీడియా స్పందనకి, మారు మూల గ్రామాల్లో జరిగే సంఘటనలకీ ఒకే విధంగా చూడాలి. ఒకే విధంగా స్పందించాలి. వాస్తవాన్ని బహిర్గతం చెయ్యాలి.

విష సంస్కృతి

అవన్నీ మరచి, అవన్నీ వదిలి అత్యాచారానికి కారణం ఆడపిల్లలే .. ఆమె వస్త్రధారణ అని ఉన్నత పదవుల్లో ఉన్నవాళ్ళు కూడా నోరు జారడం చూస్తే ఏమనిపిస్తుంది? ముక్కు పచ్చలారని పదేళ్ళ పసిపాప ఏ రకంగా రెచ్చగోడుతుంది? కాటికి కాళ్ళు చాసుకున్న అవ్వ ఏమని ప్రేరేపిస్తోంది ? వాళ్ళు రెచ్చగొడితే మాత్రం మీ విజ్ఞత, వివేకం ఏమయిపోయినట్లు ? ఈ విష సంస్కృతికి బీజాలు అసమాన సమాజంలోనే ఉన్నాయి .

సమాజం చూసే తీరు

ఆడవాళ్లంటే ఆటలాడుకుని అవతల విసిరేసే బంతులా ..? ఆమెకి విలువ లేదా ? ఒకసారి అత్యాచారానికి గురైన ఆడపిల్లని లేదా మహిళని ఆమె మైల పడి పోయిందని, పూజకు పనికిరాని పువ్వని అంటారు. అందుకు కారణమైన వాడి దుర్మార్గాన్ని పట్టించుకోరు సరికదా వాడు మగవాడు ఏమి చేసినా చెల్లుతుంది అని సమర్దిస్తారు. ఈ ద్వంద్వనీతితో ఇలాంటి సంఘటనలని మరింత ప్రోత్సహించినట్లే కదా ..?

పరువు ప్రతిష్టలు

అమ్మాయిని ఏమిచేసినా ఫరవాలేదులే .. అవి ఆ అమ్మాయి గొంతు దాటి, ఆ ఇంటి వాకిలి దాటి రాలేవులే .. పరువు ప్రతిష్టల కోసం పాకులాడే సమాజం ఇది అని భావించి రేచ్చిపోయే వారూ ఉన్నారు.

నివారణ మార్గాలు:

నిర్భయ సంఘటన తర్వాత అత్యాచారాలపై చర్చలు, సమావేశాలు, ర్యాలీలు జరిగినా ఎంతో కొంత చైతన్యం కనిపిస్తున్నా, నిందితులకు కఠినశిక్షలు విధిస్తూ చట్టం వచ్చినా అత్యాచార కేసులు రెట్టింపు కావడం ఆందోళన కలిగించే అంశమే. అయితే నేరస్థులను పట్టుకోవడంలో, శిక్షించడంలో మునుపులా ఉదాసీనంగా ఉండకుండా దర్యాప్తు వేగవంతం అవుతోందేమో కానీ అత్యాచార పర్వాన్ని ఆపలేక పోవడం చర్చించవలసిన అంశమే.
1098 కి ఫోన్ చేసినట్లు గానే , 108 కి ఫోన్ చేసినట్లు గానే ఇలాంటి కేసుల్ని నమోదు చేయడానికి ఒక ప్రత్యెక నంబర్ కేటాయించాలి. అన్యాయాన్ని బట్టి చర్యలు , చర్చలు జరగాలి.
మహిళలని గౌరవించేలా ప్రచారం చేయాలి.
చిన్నప్పటి నుండి పిల్లలకి నైతిక విలువలు తెలియజేప్పాలి.
పిల్లలో వచ్చే మార్పుల్ని గమనించాలి.
ఇంటర్నెట్, సెల్ఫోన్ లలో అశ్లీల చిత్రాలు చూపే సంస్థల్ని బాన్ చెయ్యాలి. అశ్లీల వెబ్ సైట్ లను బాన్ చెయ్యాలి . అశ్లీల సాహిత్యం అందకుండా నియంత్రించాలి.
ఆడవారి గౌరవానికి భంగం కలిగించే విధంగానూ, వారిని చిన్నచూపు విధంగానూ ఉండే అంశాలను సినిమాలలో, బుల్లితెర సీరియళ్ళు, కార్యక్రమాల్లోను, పుస్తకాల్లోను లేకుండా చూడాలి .
గల్లి గల్లికి మద్యం షాపులకు అనుమతులిచ్చేస్తూ, మద్యం ఏరులై పారిస్తూ ఉంటే మద్యం మత్తులో జరిగే అనర్ధాలు జరుగుతూనే ఉంటాయి కాబట్టి వాటిని ఆపాలంటే మద్యం అమ్మకాలు ఆపాలి .
మద్యం వేలం పాటలతో వచ్చిన సొమ్ముతో ప్రభుత్వాలు నడపాలన్ని ఆలోచనలు మానేయ్యాలి .
పరువు ప్రతిష్టలు అని ఆలోచించకుండా నేరం చేసిన వాడికి శిక్ష పడే చర్యలు తీసుకోవాలి.
అత్యాచారానికి గురయిన మహిలళకి, బాలికలకి ఉచిత కౌన్సిలింగ్ ఇవ్వాలి.
ఇలాంటి కేసులలో పోలీసులు వెంటనే FIR నమోదు చేయాలి. సాక్ష్యాధారాలు తారుమారు కాకుండా చూడాలి.
ఒంటరిగా వెళ్ళే మహిళలు స్వీయ రక్షణా పద్దతులు నేర్చుకోవాలి. తగు జాగ్రత్తలు పాటించాలి. అవి తరగతి పుస్తకాల్లో సిలబస్ గా ఉండే విధంగా చొరవ చూపాలి.
రేప్ అనే పేరు ఆ అత్యాచారపు తీవ్రతను తెలియజేసే పేరు. ఆ పేరుతో నేరాన్ని శిక్షించడానికి చేసే ప్రయత్నాలు ప్రజలకు త్వరగా అర్థమవుతాయని జస్టిస్ వర్మ కమిషన్ వివరించింది. మరో ప్రధానాంశం ఉరి శిక్ష. అత్యాచారం ద్వారా మరణానికి, లేదా బాధితురాలు జీవచ్ఛవంలా మారడానికి కారణమయ్యే నిందితుడికి ఉరిశిక్ష వేయాలని ఆర్డినెన్సు నిర్దేశించింది. ఈ నియమాన్ని మార్చాలని ప్రభుత్వం అనుకోవడం లేదు. శిక్షలు కఠినంగా ఉండాలనే నిర్ణయించింది. అత్యాచారానికి ఏడేళ్ల జైలు శిక్షను 20 ఏళ్లకు పెంచాలన్ననియమంలోనూ ఏ మార్పూ చేయకూడదని భావిస్తున్నది. లైంగిక వేధింపుల పరిహార చట్టాన్ని పార్లమెంటు ఇటీవలే ఆమోదించింది .ఉరిశిక్షలు విధించడం వల్ల మనుషుల్లో పరివర్తన వస్తుందా?
ఆమె మనో ఫలకం పై చెరిగిపోని దాడుల్ని, అఘాయిత్యాల్ని , అత్యాచారాల్ని భరిస్తూ ఇంకెన్నాళ్ళు .. ఇంకెన్నాళ్లో… !

Tag Cloud

%d bloggers like this: