The greatest WordPress.com site in all the land!

కొన్నాళ్లుగా నేనో కలగంటున్నాను
ఆ కలలో దేశ సంచారం చేసి వస్తున్నాను
భక్తి పేరుతో బలహీనతల్ని
పొడుచుకుతినే రాబందులు లేని
చోటుకోసం గాలిస్తూ వస్తున్నాను
సందు గొందుల్లోని ఇరుకుబాటల్లోకే
కాదు , మహానగరాల్లోని
మెగాదారుల్లోకీ పరుగులు పెడుతున్నాను
ఎక్కడికి పోయినా అదే దృశ్యం
మాయపొరలు కప్పి మెదడు
చచ్చుబడిపోతున్న  సమాజం
గారడీ విద్యలతో బురిడీ కొట్టిస్తూ
నగదు, నగానట్రాతో పాటు ఇల్లూ ఒళ్ళు గుల్ల చేస్తూ
మనుషుల్నీ మనసుల్నీ దర్జాగా లూటీచేసే
సైకోలు ,రేపిస్టులు, గుండాలు,
ఖూనీకోర్లు, స్మగ్లర్లు … రాత్రికి రాత్రి వేషం కట్టి
సన్యాసిననో .. కలియుగ దైవాన్ననో
గజానికొక్కడు తగులుతూనే …
లెక్కలేనన్ని మఠాలు, పీఠాలు మొలుస్తూనే..
కడుపులో చెయ్యిపెట్టి కష్టాలన్నీ
తోడేసి ఆశీస్సులు అందిస్తామనే
స్వాముల ముసుగులోని సోంబేర్ల
కౌగిట్లో చలికాచుకునే ఆమాత్యులూ ..
సాష్టాంగపడి ముడుపులు కట్టే పాలకులూ ..
జనంసొమ్ముతో యజ్ఞయాగాలు చేసే నేతలూ..
ఉన్న గడ్డమీద
ఆవు చేలో మేస్తుంటే .. దూడ గట్టున మేస్తుందా ?
 లోతుతెలియని ప్రవాహపు సుడిగుండాల్లోకే
 అవ్వలూ , అమ్మలూ , అక్కలూ ..
అంతా జనమంతా  .. అటే మురుగులోకే..
నదీప్రవాహంలా అలుపెరగకుండా అడ్డొచ్చే
ఆలోచనల్ని కొక్కేనికి వెళ్ళాడేసి పరుగులెడుతుంటే
డేరాలు కట్టి పీఠాధిపతులైన బురిడీగాళ్లు ..
సామ్రాజ్యాలు కాన్సర్ పుండులా విస్తరించుకుంటూ
మత్తులో, సుఖాల్లో, విందు విలాసాల్లో మునిగితేలుతూ..
గల్లీ నుండి ఢిల్లీ దాకా
బక్కచిక్కిన మనసుల్లో
కొత్తచివురుల ఆశల చిట్టా
గుర్తెరిగిన రాబందులు
మొగలిరేకుల సువాసనలు గుప్పిస్తూ
కనిపించని కత్తి వేలాడదీసి
నగ్నంగా చేసే ఉన్మాదపు ప్రేలాపనలు
హృదయాలను  హత్తుకునే  దృశ్యాలే
బతుకులు పండాల్సిన చోట
రంగు రుచి వాసన కోల్పోయిన
కర్మసిద్ధాంతపు కొలిమిలోకి విసిరేస్తుంటే
భక్తి విశ్వాసాల ముసుగులో మూఢత్వం
జడలువిప్పి వికటాట్టహాసం చేసే దృశ్యాలు
చూడలేక కళ్ళుమూసుకున్న మౌనం
పుట్టిన రాచపుండుని సర్జరీ చేసి
బోన్సాయి బతుకుల్లో భరోసా నింపమని ఆర్థిస్తోంది!
ఉలిక్కిపడి చుట్టూ పరికించా ..
దట్టమైన చీకటి బిలంలో  నేను  ..
కత్తి చేతబట్టి  వెలుతురుతీరం వెతుక్కుంటూ
సాగేక్రమంలో.. ఇప్పటివరకూ
నా కనురెప్పలకింద కదలాడింది
కలకాదు నిజమని వర్తమానం చెప్పింది
ఇప్పుడేం చేయను ?
వికలమైన మనసులోంచి పొడుచుకొచ్చిన ప్రశ్న
నేనేం చేయనూ ..?? అని
వికసించాల్సిన మెదళ్లు
నిషిద్ధలోయల్లోకి జారిపోతుంటే
నిటారుగా నిలబడాల్సిన దేహాలు
కూలిన గోడల్లా మిగిలిపోతుంటే
పుణ్య దేశం మానసికరోగుల
అభయారణ్యంగా మారిపోతుంటే
అజ్ఞానం, అంధవిశ్వాసం
శాస్త్రీయతకు ఉరితాళ్ళు పేనుతుంటే
గుండెపగిలి  కన్నీటి కుండనైన
నేనేం  చేయనూ..???
ఎప్పటికీ కదలని విగ్రహంలానో
నిశ్చల సముద్రంలానో
ప్రశాంతంగా ఉండగలనా ..?! లేదంటూ ..
అలలు అలలుగా సాగే ఆలోచనలు
ఉవ్వెత్తున ఎగుస్తూ ..కాళిక నృత్యం చేస్తున్నాయి
 ఖడ్గం అందుకుని లాజిక్ లేని కనికట్టుగాళ్ళ ను
కరిగిపోయే కాలంలో కలిపేయమంటూ
సూర్యచంద్రులు సంకేతాలిస్తున్నాయి
వి . శాంతి ప్రబోధ
11. 11.2017
(2వ కవయిత్రుల సమ్మేళనంలో చదివిన కవిత, 23.11. 2017 నేటినిజంలో ప్రచురణ )
కొన్నాళ్లుగా నేనో కలగంటున్నాను
ఆ కలలో దేశ సంచారం చేసి వస్తున్నాను
భక్తి పేరుతో బలహీనతల్ని
పొడుచుకుతినే రాబందులు లేని
చోటుకోసం గాలిస్తూ వస్తున్నాను
సందు గొందుల్లోని ఇరుకుబాటల్లోకే
కాదు , మహానగరాల్లోని
మెగాదారుల్లోకీ పరుగులు పెడుతున్నాను
ఎక్కడికి పోయినా అదే దృశ్యం
మాయపొరలు కప్పి మెదడు
చచ్చుబడిపోతున్న  సమాజం
గారడీ విద్యలతో బురిడీ కొట్టిస్తూ
నగదు, నగానట్రాతో పాటు ఇల్లూ ఒళ్ళు గుల్ల చేస్తూ
మనుషుల్నీ మనసుల్నీ దర్జాగా లూటీచేసే
సైకోలు ,రేపిస్టులు, గుండాలు,
ఖూనీకోర్లు, స్మగ్లర్లు … రాత్రికి రాత్రి వేషం కట్టి
సన్యాసిననో .. కలియుగ దైవాన్ననో
గజానికొక్కడు తగులుతూనే …
లెక్కలేనన్ని మఠాలు, పీఠాలు మొలుస్తూనే..
కడుపులో చెయ్యిపెట్టి కష్టాలన్నీ
తోడేసి ఆశీస్సులు అందిస్తామనే
స్వాముల ముసుగులోని సోంబేర్ల
కౌగిట్లో చలికాచుకునే ఆమాత్యులూ ..
సాష్టాంగపడి ముడుపులు కట్టే పాలకులూ ..
జనంసొమ్ముతో యజ్ఞయాగాలు చేసే నేతలూ..
ఉన్న గడ్డమీద
ఆవు చేలో మేస్తుంటే .. దూడ గట్టున మేస్తుందా ?
 లోతుతెలియని ప్రవాహపు సుడిగుండాల్లోకే
 అవ్వలూ , అమ్మలూ , అక్కలూ ..
అంతా జనమంతా  .. అటే మురుగులోకే..
నదీప్రవాహంలా అలుపెరగకుండా అడ్డొచ్చే
ఆలోచనల్ని కొక్కేనికి వెళ్ళాడేసి పరుగులెడుతుంటే
డేరాలు కట్టి పీఠాధిపతులైన బురిడీగాళ్లు ..
సామ్రాజ్యాలు కాన్సర్ పుండులా విస్తరించుకుంటూ
మత్తులో, సుఖాల్లో, విందు విలాసాల్లో మునిగితేలుతూ..
గల్లీ నుండి ఢిల్లీ దాకా
బక్కచిక్కిన మనసుల్లో
కొత్తచివురుల ఆశల చిట్టా
గుర్తెరిగిన రాబందులు
మొగలిరేకుల సువాసనలు గుప్పిస్తూ
కనిపించని కత్తి వేలాడదీసి
నగ్నంగా చేసే ఉన్మాదపు ప్రేలాపనలు
హృదయాలను  హత్తుకునే  దృశ్యాలే
బతుకులు పండాల్సిన చోట
రంగు రుచి వాసన కోల్పోయిన
కర్మసిద్ధాంతపు కొలిమిలోకి విసిరేస్తుంటే
భక్తి విశ్వాసాల ముసుగులో మూఢత్వం
జడలువిప్పి వికటాట్టహాసం చేసే దృశ్యాలు
చూడలేక కళ్ళుమూసుకున్న మౌనం
పుట్టిన రాచపుండుని సర్జరీ చేసి
బోన్సాయి బతుకుల్లో భరోసా నింపమని ఆర్థిస్తోంది!
ఉలిక్కిపడి చుట్టూ పరికించా ..
దట్టమైన చీకటి బిలంలో  నేను  ..
కత్తి చేతబట్టి  వెలుతురుతీరం వెతుక్కుంటూ
సాగేక్రమంలో.. ఇప్పటివరకూ
నా కనురెప్పలకింద కదలాడింది
కలకాదు నిజమని వర్తమానం చెప్పింది
ఇప్పుడేం చేయను ?
వికలమైన మనసులోంచి పొడుచుకొచ్చిన ప్రశ్న
నేనేం చేయనూ ..?? అని
వికసించాల్సిన మెదళ్లు
నిషిద్ధలోయల్లోకి జారిపోతుంటే
నిటారుగా నిలబడాల్సిన దేహాలు
కూలిన గోడల్లా మిగిలిపోతుంటే
పుణ్య దేశం మానసికరోగుల
అభయారణ్యంగా మారిపోతుంటే
అజ్ఞానం, అంధవిశ్వాసం
శాస్త్రీయతకు ఉరితాళ్ళు పేనుతుంటే
గుండెపగిలి  కన్నీటి కుండనైన
నేనేం  చేయనూ..???
ఎప్పటికీ కదలని విగ్రహంలానో
నిశ్చల సముద్రంలానో
ప్రశాంతంగా ఉండగలనా ..?! లేదంటూ ..
అలలు అలలుగా సాగే ఆలోచనలు
ఉవ్వెత్తున ఎగుస్తూ ..కాళిక నృత్యం చేస్తున్నాయి
 ఖడ్గం అందుకుని లాజిక్ లేని కనికట్టుగాళ్ళ ను
కరిగిపోయే కాలంలో కలిపేయమంటూ
సూర్యచంద్రులు సంకేతాలిస్తున్నాయి
వి . శాంతి ప్రబోధ
11. 11.2017
(2వ కవయిత్రుల సమ్మేళనంలో చదివిన కవిత) published in Netinijam daily on 23.11.17

నివురుగప్పిన నిప్పు
చాపకింద నీరులా
వ్యాపిస్తున్నది దశదిశలా …
దావానలంలా మారి
సెగలపొగలు కక్కడానికి సిద్ధమవుతున్నది

*** ***
పర్యావరణాన్ని పరిసరాలను
కనురెప్పల్లా పదిలపరుచుకునే
ప్రకృతి బిడ్డలం
వాతావరణ పరిస్థితులకు
అనుగుణమైన మా జీవనం
ఆహారాన్వేషణ , ఆటపాటలతో
సొంతమైన ఆనందమయ జీవితం
అంతా తలకిందులై..

చల్లని అడవితల్లి ఒడిలోచేరి
పోడుచేసి పొట్టపోసుకుంటుంటే
తరతరాలుగా తల్లీబిడ్డల
ఆత్మీయబంధాన్ని తుడిచేసి
తల్లి బిడ్డను ముద్దాడడం
బిడ్డ తల్లిచనుపాలు కుడవడం
తప్పని అంటారేం
నేరమని శిక్షిస్తారేం .. ?
,
పోడుచేసుకుని బతకడమే గానీ
పోగుచేసుకుని దోచుకుపోవట్లేదే .?!
వేరుపురుగుల్లా మారట్లేదే .. ?1
అయినా.. మాకాళ్ళ కింది భూమి
గుట్టు చప్పుడు కాకుండా
పందికొక్కుల కలుగుల్లోకి కదిలిపోతూనే

కనురెప్పల్ని కాటేసే మాయావి
కళకళలాడే మా బతుకుల్లో
చిక్కటి తేమను కబళించి
పచ్చటి గాలి వాసనల బదులు
చితులు పేరుస్తూ .. తాను
ఆశల ఊటబావులు తోడుకుంటూనే

మా అస్తిత్వంపై వేనవేల
ప్రశ్నల వల విసురుతూ
ప్రకృతి నియమాలకు విరుద్ధంగా
అభివృద్ధిపేర విధ్వంసం సృష్టిస్తూ
మా సంస్కృతికి, జీవికకు విఘాతం కలిగిస్తూ
అమ్మఒడి నుండి బిడ్డలను తరిమేస్తుంటే ..

చేసిన చట్టాలు చాపచుట్టేసి
మాకు గోరీలు కట్టేందుకు
లాఠీల , తూటాల వడగాడ్పుల
తుఫానులు సృష్టిస్తూ.. తాను
ఇంద్రధనుస్సు రంగులు
అద్దుకుంటూ ఊరేగుతుంటే ..

ఆకలిదప్పులతో అలమటిస్తున్న మేం
నింగి , నీరు , నేలా, కొండాకోనలు
మావేనన్న ఎరుకతో పోరుబాటపట్టి తెగిస్తే …
పుట్టలుపగిలిన చీమల్లా బయటపడి జ్వలిస్తే ..
ఎంతటి మహా మాయావి అయినా
ఆ మంటల్లో మాడి మసికాక తప్పదు!

వి . శాంతి ప్రబోధ
పోడు పోరు కోసం పంపిన కవిత

నేనో నునులేత మొక్కని
కొమ్మలేస్తూ ఆకుపచ్చ
తివాచీలా పరుచుకుపోవాలనీ ..
మొగ్గలు తొడుగుతూ సుమించాలనీ ..
విశ్వమంతా సౌరభాలు వెదజల్లాలని
నేనెప్పుడూ కలలు కనలేదు ..

అలాగే .. కాని కాలంలో
ఆకు రాల్చాలనీ
మోడువారాలనీ
ఏ మాత్రం అనుకోలేదు

ఆడుతూ పాడుతూ
ఎగిరే ఆనందాల చిరుజల్లుల్లో
చిగురించే చిరు ఆశల
మధ్య ఎదగాలనుకున్నా

కానీ నన్ను నన్నుగా
ఎదగనీకుండా నా చుట్టూ
చేరిన బొంత పురుగులు
నాపై
భారం మోపుతూ ..
వత్తిడి పెంచుతూ
నన్ను పీల్చి పీల్చిపిప్పిచేసి
అవి మాత్రం
రంగురంగుల సీతాకోకచిలుకల్లా
రూపాంతరం చెందుతూ ..

మొక్కనాటి
కాయలు ఏరుకోవాలనే
తొందరలో ..
నేను వృక్షంగా ..
మహా వృక్షంగా ఎదగాలనే
మోజులో
నా తల్లిదండ్రులు ..

ఫలితం
బాహ్యప్రపంచంతో
సంబంధం తెగిపోయి
నిర్బంధ జీవితం గడిపే నేనూ ..

ఈ మొక్క శక్తి ఏమిటో
ఇష్టా ఇష్టాలేమిటో తెలుసుకోకుండా
ఇరుగు పొరుగుతో పోలుస్తూ
పెను భారం మోపుతూ
గ్రీష్మపు వడగాడ్పులు ..
సునామీ వేగంతో
నాపై విరుచుకు పడుతూ
నిరంతరం నన్ను వేటాడుతూ

తగిలిన వేలుకే మళ్ళీ మళ్ళీ
దెబ్బతగులుతూ నేను
నా భవిష్యత్ పై నా ఛాయిస్ లేకుండా
బందిఖానాలో విలవిలాడుతూ నేను

చిన్న ఆత్మీయ స్పర్శకోసం
కొద్ది వినోదం కోసం
మరికొద్ది స్వేచ్ఛకోసం
తల్లడిల్లిపోతూ ..

వెచ్చని నిన్నలలోంచి
పచ్చని రేపటిలోకి
ప్రయాణించేందుకు
వసంత ఆగమనాలే కాదు
సూర్యాస్తమయ మసక కాంతి
కూడా కానరాని స్థితిలో నేను
మోడై రాలిపోతూ ..
నేరం నాది కాదు సుమా..!!!

వి. శాంతి ప్రబోధ
29. 10. 2017
( కవయిత్రుల కవిసమ్మేళనంలో చదివిన కవిత )
Published in Poddu daily on 1. 11. 2017

ఈ మధ్యకాలంలో ముఖపుస్తకమో లేదా ఇతర సామజిక మాధ్యమాల వేదికగానో తమ మనోభావాలకు తీవ్రమైన విఘాతం కలిగిందంటూ తీవ్రమైన, దాడులు సాధారణం అయిపోతున్న తరుణం ఇది .  అయితే , ఒకే విషయంపై  ఒక సమూహం లేదా ముఠా లేదా మూక చేసే దాడి, దాని స్వరూప స్వభావాలు పురుషులపైనా  మహిళలపైనా ఒకే విధంగా ఉంటాయా ..?
ఊహూ .. ఉండవు . ఒకేలా ఏమాత్రం ఉండవు.
ఆ దాడి చేసే వ్యక్తులు స్త్రీలైనా పురుషులైనా  అవతలి వ్యక్తి పురుషుడైతే అతని పురుషత్వాన్ని కించిత్ మాట అనరు . కానీ అదే స్త్రీ అయితే .. స్త్రీలను దేవతలుగా పూజించే గడ్డపైనే స్త్రీ బాహ్య రూపాన్ని, రహస్యాంగాలను , మొత్తం శరీరాన్ని పచ్చి బూతులతో జుగుప్సాకర మాటల రొచ్చు కుమ్మరించేస్తారు. ఆమెనే కాకుండా ఆమె తల్లినీ , కుటుంబాన్ని కూడా ఆ రొచ్చులోకి లాగుతారు . ఆ వ్యక్తిని , వ్యక్తిత్వాన్ని కించపరుస్తూ ఉండే ద్వందార్ధాల ఆ బూతు తిట్లపురాణం  ఇక్కడ విప్పనవసరం లేదనుకుంటా ..  అవి అన్నవాళ్ళకీ విన్నవాళ్ళకి , మీకు అందరికీ తెలుసు .
ప్రపంచమంతా చూస్తుండగా అందరి మధ్యలో ధీమాగా సామాజిక మాధ్యమాల వేదికగా  అతిదారుణంగా  నిస్సిగ్గుగా రేప్ చేస్తామంటారు, అందరికీ వినబడేట్టుగా అరచి మరీ నరికి చంపేస్తామంటారు.  ఇంకా ఎన్నెన్నో చేయగలమనే ఘనుల వికృత రూపం సామజిక మాధ్యమాల్లో నేడు విపరీతంగా కనిపిస్తున్నది.
అసభ్యమైన పదజాలంతో లెక్కలేనంతమంది విజృంభించి సభ్య సమాజం నోటితో ఉచ్ఛరించ వీలుకాని విధంగా  వాంతి  చేస్తారు. ఏదో ఘనకార్యం చేసినట్లు  ఆ కంపునంతా గొప్పగా షేర్ చేసుకుంటారు.   అసభ్యమైన ఆ భాష వాడడం ద్వారా తమ పురుషాహంకారాన్ని వెల్లడి చేసుకుంటారు .  పైశాచికానందం పొందుతారు. మరి , ఇలాంటి వారు ఆమె ముందు చేసే విశృంఖల నృత్యాలు  ఆమె మనో భావాలను దెబ్బతీయడం లేదా ..? ఇదేనా మన సంస్కృతి ? ఇలాగేనా మహిళలను గౌరవించేది ?  ఇటువంటి సంస్కృతినేనా మనం భావి తరాలకు అందించేది ?
సమాజంలో విభిన్న వర్గాలు ,జాతులు , కులాలు , మతాలు ,  సమూహాలు ఉంటాయి . వారి  ఆలోచనల్లో , విలువల్లో,  ఆచరణలో, నిబద్ధతలో స్థాయీ భేదాలు వారి వారి అవగాహనను బట్టి, వారి ఎరుకలో ఉన్న సమాజాన్ని బట్టి ఉండవచ్చు .   వాటిని ఒకరికొకరు విమర్శించుకోవచ్చు . ఖండించుకోవచ్చు . లేదా ప్రశంసించవచ్చు , విశ్లేషించవచ్చు . ఎదుటివారి మాటల్లోంచి వచ్చిన కొత్త కోణాల్ని అనుసరించనూవచ్చు .  వాదాల మార్గాలు వేరయినప్పుడు అవి నిర్మాణాత్మకంగా ఉండాలి కానీ విధ్వంసపూర్వకంగా ఉండకూడదు కదా …   కానీ ఇప్పుడలా జరగడంలేదు .  వ్యక్తిగతంగా అవమానించడం దాడులు చేసే సంస్కృతి  రోజు రోజుకీ పెరిగిపోతున్నది.
ఉదాహరణకి POW సంధ్య రాముడినీ , కృష్ణుడిని ఓ సందర్భంలో విమర్శించిన సంఘటనే తీసుకుందాం.   అదే విధంగా కత్తి మహేష్  మీడియాలో రాముడిని గురించి ఏదో వ్యాఖ్యానం చేసాడు .   వారి వ్యాఖ్యలు కొందరి మనోభావాలను చిన్నబుచ్చడం లేదా ఆగ్రహం కలిగించడం జరిగి ఉండొచ్చు . కాదనలేం.  అప్పుడేం చేయాలి ?
ఆ విధమైన  విమర్శ ఎందుకు వచ్చిందో ఆలోచించాలి . ఆ విమర్శకి తాము నమ్మిన సిద్ధాంతం ప్రకారమో  లేదా వాదం ప్రకారమో జవాబు చెప్పాలి .   అందుకోసం సంబంధిత విషయాన్ని మరింత అధ్యయనం చేసి నిర్మాణాత్మకమైన  ప్రతి విమర్శ చేయాలి .
పురాణ ఇతిహాసాల్లో పాత్రలైన రాముడివైనా  , కృష్ణుడివైనా వారి వారి విలువలు, నమ్మకాలూ , విశ్వాసాలు వారిని సృష్టించిన సాహిత్య కాలపువి .   అవి ఈనాటి సమాజానికి ఎంతవరకూ సరిపోతాయో అని ఆలోచించుకోవాలి .  అంటే కాల స్పృహ చాలా అవసరం. కానీ అలా జరగడం లేదు.  విమర్శను విమర్శగా చూడకుండా ప్రతి విమర్శ చేయకుండా హీనమైన స్థాయికి దిగజారిపోయి వ్యక్తిత్వాన్ని దిగజార్చుకునే భాషను ఉపయోగిస్తూ తమ ఘనమైన సంస్కారాన్ని సమాజం ముందు ప్రదర్శించుకున్నారు కొందరు .   తమ మీద తాము ఆరాధించే  విశ్వసాల మీద విలువల మీద నమ్మకం ఉంటె , విశ్వాసం ఉంటే ఇలా ఎప్పటికీ చేయరు . ఆధారాలతో నిరూపించుకోజూస్తారు .  ఆ విశ్వాసం లేకే ఈ విపరీత ధోరణి .
వివాదాస్పద వ్యాఖ్యలు  చేయడం తగదని మత విశ్వాసాల ముసుగులో పితృస్వామ్య భావజాలాన్ని పెంచే మూక (పితృస్వామ్యాన్ని మోసే స్త్రీలు కూడా ) ఆమెనే తప్పు పడుతున్నారు . తనపనేదో తాను చేసుకోక మతసంబంధ విషయాల్లో జోక్యం చేసుకుంటే ఫలితాలు ఇట్లాగే ఉంటాయని నిస్సిగ్గుగా వ్యాఖ్యానిస్తున్నారు .  కత్తి మహేష్ విషయం తీసుకుంటే అతని పైకూడా వ్యక్తిగత దాడి జరిగినప్పటికీ అది అతని లైంగికతకు సంబంధించినది కాదు. అదే సంధ్య విషయంలో అలా కాదు కదా ..
అంటే ఒకే విషయాన్ని స్త్రీ పురుషులిద్దరూ మాట్లాడినప్పుడు సమాజం వారిని చూసే దృక్కోణంలో  దృక్పథంలో ఉన్న పితృస్వామ్య స్వభావం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది .
ఇలాంటి అవాకులు చవాకులు నాలుగు గోడల మధ్యనుండి సమాజంలోకి అడుగు పెట్టిన మహిళలకు ముఖ్యంగా  ఉద్యమాల్లో ఉండే మహిళలపై ఎక్కువ.   ఆమె అడుగు ముందుకు పడనీయకుండా ఆమె స్త్రీత్వంపై, లైంగికతపై చేసే దాడి ఈనాటిది కాదు.  స్వాతంత్రోద్యమ కాలంలోనూ , తెలంగాణా విమోచనా ఉద్యమ సమయంలోనూ  ఆ తర్వాత వచ్చిన ఉద్యమాల్లోనూ  ఇటువంటి  పరిస్థితిని మహిళలు ఎదుర్కొంటూనే ఉన్నారు.  అంటే ..  పితృస్వామిక  అవలక్షణ కొనసాగింపే సంధ్యపైన ఈ దాడి అని స్పష్టమవుతుంది
ఈ సందర్భంలో  సివిల్స్ ఇంటర్వ్యూ కి ప్రిపేర్ అవుతున్న యువకుడొకరు అన్నమాటలు గుర్తొస్తున్నాయి. నాలుగు గోడల మధ్య ఉండాల్సిన మహిళలు  హక్కుల పేరుతో ,  సమానత్వం పేరుతొ, ఇంట్లోంచి బయటికొచ్చిన మహిళలు అందరికీ అందుబాటులో ఉంటారనీ , స్వేచ్ఛ పేరుతో విశృఖలంగా ప్రవర్తిస్తుంటారని , సిగరెట్ , మందు అన్నీ అలవాటుంటుందని అతను  వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయం విన్నతర్వాత, ఉన్నత విద్యావంతుడైన, సామజిక అభివృద్ధి కోసం కంకణం కట్టుకోవలసిన, బాధ్యతాయుతమైన బాధ్యతల్లోకి అడుగుపెట్టబోయే వ్యక్తి ఆలోచనల పరిధి ఇంత కుంచించుకుపోయి ఉంటే ఇక మాములు వ్యక్తులతో కూడిన సమాజపు అభిప్రాయం భిన్నంగా ఉంటుందని అనుకోలేం కదా.

మహిళకూ సొంతంగా ఓ మనసుంటుందనీ, మెదడుంటుందనీ  ఏ అంశపైనయినా విషయంపైనయినా ఒక అభిప్రాయం వెల్లడించగల తెలివితేటలు ఉంటాయని పితృస్వామ్యం అనుకోదు.  ఆమె చుట్టూ హద్దులు గీసేసి అవన్నీ తమకు అంటే  పురుషులకే ప్రత్యేకం అనుకుంటుంది.   ఆ సంస్కృతే .. ఆ భావజాలమే స్త్రీని నగ్నంగా నడిరోడ్డున నిలబెట్టింది . ఆ సంస్కృతే కదా ..  నాలుగునెల్ల పసిబిడ్డ నుండి పండు ముదుసలి వరకూ అందరినీ చెరబట్టేది .

భారతదేశంలోకి ఆర్యులు ప్రవేశించిన నాటి నుండీ పితృస్వామ్యం రూపం మార్చుకుంటూ కొనసాగుతూనే ఉంది. మనువు స్త్రీ ఎలా ఉండాలో చేసిన సూత్రీకరణలు  బుర్రల్లో కుక్కుకున్న వారు మతం పేరుతో వెళ్లగక్కుతున్న విద్వేషం  ఉన్మాద రాద్ధాంతం అదే.  ఇది ఒక్క సంధ్య పైనో సుజాత పైనో  దేవిపైనో లేదా మరొకరిపైనో  మాత్రమే అని నేననుకోవడం లేదు . మహిళలపై అనాదిగా సాగుతున్న వివక్ష, ఆమెను పిల్లల్ని కనే యంత్రంగాను , సెక్స్ సుఖం అందించే వస్తువుగాను , సరుకుగానూ ,  పనిముట్టుగానూ   భావించడం , యూస్ అండ్ త్రో వస్తువుల్లా చూడడం .. పరాధీనగా ఉంచడం , బానిసత్వానికి గురిచేయడం మొదలైనవన్నీ ఇందుకు  కారణం.  అయితే  ఆమె లైంగికత్వంపై , ఆమె వ్యక్తిత్వంపై చేస్తున్న దాడి ఆమె ఒక్కరికే కాదు  అది సమస్త స్త్రీ జాతికీ వారు చేస్తున్న హెచ్చరికగా భావించాల్సి ఉంటుంది.   మహిళల వ్యక్తిత్వాలను , స్వేచ్ఛను , హక్కులను అణచివేయడం, దౌర్జన్యం చేయడం , హింసను ప్రయోగించడం  ద్వారా మహిళలను నిస్సహాయుల్ని చేయడం ముందుకు వెళ్లకుండా చూడడం వారి లక్ష్యం .. ఆ కోవలో వచ్చిందే   ఆడవాళ్లు ఇంటిపనులకే పరిమితమై ఉంటే మంచిదని సాక్షాత్తూ రంగనాథ మిశ్రా అనే ప్రధాన న్యాయమూర్తి  ఓ సందర్భంలోఇచ్చిన  సలహా.
పురుషాధిపత్య భావజాలం పురుషులకే ఉంటుందనుకుంటాం కానీ మహిళల్లోనూ ఉంటుంది .  తమ చుట్టూ ఉన్న పురుషాధిక్య భావజాల ప్రపంచం నిర్ధేశించిన విధంగా తమ వ్యక్తిత్వాలను రూపొందించుకున్న మహిళలు ..తమను తాము తక్కువ గానే భావిస్తుంటారు .

కాలం మారినా  అన్ని ప్రాంతాల్లోనూ  అన్ని మతాల్లోనూ పితృస్వామ్య అవలక్షణాలు , పురుషాధిక్యత నేటికీ సజీవంగానే … హిందూ , ఇస్లాం , క్రైస్తవం  ఏమతంలో చూసినా స్త్రీ పట్ల చిన్నచూపే.  పితృస్వామ్యం పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకి మూలం .  వీటివెనుక పెత్తందారీ వ్యవస్థలోని రాజకీయాంశాలు ముడివడి ఉన్నాయి

అయితే ,  ఆనాటినుండీ ఈనాటి వరకూ ఆమె స్త్రీత్వంపై  వ్యక్తిత్వంపై ఎన్ని దాడులు  జరిగినా, ఎంత జుగుప్సాకరంగా తెగబడ్డా మహిళ వెనుకంజ వెయ్యలేదు  అన్నిటినీ ఎదుర్కొంటూ మరింత బలం పుంజుకుంటూ  ముందుకు సాగుతూనే ఉంది.   కులం , మతం  పితృస్వామ్యం బలంగా సమర్ధిస్తూ నిర్ధేశించిన చట్రంలోంచి నేటి మహిళ  బయటికి వచ్చి  సామాజిక సరిహద్దుల్ని చెరిపేస్తూ తమ కలల్ని , కోరికలను నెరవేర్చుకుంటూ సమభాగస్వామ్యం కోసం ఉద్యమిస్తూనే ఉంది.  అవసరమైన సందర్భాల్లో తన అభిప్రాయాలు నిర్భయంగా వెల్లడిస్తూ ధిక్కార స్వరం వినిపిస్తూనే ఉంది .  సమాజంతో యుద్ధం చేస్తూనే  ఉంది .
వి. శాంతి ప్రబోధ
Published in August, 2018 Matruka ,
మాకూ మిగతా ప్రపంచంలా  
ఆటపాటలలో గడపాలని ఉంది  కానీ ..,
ఆకాశంలో నక్షత్రాల్లా అందుకోలేని దూరంలో
మేమూ చదువులతల్లి ఒడిలో ఒదిగిపోవాలని ఉంది కానీ ..,
బడిమెట్లు ఎగతాళిగా వెక్కిరిస్తూంటే ఆశలు ఆవిరై
తూనీగలా పూదోటలో విహరించాలని కలలు కానీ ..
ఆ స్వేచ్ఛ కలలోనైనా అందుకోగలనో లేదో
కానీ.. పంజరంలో  బందీలానే ..
చీకటవుతుందంటే గుబులు
తెల్లవారుతుందంటే భయంతో
సన్నని చీలికల్లాంటి వాకిళ్ళలోంచి
వెలుతురు చారికలకోసం చకోరంలా చూసేనాకు
అందమైన లోయల్లో పైకి చూస్తే
బారులు తీరిన పక్షులు వాటి  కిలకిలారావాలు
కాదు నాకు కనిపించేవీ .. వినిపించేవీ ..
లోహవిహంగాలూ.. రాత్రి పగలూ హోరెత్తే
బాంబుల మోతలు.. ఇనుప డెక్కల  చప్పుళ్లే
సొగసరి హిమసమూహాల అందచందాల
మాటున మాటువేసి నక్కిచూసే డేగకళ్లు
ఆయుధాలతో పహారాకాసే మరమనుషులు
ఆత్మీయ ఆలింగనాలు కాదు నన్ను ముద్దులతో
స్పర్శించేది మెడమీద వేలాడే కత్తులు ప్లాలెట్స్ బుల్లెట్స్
కుండపోతలో తడిసి ఛిద్రమైన జీవన దృశ్యాలు
నేనేకాదు.. మా నాన్న ..  తాత  కూడా
ఇలాగే… దాచిపెట్టిన కాలంలో
కరిగిపోయిన తమ బాల్యాన్ని
తమ వారసుల్లోనైనా వెతుక్కుందామన్న
లోలోపలి ఆశను
మనసునిండా ఒంపుకుని ఎదురుచూస్తూనే..,
మేమేం నేరం చేశామనీ మా  నేలపై  మేం పరాయిగా ..
ఇల్లూ వాకిలీ వదిలి దిక్కు మొక్కూ తెలియని పయనంలో ..
రెండు మనసుల మధ్య, రెండు మతాల మధ్య ,
రెండు ప్రాంతాల మధ్య, రెండు దేశాల మధ్య
అగ్ని రాజేసి మంటలెగదోస్తూ ఆడే రాజకీయ చదరంగంలో
కేరింగ్ – కిల్లింగ్ ల సంస్కృతిలో
మంటగలుస్తున్న మా బాల్యపు చిరునామా ఎక్కడ ?
మనసులు మమతలు మీకులేవా
ప్రేమతో అనుబంధాలను గట్టిబరచుకోలేరా ..?
గీతల కావల ఉన్న మా మనసులు చూడలేరా
ఒకరిమీద ఒకరు కయ్యానికి కాలుదువ్వుతూ
సమరోత్సాహంతో యుద్ధ మేఘాలు సృష్టిస్తూ పోవడమేనా ..?
పడిన పీటముడులు తెంచలేమా ?
భాయి భాయి అని కలసి నడువలేమా ?
అహంకార ఆధిపత్య ఆరాట పోరాటాలను
పక్కన పెట్టి, పెద్దలారా పెద్ద మనసుతో ఆలోచించండి
అవలోకించండి .. మా బాల్యాన్ని మాకివ్వండి
ప్లీజ్ , మా బాల్యానికో చిరునామా ఇవ్వరూ .. ?!
..
వి. శాంతి ప్రబోధ
29.09. 2016

దేశ వ్యాప్తంగా ఉద్యమం ఊపందుకుంటోంది. వివిధ వర్గాల మహిళలు తమ గొంతు విప్పుతున్నారు . కారణం భారత ప్రభుత్వం సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై 12 % జీఎస్టీ విధించడమే .
అసలు భారత ప్రభుత్వ ప్రాధాన్యతలు ఏమిటి ? ఏ ప్రాధాన్యతా క్రమంలో వస్తువులపై గూడ్స్ సర్వీసెస్ టాక్స్ (జీఎస్టీ ) నిర్ణయించి విధించింది ? ఎన్నెన్నో ప్రశ్నలు . మరెన్నో సందేహాలూ .. ఇప్పుడందరి నోటా జీఎస్టీ గురించే ..

స్వతంత్రం వచ్చాక పన్ను విధానంలో ఇదే పెద్ద సంస్కరణ అంటున్నారు . కావచ్చు అది ప్రజలకు, ప్రభుత్వానికి ఏ విధంగా మేలు చేస్తుందో చర్చించడం నా ఉద్దేశం కాదు. ఇప్పుడు నేను తడిమే విషయం సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై 12% జీఎస్టీ గురించి మాత్రమే .

ఒక ఆడపిల్ల ఋతుమతి కావడం , తల్లి కావడం ఆమె శరీర సహజ ధర్మం. ఆ రుతుక్రమం మహిళల ఛాయస్ కాదు . ఆమెకు ఇష్టం ఉన్నా లేకున్నా నెలలో3- 5 రోజులు, దాదాపు 39 ఏళ్ళు రక్తం స్రవిస్తూనే ఉంటుంది . అంటే ప్రతినెలా మహిళలకు అవసరమైన వస్తువు సానిటరీ నాప్కిన్స్ . ఇది లక్సరీ ఎంతమాత్రం కాదు . కంపల్సరీ . ఆ అవసరాన్ని గుర్తించకుండా 355 మిలియన్ల మహిళల రుతు ధర్మంపైన పన్ను వేస్తున్నామన్న సోయేలేదు ఈ పాలసీ మేకర్స్ కి . .

ఇప్పటికీ ఋతుధర్మం పట్ల ప్రజల్లో ఎన్నో మూఢ నమ్మకాలు, అపోహలు రాజ్యమేలుతూనే ఉన్నాయి. దాన్ని శరీర సహజ ప్రక్రియగా కాకుండా మైల , ముట్టు అంటూ దూరంగా ఉంచుతారు . ఆ సమయంలో తీసుకోవాల్సిన వ్యక్తిగత పరిశుభ్రత గురించిన జ్ఞానమూ తక్కువే . AC నీల్సన్ అధ్యయనం ప్రకారం ఇప్పటికి 88% మహిళలు అరక్షిత విధానాల్లోనే ఉన్నారు , సరిగ్గా ఉతకని బట్ట , బూడిద , మట్టి , ఇసుక , చెక్క పొట్టు వంటివి వాడడం వల్ల 70% మంది పునరుత్పత్తి అవయవాల ఇన్ఫెక్షన్స్ బారిన పడుతున్నారు . సరైన రుతుక్రమ రక్షణ చర్యలు తీసుకోకపోవడంతో కౌమార బాలికలు ఆ 5 రోజులూ బడికి దూరం అవుతున్నారు . ఈ విధంగా ఏడాదిలో 50రోజులు కోల్పోతున్నారు .
యునెస్కో స్టడీ ప్రకారం 20 % ఆడపిల్లలు పుష్పవతి అయిన తర్వాత బడి మానేస్తున్నారు . బడిలో సరైన వసతులు కరవు కావడం వాళ్ళ గ్రామీణప్రాంత బాలికలు ఆ 5 రోజులూ బడికి దూరంగా ఉంటున్నారు .

దేశంలో 70% మహిళలు సానిటరీ నాప్కిన్స్ కొనే స్థోమతలో లేరు. ఆ క్రమంలో ఇప్పటికీ చాలామంది మహిళలు పాత బట్టతో చేసిన పాడ్స్ వాడడం తెలిసిందే . .. పోలియెస్టర్ వంటి సింథటిక్ పాత బట్టతో చేసిన పాడ్స్ వాడడం వల్ల ఆ ప్రాంతంలో వచ్చే సమస్యలు ఫంగల్ ఇన్ఫెక్షన్లు ..తక్కువేమి కాదు . ఒకవేళ సానిటరీ నాప్కిన్ వాడినప్పటికీ , రోజంతా ఒకే పాడ్ వాడడం వల్ల వచ్చే సమస్యలు , సింథటిక్ పాడ్స్ తిరిగి వాడడం వల్ల వచ్చే ఆరోగ్య సమస్యలతో మన మహిళలు సతమతమవుతూనే ఉన్నారు . నాటు పద్ధతులు మోటు పద్ధతులు అనుసరించడం వల్ల అనేక శారీరక , మానసిక రుగ్మతలకు గురవుతున్నారు మహిళలు . అందుకే మహిళల, బాలికల వ్యక్తిగత పరిశుభ్రతపై కొంతకాలం దృష్టి కేంద్రీకృతం చేసింది మహిళా శిశు సంక్షేమ విభాగం , వైద్య విభాగం . ఆ క్రమంలో వ్యక్తిగత లైంగికావయవాల పరిశుభ్రత కోసం బాలికలకు సానిటరీ నాప్కిన్స్ వాడడంపై ప్రచారం చేసి అలవాటు చేసారు . పాత బట్టలు , ఇతరత్రా అపరిశుభ్ర విధానాల వల్ల వచ్చే అనారోగ్యాల గురించి విశదీకరించడం జరిగింది. పరిశుభ్రమైన నాప్కిన్స్ అవసరం తెలియజేస్తూ కొంతకాలం బడిలో ఉచితంగా అందజేయడం జరిగింది . అదే విధంగా ప్రాధమిక ఆరోగ్య కేంద్రాల్లో చౌకగా అందజేశారు . ఈ మధ్య కాలంలో ఇవ్వడం మానేశారు . మార్కెట్లో కొనాలంటే కొనలేని విధంగా వాటిపై పన్నులు విధిస్తున్నాం ..

ఇక్కడ మరో విషయం చెప్పుకోవాలి . అల్ట్రా నాప్కిన్స్ రోజంతా ఉంచుకోవడం వల్ల గర్భ సంచి కాన్సర్ కి దారితీస్తోందని కొన్ని పరిశోధనలు వెల్లడిస్తున్నాయి . అందుకే పాడ్ ప్రతి 5 గంటలకు ఒకసారి మార్చుకోవాల్సి ఉంటుంది . అంటే రోజుకి 4 లేదా 5 నాప్కిన్స్ అవసరం . ఒక ఆడపిల్ల రుతుక్రమం నెలలో 5 రోజులు ఉంటుందని అనుకుంటే 20 నుండి 25 నాప్కిన్స్ అవసరమవుతాయి . అలా ప్రతి నెలా కావాల్సి ఉంటుంది . ఈ విధంగా చూస్తే కనీసం 3 సానిటరీ నాప్కిన్ పాకెట్స్ అవసరం అవుతాయి . (అందులో 8 ఉంటాయనుకుంటే ) . ఒక్కో పాకెట్ తక్కువ రకం తీసుకున్నా కనీసం 30 రూపాయలు (టాక్స్ లేకుండా ) . ఒక వ్యక్తికీ 120 లు ఖర్చు . ఒక ఇంట్లో నలుగురు ఉంటే ఎంతవుతుందో .. లెక్కవేయనక్కరలేదు కదా .. అదే టాక్స్ కలిపితే తడిసి మోపెడు అవుతుంది . కాబట్టి సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై ఎలాంటి టాక్స్ ఉండకూడదు .

అదే సమయంలో హిందూ మహిళ వాడే బొట్టు , కుంకుమ , గాజులపై పన్నులు విధించడం లేదు. అంటే మనం దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నట్లు ? ఒక మహిళకి తన ఆరోగ్యం కాపాడుకునే , తప్పని సరి అవసరం అయిన సానిటరీ నాపికిన్స్ అవసరమా ..? లేక హిందూ మహిళగా గాజులు , బొట్టు కుంకుమ అవసరమా .. దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నదో చెప్పకనే చెప్పడం లేదూ …?! ఇదే ప్రభుత్వం సిగరెట్లపై గతంలో ఉన్న టాక్స్ కంటే 4 – 10 శాతం పన్ను తగ్గించింది.

మహిళల అత్యవసర వస్తువు కావడం వల్లే సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై జీఎస్టీ ఉండరాదంటూ కదం తొక్కుతున్నారు మహిళలు . ఇది ఇప్పుడొక ఉద్యమ రూపు దాలుస్తోంది .
శాలిని ఠాక్రే రాజకీయ పలుకుబడి ఉన్న ప్రముఖ కుటుంబపు పెద్ద కోడలు . ఆమె సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై ఉన్న జీఎస్టీ వ్యతిరేకంగా గొంతు విప్పారు . మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి భార్య కూడా సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై 12% జీఎస్టీ కి వ్యతిరేకంగా తన గళం విప్పారు . అదే విధంగానటి కొంకణాశర్మ , నిర్మాత ఏక్తాకపూర్ , నటి దర్శకురాలు రత్న పథక్ షా , పూజాసింగ్ సామాజికవేత్త కుంకుమ బొట్టు , గాజులు , వాటికి టాక్స్ బాదకుండా సానిటరీ నాప్కిన్స్ కి మాత్రం రెండో స్లాబ్ లో 12% విధించడం చూస్తే భారతీయ మహిళల్ని ఏమనుకుంటున్నారు .. ఎలా చూస్తున్నారు , భారతీయ మహిళలకి వారి వ్యక్తిగత పరిశుభ్రత , ఆరోగ్యం కంటే బొట్టు , గాజులు ముఖ్యమా ..? రుతుక్రమం పట్ల ఉన్న ఏహ్యత , అపవిత్రత , మైల , ముట్టు .. సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై టాక్స్ విధించరాదని కాంగ్రెస్ పార్లమెంటు సభ్యురాలు సుస్మితా దేవ్ ఆర్ధిక మంత్రి అరుణ్ జెట్లీ ని కోరారు . అది చెవిటి వాడి ముందు శంఖం ఊదినట్లే అయింది.

ఛాయా కక్కడే మరో ఐదుగురు మహిళలు జూన్ 21 నుండీ సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై టాక్స్ ఉండకూడదని నిరాహారదీక్ష చేసస్తున్నారు కక్కడే బృందం స్వయం సహాయక బృందాలద్వారా సానిటరీ నాప్కిన్స్ తయారు చేసి 30 (6 నాప్కిన్స్ ప్యాక్ ) అందజేసింది . 12% పన్ను అంటే దాని ఖరీదుఇంకా పెరిగి పోతుంది. ఈ పెరుగుదల మహిళల కొనుగోలు శక్తిపై, వారి జీవితాలపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతుంది అంటారు ఆమె . అందుకే నిత్యావసర వస్తువుల్ని రేషన్ దుకాణాల్లో సరఫరా చేసినట్లే సానిటరీ నాప్కిన్స్ కూడా నిత్యావసర వస్తు సరఫరా చేసే రేషన్ దుకాణాల్లో అందించాలి . గ్రామీణ మహిళలకు ఉచితంగా అందించాలి . బడుల్లో సానిటరీ వెండింగ్ మెషిన్స్ పెట్టాలి . టాక్స్ ఉండకూడదు డిమాండ్ చేస్తోంది 41 ఏళ్ల ఛాయా కక్కడే .

కుంకుమ బొట్టు , గాజులు , కండోమ్స్ పైన మాత్రం 0% జిఎస్టీ చూస్తే నేతల పితృస్వామ్య భావజాలం స్పష్టమవుతుంది . మహిళల పునరుత్పత్తి వ్యవస్థ పరిశుభ్రత, ఆరోగ్యం ఈ పాలకులకు పట్టదా .. సానిటరీ ప్రొటెక్షన్ ప్రతి మహిళా ప్రాథమిక హక్కు ఏలిన వారు తెలుసుకునేదెన్నడో .. ?!

బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ ఈ పాడ్స్ ని సైనికుల గాయాల కోసం డిజైన్ చేసాడు . ఆ తర్వాత అది రుతుక్రమంలో వాడే పాడ్ గా మారింది . అమెరికన్ కంపెనీ జాన్సన్ జాన్సన్ వారు 1896 లో వాడి పడేసే పాడ్స్ తాయారు చేసి వ్యాపారం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అప్పుడు బ్యాండేజ్ వాడే విధంగానే ఉండేవి . 1980 ఆ పద్ధతి మారింది . తడిని బాగాపీల్చుకుని , ఎటువంటి లీకు కాకుండా మరకలు కాకుండా ఉండే విధంగా రకరకాల సానిటరీ నాప్కిన్స్ తయారుచేయడం మొదలుపెట్టారు .

కెనడా , యూకే , ఐర్లాండ్ , స్లోవేకియా మొదలైన దేశాలు సానిటరీ నాప్కిన్స్ పై టాక్స్ తీసేయాలని నిర్ణయించుకుని సంతకం చేసాయి . అమెరికాలోని కొన్ని రాష్ట్రాలు ఆ దిశగా అడుగులువేస్తున్నాయి

మనదేశమూ ఆ దిశగా అడుగు వేయాల్సిన అవసరం చాల ఉంది . లేకపోతే ధరలు పెరిగిన సానిటరీ పాడ్స్ కొనలేని భారతీయ బాలికలు బడికి దూరమయ్యే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంది . మళ్ళీ పూర్వపు అరక్షిత పద్ధతులలోకి వెళ్లే ప్రమాదం ఉంది . భారతీయ .

ప్రతి మహిళా ఏడాదికి 12 నెలలు , జీవిత కాలంలో 39 ఏళ్ళు .. వాడాల్సిందే . మహిళకి సహజమైన ప్రక్రియ రుతుక్రమం . అది వారికి ఆర్ధిక భారం కాకూడదు . మహిళలకు అందుబాటులో ఉండాలి . వాటిని కొనగలిగే విధంగా ఉండాలి. మహిళకి అత్యవసరమైన వస్తువుగా టాక్స్ లేకుండా అందించాల్సిన దిశగా ప్రభుత్వం అడుగువేయాలి. లేకపోతే ఘనంగా చెప్పుకునే స్వచ్ఛ భారత్ కి , భేటీ బచావో – భేటీ పడావో నినాదాలకు అర్ధం లేకుండా పోతుంది .

మత చిహ్నాలైన బొట్టు , కుంకుమ , గాజులకు విలువ ఇచ్చి వాటిపై పన్ను విధించకుండా మతఛాందస ప్రభుత్వంగా ముద్ర వేయించుకుంటున్న ప్రభుత్వం, ఉద్యమం తీవ్రరూపం దాల్చకముందే మేల్కొంటే మంచిది. __వి.శాంతి ప్రబోధ.

Tag Cloud

%d bloggers like this: