The greatest WordPress.com site in all the land!

Archive for the ‘ఆస్ట్రేలియాలో నా అనుభవాలు’ Category

వధ్యశిలపై అడవి బిడ్డలు  

 గుండ్రంగా ఉందన్నట్లు ప్రపంచంలో ఏమూలకు పోయినా ఇదే పరిస్థితా ..? ప్రపంచంలో ఏమూల విలువైన ఖనిజ సంపద, సహజవనరులు  ఉంటే అక్కడ వాలిపోయే కార్పొరేట్ గుత్త్తాధిపత్య సంస్థల ఏలుబడిలోని ప్రభుత్వాల చేతిలో అక్కడి ప్రజలు మాడి మసై పోవలసిందేనా .. ?  మరీ ముఖ్యంగా మూలవాసులు లేదా ఆదివాసులు..?!
మూలవాసులు లేదా ఆదివాసులు లేదా గిరిజనులు మనం ఏ విధంగా పిలుచుకున్నప్పటికీ రానురానూ వారి జీవనం, వారి భూమి  ప్రమాదాల్లోకి వెళ్ళిపోతోంది.  ఆయా తెగల జీవన శైలులు ప్రమాదపుటంచున కొట్టుమిట్టాడుతున్నాయి.  సహజవనరుల వినియోగం కోసం పెట్టుబడి సంస్థలు మూలవాసుల జీవన ప్రదేశాలపై కన్నేశాయి. ప్రభుత్వాలు తమ గుత్తాధిపత్యంలోకి తెచ్చుకోవాలని  ప్రయత్నం చేసే కార్పొరెట్ సంస్థల చేతుల్లో కీలుబొమ్మలుగా మారాయి. నిజానికి సహజవనరుల ఉపయోగం పర్యావరణానికి, అక్కడ ఉండే జనానికే కాదు జీవావరణానికి  ఏమాత్రం హానికలగకుండా ఉండాలి .  అంటే పర్యావరణ అనుమతులు తప్పని సరి.   ఇందుగలడందులేదన్నట్లు .. ఎక్కడ చూసినా అవి నామమాత్రంగానే .. తూతూ మంత్రంగానే ..
ఫలితం .. పర్యావరణంతో పాటు ఆదివాసీల సంస్కృతి వారి సాంఘిక , చారిత్రక చరిత్రలు కూడా వినాశనం తప్పడంలేదు.  మూలవాసుల వైవిధ్య జీవన విధానంలోకి , జీవన ప్రదేశాల్లోకి చొచ్చుకొచ్చే గద్దలు , డేగలు వారిని కబళించేస్తున్నాయి.   వారిని అభివృద్ధి పథకాల కోసం ఒక ప్రాంతం నుండి మరొక ప్రాంతానికి బలవంతంగా తరలించినప్పుడు సాంస్కృతికంగా , సమాజపరంగా కొత్త చోట ఉన్న సమూహాలతో సమాజాలతో కలిసిపోవడానికి ఎంత ఒత్తిడి ఎదుర్కొవలసి వస్తోందో వారిమాటల్లోనే చూద్దాం .
సెప్టెంబర్ 12వ తేదీ ప్రజాస్వామిక రచయిత్రుల వేదిక తరపున 45 రచయిత్రుల బృందం పోలవరం ముంపు , పునరావాస గ్రామాలను సందర్శించడం జరిగింది . ఈ సందర్భంగా మేం పర్యటించిన కొత్త దేవరగొండు , కొత్త రామయ్యపేట , తదితర గ్రామాలలో పిన్నలను పెద్దలను పలకరించడం జరిగింది .

ఉన్న ఊళ్ళో వ్యవసాయము చేసుకునే వాళ్ళము ..  ఆపరాలూ అవీ ఇవీ పండిచ్చుకు తినేవాల్లము  సంతకెళ్తే ఉల్లిపాయలూ .. అప్పుడప్పుడూ  పచ్చి మిరపకాయలూ కొనుక్కునేవాళ్ళం . ఇప్పుడు అన్నీ కొనుక్కోటమేగా .. వాళ్ళిచ్చే వెయ్యి రూపాయిలు దేనికొత్తయ్యి .. ఉప్పు , పప్పు , కూరగాయలు , పుల్లలు అన్నీ కొనుక్కోటమేగా .. కొండకెల్లి పండో .. పచ్చనాకో తెచ్చుకునేవాళ్లం .. ఇప్పుడేదీ .. అన్నిటికీ కరువేగా .. ‘ 

‘అట్టాగని ఇక్కడ పనీ లేదు ఏదోటి చేద్దామంటే .. మాకు భూవి లేదని ఇవ్వలేదు. ఉన్న వాళ్ళకిచ్చినా అది పదిమైళ్ళవతల ఇచ్చారు . ఎట్టా చేసుకునేదీ .. మా రాతలిట్టా ..’  వెంకటమ్మ , 
కొత్తదేవరగొందు

‘ఆ ఎలచ్చన్లప్పుడోత్తారు అదిచ్చేత్తాం పెద్దమ్మా ఇది చేత్తాం పెద్దమ్మా అంటా .. ఈ తడవ రానీ చెప్తా .. నా అసొంటోళ్లేవయి పొవాల్నో అడ్గుతా .. వాళ్ళిచ్చే వెయ్యిరూపాయిలు నా మందులకే సాలట్లా .. ఇక్కడ ఓ ఆకా .. పసారా .. అన్నిటికీ దిక్కుమాలిన మందులేగా .. ” అంది దాదాపు డెబ్బయ్యేళ్లున్న నర్సమ్మ , 
కొత్తదేవరగొందు

‘దూడలూ మేపుకునే వాళ్ళము .. కొండెక్కి అటూ ఇటు తిరిగొచ్చేయి .. కోళ్ళు , మేకలూ అన్నీ అమ్మేసుకుచ్చేసాం. ఏవీ లేకపోతే కొండకొమ్ములు , వెదురు బియ్యం అయినా తెచ్చుకునే వాళ్ళం . ఈడతిని కుకుంటే ఎక్కడనుంచొత్తయి .. వాళ్ళిచ్చిన సొమ్ములు నిండుకున్నాయి ‘

‘సుబ్బరంగా పడగొట్టేశారు సీతాఫలం మొక్కలూ , ఇంతింత లావు మామిడి మొక్కలూ..  అన్నిటిమీదా .. ఇళ్లమీదా మట్టోసేసారు ..మట్టి దిబ్బనాగుందిప్పుడు మా ఊరు ‘  – సింగారమ్మ , కొత్తదేవరగొందు 

 
‘ఏవేవో ఇచ్చేత్తావని నమ్మిచ్చి గొంతుకోశారు.  వచ్చాక అడిగితే సమాధానం లేదు .  ఎవడి దగ్గరకెళ్ళినా ఒక రూపాయి పుట్టట్లేదు .  ఇల్లు మాత్రం ఇచ్చింది .  ఇల్లొకటి ఉంటే సరిపోతదా .. ?ఎంత బాధ .. ఖర్మ .. ఏమ్చేతాం ..? కాలం ఎటు తీసుకుపోతుందో ..  ‘ –   ఓ రైతు , కొత్తరామయ్యపేట  
 
నర్మదానదిపై కట్టిన సర్దార్ సరోవర్ ప్రాజెక్టు కింద 1000 ఆదివాసీ గూడేలు జల సమాధి అయితే పోలవరం కింద  3 లక్షల మంది ఆదివాసీల జీవనశైలి, సంస్కృతి  జలసమాధి అవుతున్నాయి .
అదే విధంగా గత జనవరిలో POW తో కలసి కొత్తగూడెం సమీపంలోని మొండి చెలక, బంగారు చెలక వంటి  గిరిజన గ్రామాలకు వెళ్లడం జరిగింది. విమానాశ్రయం కోసం 2500 ఎకరాలలో సర్వే నిర్వహిస్తున్న అధికారులు , పోలీసు బృందంతో అక్కడి మహిళలు మాట్లాడిన మాటలు నన్ను ఆలోచనల్లో పడేశాయి .
ఇది నా పిల్లలు పుట్టిన గడ్డ , నేను పుట్టిన మట్టి , మేమె కాదు నా తల్లిదండ్రులు , వారి తల్లిదండ్రులు, వాళ్ళ తాత ముత్తాతలు .. ఇంకా ముందటి నుండి మేం బతుకుతున్న నేల , గాలి ఇదే .. ఇది మీది కాదు సర్కారుదే అంటే మేమెట్లా ఒప్పుతం ? ఇదే మా గుర్తింపు . మీరిప్పుడొచ్చిన్రు . కానీ మేమెట్లా కాదు .. ఆ …ఈ జల్  జంగల్ , జమీన్ మాది”  అంటూ ఎలాంటి భయం లేకుండా పోలీసు అధికారులను నిలదీసింది ఓ యువతి .
రెండేళ్ల క్రితం అరకులోయలో బాక్సయిట్ నిధుల కొండ గాలికొండకు ప్రరవే నుండీ వెళ్ళాం. అక్కడా అంతే ..
 బ్రిటిష్ వారి కాలం నుండి ఇప్పటివరకూ  మా కొండల్లో నిక్షిప్తమై ఉన్న బాక్సయిట్ నిధుల కోసం ఎంత ఆరాటపడినా మేం ఎదుర్కొంటూనే ఉన్నాం . మమ్మల్ని  మేంకాపాడుకుంటూనే ఉన్నాం.  చేప సముద్రంలోంచి ఒడ్డునేత్తే బతుకుతుందా ..? మేఁవూ అంతే ..‘ అన్నాడో గిరిజన యువకుడు ఆనంద్, అరకు
ఒకనిర్దిష్ఠ ప్రాంతంలో ఉండి అక్కడే అభివృద్ధి చెందిన సంస్కృతి మూల/ఆదివాసులది.  అంటే స్థానికంగా వారు అభివృద్ధి చేసుకున్న సంస్కృతి అన్నమాట.  ప్రపంచంలో ఎక్కడికక్కడ వారి ప్రాంతీయ , సాంస్కృతిక , సామాజిక పరిస్థితులనుండి , చారిత్రక నేపథ్యాలనుండి వారి సంస్కృతులు వెలిశాయి. అవి మానవ జీవన గమనంలో కొన్ని ఉనికిలో ఉంటే మరికొన్ని తమ ఉనికిని కోల్పోయాయి .  నాగరిక సమాజాల్లో ఇమడని తమదైన ప్రత్యేక జీవన సంస్కృతిని కోల్పోని సమూహాలూ , సమాజాలూ నేటికీ ప్రపంచమంతటా ఉన్నాయి. కొండాకోనల సరసన ప్రకృతి ఒడిలో ఒదిగిపోయి అతి సహజంగా జీవిస్తూ, ప్రకృతితో పాటు తమ సంస్కృతినీ పదిలంగా పదికాలాల పాటు భద్రపరచుకోవాలనుకునే దృష్టి వారిది.  అలా భద్రపరచుకుంటూ వస్తున్న వారినే మన  నాగరిక సమాజం ఆదివాసులు లేదా మూలవాసులు లేదా గిరిజనులు అంటోంది.

ఆయా ప్రాంతాలను బట్టి , భౌగోళికమైన పరిస్థితులను బట్టి మానవజాతుల్లో సాంస్కృతికమైన వైరుధ్యాలు మనకు తెలుసు. అవి అంతర్గతంగా మార్పులు చెందుతూనే ఉంటాయి .    అయితే పెట్టుబడిదారీ గుత్తాధిపత్య సంస్థల కనుసన్నల్లో సాగే ప్రభుత్వాలు , వాటి లక్ష్య సాధన కోసం, లాభాపేక్షకోసం  మూలవాసుల నివాసప్రాంతాలపై దృష్టి పెట్టింది.  తరతరాలుగా సంక్రమించిన నివాసప్రాంతాలు , వారి ఆస్తిపాస్తులు , సంస్కృతి ఆచార వ్యవహారాలు అన్నిటికీ దూరంగా వారిని తరిమేయడం లేదా తరలించడం జరుగుతోంది.  అది పోలవరం  వంటి  ప్రాజెక్టు పేర కావచ్చు , లేదా ఒక వేదాంత , జిందాల్ వంటి  కంపెనీల కోసం కావచ్చు  లేదా విమానాశ్రయం కోసం కావచ్చు . లేదా మరి దేని కోసమైనా కావచ్చు .  అది చత్తిస్ గఢ్ ,,జార్ఖండ్, ఒరిస్సా , పశ్చిమబెంగాల్, ఆంధ్ర, తెలంగాణ, ఈశాన్య రాష్ట్రాలు ఏవైనా  కావచ్చు.  లేదా ఒకప్పుడు పూర్తిగా స్థానిక తెగలతో ఉన్న  ఆస్ట్రేలియాలో వజ్రాల గనులు , బంగారు గనులు , బొగ్గుగనుల కోసం   వారిని

 నిర్వాసితుల్ని చేసినా, వారి భూముల్లోనే వారిని కూలీలుగా మార్చినా ,  స్థానికులైన రెడ్ ఇండియన్లను అమెరికాలో మైనింగ్ కోసం నిర్వాసితుల్ని చేసినా పెట్టుబడిదారీ సామ్రాజ్యం నిర్మించుకున్నా  , పెరూ లో  కాపర్ మైనింగ్ కోసం, బంగారు గనుల కోసం  స్థానిక తెగల భూముల్నిఅడ్డదారుల్లో ఆక్రమించినా , దక్షిణాఫ్రికా లో  వజ్రాలవేట సాగించినా సమిధలు అయ్యేది అమాయకులైన స్థానిక తెగలవారే .  ఆయాప్రాంతాల్లో అక్కడి స్థానిక తెగలు తమ భూముల్ని కాపాడుకోవడం కోసం , దాని మీద పట్టుకోల్పోకుండా ఉండడం కోసం ఆ తెగలు చాలా పోరాటాలే చేశాయి . చేస్తూనే ఉన్నాయి .
అదే విధంగా మనదేశంలోనూ సారవంతమైన భూముల్లో ,  ముడి ఇనప ఖనిజం, మైకా , బంగారం ,  బొగ్గు , బాక్సయిట్ , సున్నపురాయి .. వంటి సహజసిద్ధమైన ఖనిజసంపద నిక్షేపాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి.  వాటిపై కన్నేసిన శక్తులనుండి తమ భూముల్లోంచి తమని గెంటి వేసి అత్యంత నిరుపేదలుగా మార్చేసే స్థితిని ఇక్కడి మూలవాసులూ ఎదుర్కొంటూనే ఉన్నారు .  అది సింగూరు , నందిగ్రామ్ కావచ్చు . అరకులోయ కావచ్చు , బస్తర్ కావచ్చు , నియంగిరి కావచ్చు , సర్దార్ సరోవరం కావచ్చు , పోలవరం కావచ్చు , పోస్కో కావచ్చు మరోటి మరోటి కావచ్చు .  మూలవాసులకు తమ భూమితో ఉన్న అనుబంధమే ఆ పోరాటాలు వారితో చేయించింది.  గత ప్రభుత్వ హయాంలో వేదాంత బాక్సయిట్ మైనింగ్ కోసం తమ ప్రాంతంలో అడుగుపెట్టకుండా అడ్డుకుని విజయం సాధించారు గిరిజనులు .  అది మానవహక్కుల్ని కాపాడుకోవడంలో వారు సాధించిన గొప్ప విజయంగా చెప్పుకోవచ్చు.
మనదేశ జనాభాలో 8. 2 శాతం గిరిజనులు ఆక్రమిస్తే జాతి నిర్మాణం కోసం తలపెట్టిన గనులు , ప్రాజెక్టులు, పరిశ్రమలలో  తదితరాలలో ఇల్లూవాకిలి , భూమి , చెట్టు పుట్ట కోల్పోయిన గిరిజనులశాతం 55. 16 % గా 2011 జనాభా లెక్కలు చెబుతున్నాయి .  అది చూస్తే అర్ధమవుతోంది కదా బలిపశువులు అయ్యేది ఎవరో… దేశంలో ఖనిజలవణాలు ఉత్పత్తి చేసే జిల్లాలు  50 ఉంటె అందులో సగం పైగా గిరిజన ప్రాంతాల్లోనే  ఉన్నాయి .  90% బొగ్గు , 50% మిగతా సహజ సిద్దమైన వనరులు వీరు నివసిస్తున్న ప్రాంతోలలోనే ఉన్నాయ్ .
రాష్ట్రాన్ని ఆర్ధికంగా అభివృద్ధి చెందిన రాష్ట్రంగా మొదటి వరుసలో  నిలబెట్టాలంటే కొందరు త్యాగాలు చేయక తప్పదు -రమణ్ సింగ్ , ముఖ్యమంత్రి , చత్తిస్ ఘడ్
అభివృద్ధి అంటే ఆదివాసీలని తుడిచిపెట్టేయడం కాదుగా … ప్రిమిటివ్ ట్రైబల్ చట్టాలను మట్టికలుపుతూ వారి భూముల్ని అక్రమంగా బదలాయించుకోవడమా ?   కొన్నిచోట్ల వారి భూముల్ని వారికే ఇచ్చేస్తాం అని అంటున్నాయి కంపెనీలు, కానీ ఎప్పుడు ? వందల కోట్ల సొమ్ము దండుకున్నాక ఎందుకూ పనికిరాని పిప్పిని వదిలిపోవడమా ..? ఆ కంపెనీ ల్లో ఉద్యోగాలిస్తామని భ్రమలు కల్పిస్తున్నారు ?  ఆదివాసీల్లో ఎంతమందికి ఇప్పటి వరకూ ఉద్యోగాలిచ్చారు ?  ఇచ్చిన పనులు ఏంటి .. ఇచ్చినా  చదువులేదనే చచ్చు కారణం చూపి  దినసరి కూలీ గానే  కదా ..
చదువు చెప్పిస్తామని వైద్య ఆరోగ్య సదుపాయాలు కల్పిస్తామని బిల్డింగులు కడుతున్నారు కానీ అక్కడ ఉపాధ్యాయులు , వైద్య సిబ్బంది కరువే . ఇక రవాణా సదుపాయం గురించి చెప్పనవసరం లేదు .  కట్టించిన భవనాలు మావోయిస్టుల ఏరివేత కోసం దిగిన పారా మిలిటరీ వారి ఆధీనంలోనే .. టీచర్ ఉన్న చోట కూడా ఆదివాసీ పిల్లలు బడికి పోలేని స్థితి. ఇక చదువెక్కడనుండి వస్తుంది ?
అసలే పేదలైన ఆదివాసీలు ప్రభుత్వాల  అసంబద్ధ విధానాల వల్ల మరింత పేదలుగా మారుతున్నారు .  ఐరన్ ఓర్ , బొగ్గు , బాక్సయిట్ , సున్నపురాయి .. వంటి ఎంతో విలువైన ఖనిజ  సంపదని దేశం కోల్పోతోంది . సంపద విదేశాలకు తరలి పోతోంది . తమ దేశాల్లో పర్యావరణాన్ని , ప్రకృతిని కాపాడుకునే విదేశీ  కంపెనీలు ఇక్కడమాత్రం మన పర్యావరణాన్ని , మన ప్రకృతినీ , మన జీవితాలని కొల్లగొడుతున్నాయి.  అంతేకాకుండా మానవ హక్కులకు తీవ్ర విఘాతం కలిగిస్తున్నాయి.   ఇందుకు బాధ్యత ఎవరిదీ ? ఎవరిని నిందించాలి స్వదేశీ ప్రభుత్వాలనా ..? మల్టీనేషనల్ కంపెనీలనా ..?
తమదైన ప్రత్యేక జీవన విధానాన్ని కాపాడుకొంటూ  ప్రకృతిపై, సహజవనరులపై  ఆధారపడి ప్రకృతి సిద్ధంగా జీవించే  ప్రకృతి బిడ్డలు  అడవితో తామున్న సంబంధాన్ని, అనుబంధాన్ని  కొనసాగిస్తూ వందల రకాల పంటలు  పండిస్తారు . వాటితో పాటు స్థానిక అడవుల్లోని  మొక్కలు , జంతువులూ ,  కుటుంబాలూ వారికి కొట్టినపిండి .. అంతులేని వృక్షసంపద , జంతు సంపద కూడా నిర్వాసితులైపోతున్నాయి . మనుగడ కోల్పోతున్నాయి .   తరతరాలుగా వారు పెంపొందించుకున్న జ్ఞానం , ప్రక్రుతితో పెనవేసుకుపోయిన బంధం అక్కడితో అంతమైపోతోంది .   శతాబ్దాల తరబడి వారు రక్షిస్తూ వస్తున్న సహజ సంపద , ప్రకృతి , అటవీసంపద అన్నీ వారితో పాటే విధ్వంసం అవుతున్నాయి.
అభివృద్ధి మంత్రం జపించే ప్రభుత్వాలకు , పాలకులకు మనం రాసుకున్న రాజ్యాంగం మూలవాసులకూ  వర్తిస్తుందని  తెలియదా ..?!  21వ శతాబ్దపు ఫలాలేవీ వారికి అందకపోగా .. ఉన్న జీవితం , వారి జీవన హక్కులు కాలరాసిపోతున్నాయి.  ప్రపంచ పటంలో మానవ హక్కులు ఉల్లంఘిస్తున్న దేశంగా ఖ్యాతి మాత్రం సొంతం చేసుకుంటోంది మనదేశం .
భారతదేశంలో మొదటగా 1774 లో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ బొగ్గు తవ్వకంతో మైనింగ్ మొదలయినప్పటికీ 1991లో వచ్చిన నూతన ఆర్ధిక విధానం తర్వాత గ్లోబలీకరణ , ప్రయివేటీకరణ కు తలుపులు బార్లా తెరిచిన తర్వాతే పారిశ్రామికీకరణ, అభివృద్ధి పేరుతో జరిగే తరతరాల  జీవన విధ్వంసానికి బాటలు వేయడం మొదలయిందని చెప్పొచ్చు .   అప్పటి నుండీ ప్రకృతి బిడ్డలకు  వాళ్ళ నేలపై , వాళ్లదైనా జీవన శైలిలో సంచరించే , జీవించే స్వేచ్ఛ వాళ్ళకి లేకుండా పోయింది .  చేసుకున్న చట్టాలకు సవరణలు జరిగాయి .  గిరిజనుల సంక్షేమం కోసం 1996 PESA  చట్టం వచ్చినా , 2006లో వచ్చిన అటవీ చట్టం తెచ్చినా , రాజ్యాంగంలో ని 5, 6వ షెడ్యూల్ ఉన్నా ఆర్టికల్ 46 అన్నిరకాల వివక్ష , దోపిడీ, సామజిక అన్యాయం  నుండి రక్షణ కల్పించాలని చెబుతున్నా ..అడవులపై హక్కు ఆదివాసీలకే ఉందని 2010లో ప్రకటించినా ..   అన్నీ  ఘోరంగా  విఫలమయ్యాయి .    కాబట్టే , రాజ్యాంగ స్ఫూర్తికి విరుద్ధంగా ప్రభుత్వాలు ఉండబట్టే  లక్షలాది మూలవాసులు తమ నివాసప్రాంతాలనుండి నిర్ధాక్షిణ్యంగా తరిమివేయబడుతున్నారు .   నిరాశ్రయుల్ని చేస్తున్నారు .  వారికి సరైన పునరావాస సౌకర్యాలు కూడా  కల్పించడంలేదు .
1940లో హైమండార్ఫ్ అనే యూరోపియన్ ఆంథ్రోపోలోజిస్ట్ మొదట  మనదేశపు కొన్ని మూలవాసుల తెగలపై పరిశోధన చేశారు .  ఆ తర్వాత 1970లో కూడా అయన పరిశోధన కొనసాగించారు. స్వాతంత్య్రానికి ముందు స్వాతంత్య్రానంతరం ఆయన చేసిన పరిశోధన తేల్చిందేమంటే వారి జీవన స్థితి గతులు దిగజారిపోయాయని . ఇప్పుడు నూతన ఆర్ధిక విధానాల్లో  అధః పాతాళంలోకి జారాయని చెప్పొచ్చు.
1994లో ఐక్యరాజ్యసమితి సర్వ ప్రతినిధి సభ ఆదివాసీ హక్కులమీద ముసాయిదా ప్రకటించింది. అందులో ప్రధానంగా స్వయం నిర్ణయక హక్కు , స్వేచ్ఛ హక్కు , మానవహక్కుల సంరక్షణ , ఆదివాసీల సంస్కృతీ సంప్రదాయాలు -జీవన విధానం , వేష భాషల రక్షణ , స్వపరిపాలన , విద్య వైద్యం మౌలిక సదుపాయాల హామీ  మొదలయినవి .  వాస్తవంగా అవన్నీ అమలవుతున్నాయా ?
 రాజ్యాంగ స్ఫూర్తికి  విరుద్ధంగా ఆదివాసీలను ప్రాంతాల వారీగా  విడగొట్టి వారి హక్కుల్ని కాలరాస్తూ, వారి ఐక్యతను చిన్నాభిన్నం చేస్తూ ,  అభివృద్ధిపేరిట ఆదిమ జాతులను అంతం చేస్తూ వారి సమాధులపై నిర్మించే అభివృద్ధిని దేశప్రజలు కోరుకోవడంలేదని సర్కారుకు తెలియనిదా..?
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అభివృద్ధి పేరిట జరుగుతున్న మైనింగ్ , ప్రాజెక్టులు , పరిశ్రమలకు వ్యతిరేకంగా  విధ్వంసానికి  గురవుతున్న నేటివ్ ప్రజలు తమ హక్కులను కాపాడుకోవడం కోసం ఆందోళనలు , పోరాటాలు చేయడం జరుగుతూనే ఉంది .   అయితే , జీవన విధ్వంసానికి గురవుతున్న మూలవాసుల పక్షాన అండగా నిలబడిన వారిని దేశద్రోహులుగా పరిగణించడం లేదా చట్టవ్యతిరేక కార్యక్రమాలు నెరపుతున్నారన్న నెపంవేసి అరెస్ట్ చేసి జైళ్లలో కుక్కడం లేదా నక్సలైట్ / మావోయిస్టు  ముద్రవేసి ఎంకౌంటర్ పేరుతొ మట్టుపెట్టడం లేదా మాయం చేయడం  మాత్రం మనదేశంలోనే జరుగుతోంది .
వి . శాంతి ప్రబోధ
Published in Sakshi edit page on  12 Jan 2017.”Abhivruddhaa.. anachivethaa..?”
ప్రరవే , జాతీయ సమన్వయకర్త

అబోరిజినల్స్ ..

అబోరిజినల్స్ ..
ఆమ్మో అబోరిజినల్స్ చాలా అగ్రెసివ్ అని అనడం విన్నాను. అబోరిజినల్స్ అంటే నేటివ్ ఆస్ట్రేలియన్స్ అని మా అమ్మాయి సాధన చెప్పింది. ఉద్యోగాల్లో మిగతా ఆస్ట్రేలియన్స్ లాగే అబోరిజినల్స్ ని కూడా సమానంగా చూస్తామని ప్రత్యేకంగా ఉండడం చదివి ఆశ్చర్యం వేసింది .

అప్పటి నుండి వారిగురించి తెలుకోవాలని , చూడాలని ఆరాటం మొదలయింది. ఉందిగా గూగులమ్మ .. అడిగాను. వాళ్ళ ఛాయాచిత్రాలు నా ముందు పరిచింది. వాళ్ళను చూసి నాలో ఆశ్చర్యం. వాళ్ళ వేషం వేరుగా ఉండొచ్చు కానీ రూపం నేను చిన్నప్పటి నుండీ చుసిన ఆదిలాబాద్ అడవిబిడ్డలు గోండులు , నాయకపోడ్ లు, ఆ తర్వాత చూసిన కోయలు వీళ్లందరిలాగే అనిపించింది .

నిజమే మనం వాళ్ళని ఆదివాసులు అంటున్నాం. ఆస్ట్రేలియన్లు అబోరిజన్స్ అంటున్నారు అనుకుంటూ వాళ్ళ జీవన శైలి తెలుసుకుందామని చదవడం మొదలు పెట్టాను. అదే విధంగా నేనున్న సిడ్నీ నగరంలో కనిపిస్తరేమోనని బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా కళ్ళు వెతకడం మొదలయింది . కొన్ని తరాలపాటు వాళ్ళు వాళ్ళ పిల్లల్ని కోల్పోయారని తెలిసి విస్తుపోయాను. ఐదు ఏళ్లలోపే తల్లిదండ్రులకు, తమదైన జీవన సంస్కృతికి దూరమై ఎక్కడో హాస్టల్స్ లో అనాధ జీవితం బతికారు వాళ్ళు . అలాంటప్పుడు బిడ్డల్ని కోల్పోయిన తల్లిదండ్రులు , తల్లిదండ్రులకు దూరమై తమ పుట్టుక గురించి, తమ వారి గురించి ఏమీ తెలియకుండా ఒంటరి జీవితం గడిపిన అబోరిజినల్స్ ఆవేశంగా , బయటివారిని చూసినప్పుడు కోపంగా ఉంటారంటే ఉండరా మరి?! గడచిన జీవితం ఇచ్చిన సవాళ్ళే వారినలా మార్చేసిందేమో ..?!

Tag Cloud

%d bloggers like this: