The greatest WordPress.com site in all the land!

మా నాయనమ్మ … నా జ్ఞాపకాల్లో…3

మా నాయనమ్మ…నా జ్ఞాపకాల్లో…

నాకు తమ్ముడికి మధ్య ఏదాదిన్నరే తేడా. అందుకే నేను నాయనమ్మ దగ్గర పడుకునేదాన్ని. తను ఎటు వెళ్ళినా నన్ను వెంటపెట్టుకుని వేల్లెదట. అది నాకు గుర్తులేదు కానీ, తనతో పాటే పొద్దున్నే లేచేదాన్ని. వంట ఇంట్లో ఓ గుంజ ఉండేది. దానికి రెండు చిన్న తాళ్ళు కింద పడి ఉండేవి. పొద్దున్న లేవగానే ఆ రెండు తాళ్ళ మధ్య లోంచి చల్ల కవ్వం దూర్చెది. ఆ పెద్ద కవ్వానకి వేలు మందం ఉండే తాడు ఏడెనిమిది చుట్లు చుట్టివుండేది. ఆ తాడు రెండు చివర్లు పట్టుకొని మట్టి కుండలో మజ్జిగ చేస్తా ఉంటే మా నాయనమ్మ నడుము భలే కదులుతూ నాట్యం చేస్తున్నట్టుగా ఉండేది. ఆమె చేతులు, నడుము కదులుతూ ఉంటె చూడడం నాకు గమ్మతుగా తోచేది. ఇప్పుడనిపిస్తుంది అది ఎంత చక్కటి వ్యాయామం కదా అని. ఈ రోజుల్లో మా పిల్లలకి ఆ దృశ్యం చూపుదామంటే ఎక్కడా కనిపించడం లేదు.

మీగడ పెరుగులోంచి మా నాయనమ్మ అలా తిప్పుతూ కొంచెం కొంచెం నీళ్ళు పోసేది. కాసేపటికి పూసలు పూసలుగ వెన్న తేలేది. కవ్వానికి ఉన్న వెన్నన సుతారంగా తీసి కుండలో వేసేది. కుండలోపల అంచులకు ఉన్నదాన్ని అంత దగ్గరకు చేసి పెద్ద ఉండలాగా చేస్తూ అర చేతిలోంచి పైకి కొద్దిగా ఎగుర వేసి చేత్తో పట్టుకునేది. అల చేసినప్పుడు వెన్నపూసలొ దాక్కొన్న మజ్జిగ ఇక తప్పదన్నట్లుగా బయటకు వచ్చేసేది. అప్పటికి నేను చెయ్యి జాపి సిద్దంగా ఉండేదాన్ని. ఆ వెన్న ముద్దలోంచి కొంత తీసి మళ్లీ గుండ్రంగా చేసి నా చేతిలో పెట్టేది. ఒక్కోసారి గుట్టుక్కు మనిపించేదాన్ని. మెత్తగా గొంతులోంచి లోపలికి జారిపోయేది. ఒక్కోసారి కొంచెం కొంచెం ఆస్వాదిస్తూ తినేదాన్ని.

ఆ తర్వాత తన జిడ్డు చేతుల్ని నా కాళ్ళు చేతులకి రుద్దేది. మొహానికి మాత్రం రుద్దనిచ్చేదాన్ని కాదు. అసలు ఆ జిడ్డు రాయించుకోవడం నాకసలు నచ్చేది కాదు. కాని నాకిష్టమైన వెన్న పెట్టదేమోనని ఆ మాత్రం కళ్ళు చేతులకి రాయనిచ్చేదాన్ని. ఆ రోజుల్లో మేం సబ్బులు, స్నోలు వాడేవాళ్ళం కాదు. ఐనా మా చర్మం చక్కగా నిగ నిగ లాడుతూ ఆరోగ్యంగా ఉండేది. మేం పెట్టుకొనే బొట్టు, కాటుక ఇంట్లోనే తాయారు చేసేదినాయనమ్మ. అమ్మ, నాయనమ్మ, అత్తలు పెట్టుకునే కుంకుమ కూడా ఇంట్లోనే పసుపుకొమ్ములు ఇంకా ఏవేవో వేసి రోట్లో దంచడం నాకింకా గుర్తే.

ఆ తర్వాత పొయ్యిలో బూడిద ఎత్తి ఓ మట్టి చిప్పలో పోసేది. అమ్మ దానిలో గేదలకు కుడితిలో వేసే చిట్టు కలిపి అంట్ల గిన్నెలు తోమేది. పొయ్యి దగ్గర శుబ్రం చేసాక గేదల పాలు పిండేది. అప్పటికి అమ్మ కూడా లేచి మరో గేద పాలు పిండేది. పాల పని అవుతూనే పొయ్యి ముట్టిచ్చి ఓ పొయ్యి మీద నీళ్ళ కాగు, మరో పొయ్యి మీద కాఫీ గిన్నె పెట్టేది. ఇంట్లో నాయనమ్మ తప్ప ఎవరూ కాఫీ తాగేవారు కాదు. కాఫీ కాగాక అమ్మ పాలు కాసేది మా అందరి కోసం. మిగతా పాలని మట్టి పిడతలో పొసినెమ్మదిగా బొగ్గుల సెగతో కాసేది. అప్పట్లో మా బుద్దిపల్లిలో మాకు కాకుండా మరో ఇద్దరికీ మాత్రమే పాడి ఉండేది. అప్పటికి ఊర్లో వాళ్ళు మజ్జిగ కోసమో, పాల కోసమో గ్లాసో,చెంబో పట్టుకుని వచ్చేవారు. వాళ్ళకి ఏది కావాల్సి వస్తే అది కాదనకుండా పోసి పంపేది.

ఇంటి పెరడు ఎకరం స్థలంలో ఉండేది. అన్ని రకాల పళ్ళు, కూరగాయలూ పండేవి. మా ఇంటికి వాడుకోగా మిగిలినవన్నీ అందరికీ ఇచ్చేవారు. ఒక్కనాదూ వాళ్ళ దగ్గర పైసలు తీసుకోవడం నేను చూడలేదు. ఎవరికీ ఏది కావాలన్న ఉచితంగానే ఇచ్చేది. మా ఇల్లు పూరిల్లె అయినా ఎంత అందంగా ఉండేదనీ.

-శాంతిప్రబోధ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: